ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం చానుపశ్యతి ౫.
ఎవరైనా ఒక్కసారి, రెండుసార్లు లేదా మూడుసార్లు పూజను ఆచరిస్తే,
శ్రద్ధావాన్భజతే యో వా శివాయ పరమాత్మనే ౫.
లేదా ఎవరు శ్రద్ధతో పరమాత్మ అయిన శివునిని భజిస్తారో,
అత్రైవోదాహరంతీమ మితిహాసం పురాతనమ్ ౫.
ఇక్కడ నేను ఒక పురాతన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరణగా చెప్పబోతున్నాను.
పురా కృతయుగే హ్యసీదిన్ద్రసేనో నరాధిపః ౫.
పూర్వం కృతయుగంలో ఇంద్రసేనుడు అనే రాజు ఉండేవాడు.
అబ్రహ్మణ్యః సదా క్రూరః కేవలాసుతృపః సదా ౫.
అతడు బ్రాహ్మణుల పట్ల విశ్వాసం లేని వాడు, ఎప్పుడూ క్రూరుడు, ఎప్పుడూ పరస్వాధీనమైన ధనానికి ఆశపడేవాడు.
పరస్త్రీలం పటోఽత్యంతం పరద్రవ్యేషు లోలుపః ౫.
అతడు పరస్త్రీల పట్ల అధికంగా ఆసక్తి కలిగి, పరధనంపై ఎప్పుడూ మోహపడేవాడు.
గురులత్పగతోత్యర్థం సదా సౌవర్ణతస్కరః ౫.
సంపద కోసం తన గురువు దగ్గర నుండికూడా బంగారం దొంగిలించేవాడు.
ఏవం బహువిధం రాజ్యం చకార స దురాత్మవాన్ ౫.
ఇలా ఆ దుర్మార్గుడు తన రాజ్యాన్ని అనేక విధాలుగా పాలించాడు.
తదా యామ్యైశ్చ నీతోఽసావింద్రసేనో దురాత్మవాన్ ౫.
ఆ సమయంలో, దుష్టహృదయుడు అయిన ఇంద్రసేనుని యముని సేవకులు తీసుకెళ్లారు.
యమేన దృష్టస్తత్రాసావింద్రసేనోగ్రతః స్థితః ౫.
అక్కడ ఇంద్రసేనుడు యమధర్మరాజును తన ముందే నిలుచున్నట్టు చూశాడు.
దూతాన్సంభర్త్సయామాస యమో ధర్మభృతాం వరః ౫.
ధర్మాన్ని కాపాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడు అయిన యముడు తన దూతలను మందలించాడు.
గచ్ఛ పుణ్యతమాఁల్లోకాన్భుంక్ష్వ రాజన్యసత్తమ ౫.
రాజులలో శ్రేష్ఠుడవు, నీవు పుణ్యమయమైన లోకాలకు వెళ్ళి, వాటిలో సుఖంగా ఉండు.
పంచభూతాని యావచ్చ తావత్త్వం చ సుఖీ భవ ౫.
ఈ ఐదు భూతాలు ఉన్నంతకాలం, నీవు సంతోషంగా ఉండు.
యమస్య వచనం శ్రుత్వా ఇంద్రసేనోభ్యభాషత ౫.
యముని మాటలు విని, ఇంద్రసేనుడు ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య యమో భాష్యమభాషత ౫.
ఆయన మాటలు విని, యముడు మళ్లీ మాట్లాడాడు.
తేన కర్మవిపాకేన సదా పూతోసి మానద ౫.
నీ చేసిన కార్యఫలితంతో, గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడవు కాబట్టి, నీవు ఎప్పుడూ పవిత్రుడివే.
ఏవం సంభాషమాణస్య యమస్య చ మహాత్మనః ౫.
అలా మహాత్ముడైన యముడు సంభాషిస్తున్న సమయంలో,
నీలకంఠా దశభుజాః పంచవక్త్రాస్త్రిలోచనాః ౫.
నీలగళులు, పది చేతులవారు, ఐదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళతో ఉన్న వారు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యారు.
తాన్దృష్ట్వా సహసోత్థాయ యమో ధర్మభృతాం వరః ౫.
వారిని చూసి, ధర్మాన్ని కాపాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన యముడు వెంటనే లేచాడు.
త్వరీరేనైవ తే సర్వే ఊచుర్వైవస్వతం యమమ్ నామ్నాః ప్రవర్త్తకో నిత్యం రుద్రస్య చ మహాత్మనః॥ ౫.
వారు అందరూ త్వరగా వైవస్వతుడైన యముని ఉద్దేశించి, 'ఇతడు ఎప్పుడూ మహాత్ముడైన రుద్రుని పేరుతో ప్రారంభించేవాడు' అని అన్నారు.
శ్రుత్వా చ వచనం తేషాం యమేన చ పురస్కృతః ౫.
వారి మాటలు విని, యముని గౌరవాన్ని పొందుతూ,
ఆనీతోయం తదా తైశ్చ పార్షదప్రవరోత్తమైః ౫.
ఆ సమయంలో, ఆ ఉత్తమ సేవకులు అతనిని అక్కడికి తీసుకువచ్చారు.
అభ్యుత్థాయాగతో రుద్రః పరిష్వజ్య తదా నృపమ్ ౫.
ఆ సమయంలో రుద్రుడు వచ్చి, లేచి, ఆ రాజును ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
కిం దాతవ్యం నృపశ్రేష్ఠ ప్రయచ్ఛామి తవేప్సితమ్ ఆనందాశ్రుకణాన్ముంచన్ప్రేమ్ణా నోవాచ కించన॥ ౫.
రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! నీకు ఏమిచ్చాలి? నీవు కోరినదాన్ని నేను ఇస్తాను. ఆనందంతో, ప్రేమతో కన్నీళ్లు కార్చుతూ, ఆయన ఏమీ మాట్లాడలేదు.
తదా కృతో మహేశేన పార్షదో హి మహాత్మనా ౫.
ఆ సమయంలో, మహాత్ముడైన మహేశ్వరుడు అతనిని తన సేవకునిగా చేసుకున్నాడు.
నామోచ్చారణమాత్రేణ రుద్రస్య పరమాత్మనః ౫.
పరమాత్ముడైన రుద్రుని నామాన్ని ఒక్కసారి ఉచ్చరించినా,
రహేహరేతి వై నామ్నా శంభోశ్చక్రధరస్య చ ౫.
రాహు, హర అనే పేర్లతో శంభువు మరియు చక్రధారి సూచించబడ్డారు.
మహేశాన్నాపరో దేవో దృశ్యతేభువనత్రయే ౫.
మూడు లోకాల్లో మహేశ్వరుడిని తప్ప మరొక దేవుడు కనిపించడు.
పత్రైఃపుష్పైః ఫలైర్వాపి జలైర్వా విమలైః సదా ౫.
ఆయనను ఆకులు, పువ్వులు, పండ్లు లేదా శుద్ధమైన నీటితో ఎప్పుడూ పూజించవచ్చు.
కరవీరాద్దశగుణమర్కపుష్పం విశిష్యతే ౫.
పువ్వుల్లో కరవీరము, మరికొన్ని పువ్వులతో పోలిస్తే పదింతలు ఉత్తమం.