కథయామి పురావృత్తమితిహాసం పురాతనమ్ ౫.
ఇప్పుడు నేను పూర్వకాలంలో జరిగిన ఒక పురాణగాథను చెబుతున్నాను.
శివధ్యానపరో భూత్వా శివపూజాం చకార సః ౫.
శివధ్యానంలో లీనమై, ఆతడు శివపూజను చేశాడు.
ఉషస్యుషసి చోత్థాయ ప్రత్యహం శివవల్లభః ౫.
ప్రతి ఉదయం తెల్లవారగానే లేచి, శివునికి ప్రియుడైన వాడు—
లింగం పంచామృతేనైవ యథోక్తేనాభ్యషేచయత్ ౫.
ఆ లింగాన్ని, చెప్పిన విధంగా, పంచామృతంతో అభిషేకించాడు.
యథాశాస్త్రేణ విధినా లింగార్చనపరోఽభవత్ ౫.
శాస్త్రంలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి, లింగార్చనలో నిబద్ధుడయ్యాడు.
ముక్తాఫలైరింద్రనీలైర్గోమేదైశ్చ నిరంతరమ్ ౫.
ముత్యాలు, వజ్రాలు, గోమెదికలతో నిరంతరం—
ఏవం నందీ మహాభాగో బహూన్యబ్దాని చార్చ్చయత్ ౫.
ఇలా, మహాభాగుడైన నంది ఎన్నో సంవత్సరాలు ఆరాధన చేశాడు.
ఏకదా మృగయాసక్తః కిరాతో భూతహింసకః ౫.
ఒకసారి, వేటలో మునిగిపోయి, ప్రాణులను హింసించే ఒక వేటగాడు—
పాపీ పాపసమాచారో విచరన్గిరికందరే ౫.
పాపకార్యాలు చేస్తూ, పాపాత్ముడై, ఆ వేటగాడు కొండ గుహల్లో తిరిగాడు.
ఏవం విచరమాణోఽసౌ కిరాతో భూతహింసకః ౫.
ఇలా తిరుగుతూ, ఆ ప్రాణులను హింసించే వేటగాడు—
ఉదకం వీక్షమాణోఽసౌ తృషయా పీడితో భృశమ్ ౫.
నీటి కోసం వెతుకుతూ, అతడు తీవ్రమైన దాహంతో బాధపడ్డాడు.
తీరే సంస్థాప్య దుష్టాత్మా తత్సర్వం మృగయాదికమ్ ౫.
ఆ దుష్టుడు, నదికట్టపై తన వేట సామానంతా పెట్టాడు.
శివాలయం దదర్శాగ్రే అనేకాశ్చర్యమండితమ్ ౫.
ముందుగా అతడు అనేక అద్భుతాలతో అలంకరించబడిన శివాలయాన్ని చూశాడు.
తథా లింగం సమాలక్ష్య యదా పూజాం సమాహరత్ ౫.
అక్కడ లింగాన్ని గమనించి, పూజ కోసం కావాల్సిన వస్తువులు సేకరించాడు.
స్నపనం తస్య లింగస్య కృతం గండూషవారిణా ౫.
తన నోటిలోని నీటితో ఆ లింగాన్ని అభిషేకించాడు.
ద్వితీయేన కరేఁణైవ మృగమాంసం సమర్పయత్ ౫.
ఇంకొక చేత్తో మృగమాంసాన్ని సమర్పించాడు.
అద్యప్రభృతి పూజాం వై కరిష్యామి ప్రయత్నతః ౫.
ఈ రోజు నుండి నేను శ్రద్ధగా పూజ చేస్తాను అని నిర్ణయించాడు.
ఏవం నైయమికో భూత్వా కిరాతో గృహమాగతః ౫.
ఇలా భక్తుడిగా మారిన వేటగాడు ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు.
చింతాయుక్తోఽభవన్నందీ జాతం కిం ఛిద్రమద్య మే ఉపస్థితాని తాన్యేవ మమ భాగ్యవిపర్యయాత్॥ ౫.
నంది ఆలోచిస్తూ, 'ఈ రోజు నాకు ఏ తప్పు జరిగింది? నా అదృష్టం తిరిగిపోవడం వల్ల ఇవే అడ్డంకులు ఎదురయ్యాయి' అని చింతించసాగాడు.
ఏవం విమృశ్య సుచిరం ప్రక్షాల్య శివమందిరమ్ ౫.
ఇలా చాలా సేపు ఆలోచించి, శివాలయాన్ని బాగా శుభ్రం చేశాడు.
తతో నందినమాగత్య పురోధా గతమానసమ్ ౫.
తర్వాత నంది, మనస్సు మరలిపోయిన పురోహితుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
పురోహితం ప్రతి తదా నన్దీ వచనమబ్రవీత్॥ ౫.
ఆ సమయంలో నంది, పురోహితునితో ఇలా అన్నాడు.
అద్య దృష్టం మయా విప్ర అమేధ్యం శివసంనిధౌ ౫.
ఈ రోజు, బ్రాహ్మణా, శివుని సన్నిధిలో అపవిత్రమైనదేదో నేను చూశాను.
తతః పురోధా వచనం నన్దినం చాబ్రవీత్తదా సోఽపి మూఢో న సందేహః కార్యాకార్యేషు మందధీః॥ ౫.
అప్పుడు పురోహితుడు నందితో ఇలా అన్నాడు: అతనికీ స్పష్టత లేదు; ఏది చేయాలో, చేయకూడదో తెలియని స్థితిలో ఉన్నాడు.
తస్మాచ్చింతా న కర్తవ్యా త్వయా అణురపి ప్రభో ౫.
కాబట్టి ప్రభూ, నీవు చిన్న విషయానికైనా చింతించవద్దు.
నిరీక్షణార్థం దుష్టస్య తత్కార్యం విదధామ్యహమ్ ౫.
దోషి ఎవరో తెలుసుకోవడానికి ఆ పని నేనే చేస్తాను.
ఆస్థితః స్వగృహే నక్తం దూయమానేన చేతసా ౫.
రాత్రి తన ఇంట్లోనే ఉండి, మనస్సు కలవరంతో గడిపాడు.
గతః శివాలయం నన్దీ సమం తేన మహాత్మనా ౫.
నంది ఆ మహాత్ముడితో కలిసి శివాలయానికి వెళ్లాడు.
సమ్యక్ప్రపూజనం కృత్వా నానారత్నపరిచ్ఛదమ్ ౫.
వివిధ రత్నాలతో అలంకరించి, యథావిధిగా పూజ చేశాడు.
అనేకస్తుతిభిః స్తుత్వా గిరీశం బ్రాహ్మణైః సహ ౫.
అనేక స్తోత్రాలతో బ్రాహ్మణులతో కలిసి గిరీశుని స్తుతించాడు.