తతో నందినమాగత్య పురోధా గతమానసమ్ ౫.
తర్వాత నంది, మనస్సు మరలిపోయిన పురోహితుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
పురోహితం ప్రతి తదా నన్దీ వచనమబ్రవీత్॥ ౫.
ఆ సమయంలో నంది, పురోహితునితో ఇలా అన్నాడు.
అద్య దృష్టం మయా విప్ర అమేధ్యం శివసంనిధౌ ౫.
ఈ రోజు, బ్రాహ్మణా, శివుని సన్నిధిలో అపవిత్రమైనదేదో నేను చూశాను.
తతః పురోధా వచనం నన్దినం చాబ్రవీత్తదా సోఽపి మూఢో న సందేహః కార్యాకార్యేషు మందధీః॥ ౫.
అప్పుడు పురోహితుడు నందితో ఇలా అన్నాడు: అతనికీ స్పష్టత లేదు; ఏది చేయాలో, చేయకూడదో తెలియని స్థితిలో ఉన్నాడు.
తస్మాచ్చింతా న కర్తవ్యా త్వయా అణురపి ప్రభో ౫.
కాబట్టి ప్రభూ, నీవు చిన్న విషయానికైనా చింతించవద్దు.
నిరీక్షణార్థం దుష్టస్య తత్కార్యం విదధామ్యహమ్ ౫.
దోషి ఎవరో తెలుసుకోవడానికి ఆ పని నేనే చేస్తాను.
ఆస్థితః స్వగృహే నక్తం దూయమానేన చేతసా ౫.
రాత్రి తన ఇంట్లోనే ఉండి, మనస్సు కలవరంతో గడిపాడు.
గతః శివాలయం నన్దీ సమం తేన మహాత్మనా ౫.
నంది ఆ మహాత్ముడితో కలిసి శివాలయానికి వెళ్లాడు.
సమ్యక్ప్రపూజనం కృత్వా నానారత్నపరిచ్ఛదమ్ ౫.
వివిధ రత్నాలతో అలంకరించి, యథావిధిగా పూజ చేశాడు.
అనేకస్తుతిభిః స్తుత్వా గిరీశం బ్రాహ్మణైః సహ ౫.
అనేక స్తోత్రాలతో బ్రాహ్మణులతో కలిసి గిరీశుని స్తుతించాడు.
ఆయాతో హి మహాకాలస్తథారూపో మహాబలః ౫.
అతిశక్తిమంతుడైన మహాకాలుడు ఇలాంటి రూపంలో ఇక్కడకు వచ్చాడు.
తం దృష్ట్వా భయవిత్రస్తో నన్దీ స విలలాప హ ౫.
అతన్ని చూసి భయంతో వణికిపోయిన నంది అక్కడే విలపించాడు.
కిరాతేన కృతం తత్ర యథాపూర్వమవిస్ఖలమ్ ౫.
అక్కడ కిరాతుడు మునుపటిలాగే తప్పు లేకుండా ఆ కర్మలు చేశాడు.
స్నపనం తస్య కృత్వా చ తతో గండూషవారిణా ౫.
ఆయన స్నానం చేసి, తర్వాత నోటికి నీళ్లు తీసుకుని కక్కాడు.
దణ్డవత్పతితో భూమావుత్థాయ స్వగృహం గతః ౫.
భూమిపై దండవతంగా పడిపోయి, లేచి తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
పురోధసా సహ తదా నందీవ్యాకులచేతసా ౫.
ఆ సమయంలో పూజారితో కలిసి, మనసు కలవరపడిన నంది
నివేద్య తేషు తత్సర్వం కిరాతేన చ యత్కృతమ్ ౫.
అక్కడ కిరాతుడు చేసిన అన్నిటినీ వారికి వివరంగా చెప్పాడు.
సంప్రధార్య తతః సర్వే మిలిత్వా ధర్మశాస్త్రతః ౫.
అంతటా కలిసి ధర్మశాస్త్ర ప్రకారం ఆ విషయాన్ని ఆలోచించారు.
ఇదం విఘ్నం సముత్పన్నం దుర్నివార్యం సురైరపి ౫.
ఈ అడ్డంకి దేవతలకు కూడా దాటలేనంతటి కష్టం కలిగింది.
తథేతి మత్వాసౌ నందీ శివస్యోత్పాటనం తదా ౫.
ఇలా అనుకుని, ఆ సమయంలో నంది శివుని ఊరు తీయాలని నిశ్చయించాడు.
సువర్ణపీఠికాం కృత్వా నవరత్నసుశోభితామ్ ౫.
తరువాత తొమ్మిది రత్నాలతో అలంకరించిన బంగారు పీఠాన్ని తయారు చేశాడు.
అథాపరే ద్యురాయాతః కిరాతః శివమందిరమ్ ౫.
తర్వాత మరొక రోజు కిరాతుడు శివాలయానికి వచ్చాడు.
మౌనం విహాయ సహసా హ్యాక్రోశన్నిదమబ్రవీత్ ౫.
నిశ్శబ్దాన్ని విడిచిపెట్టి, ఒక్కసారిగా అరవుతూ ఇలా అన్నాడు.
న దృష్టోసి మయా త్వం హి త్యజామ్యద్య కలేవరమ్ ౫.
నిన్ను నేను చూడలేదు; ఈ రోజు నా శరీరాన్ని వదిలేస్తాను.
హే రుద్ర హే మహాదేవ దర్శయాత్మానమాత్మనా॥ ౫.
ఓ రుద్రా, ఓ మహాదేవా, నీ స్వరూపాన్ని నాకు చూపించు.
ఏవం సాక్షేపమధురైర్వాక్యైః క్షిప్తః సదాశివః ౫.
ఇలా పదేపదే పదునైనా మధురమైన మాటలతో సదాశివుడు ప్రేరేపించబడ్డాడు.
విభేదాశు తతో బాహూనాస్ఫోట్యైవ రుషాబ్రవీత్ ౫.
తర్వాత వెంటనే చేతులను విరిచి, కోపంతో కొట్టి ఇలా అన్నాడు.
ఇతి క్షిప్త్వా తతోంత్రాణి మాంసముత్కృత్య సర్వతః ౫.
అలా నాడులను విడిచి, చుట్టూ ఉన్న మాంసాన్ని తీయసాగాడు.
స్వస్థం చ హృదయం కృత్వా సస్నౌ తత్సరసి ధ్రువమ్ ౫.
తన మనసును స్థిరపరిచి, ఆ పవిత్రమైన సరస్సులో స్నానం చేశాడు.
పూజయిత్వా యథాన్యాయం దండవత్పతితో భువి॥ ౫.
విధిగా పూజ చేసి, భూమిపై పూర్తిగా నమస్కరించాడు.