తదోక్తః శంకరేణైవ వీరభద్రో మహామనాః ౫.
శంకరుని మాట విని, మహాసంకల్పంతో ఉన్న వీరభద్రుడు—
దాస్యామి జీవనం వీర కుటిలస్యాపి చాధునా ౫.
ఓ వీరా! ఇప్పుడు నేను వక్రమార్గుడైన వాడికీ ప్రాణం ఇస్తాను.
మయా శిరో హుతం చాగ్నౌ తదానీమేవ శంకర ౫.
ఓ శంకరా, ఆ సమయానే నేను నా తల అగ్నిలో అర్పించాను.
ఇతి జ్ఞాత్వా తతో రుద్రః కబంధోపరి చాక్షిపత్ ౫.
ఇలా తెలుసుకున్న రుద్రుడు, ఆ తలను శిరస్సు లేని శరీరంపై ఉంచాడు.
స దక్షో జీవితం లేభే ప్రసాదాచ్ఛంకరస్య చ తుష్టావ ప్రణతో భూత్వా శంకరం లోకశంకరమ్॥ ౫.
శంకరుని కృపతో దక్షుడు మళ్లీ ప్రాణాలు పొందాడు. వినయంగా శిరసు వంచి, లోకాలకు మంగళకరుడైన శంకరుని స్తుతించాడు.
నమామి దేవం వరదం వరేణ్యం నమామి దేవేశ్వరం సనాతనమ్ ౫.
వరమిచ్చే దేవుడైన నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను. దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన, శాశ్వతుడైన నిన్ను నేను వందిస్తున్నాను.
నమామి విశ్వేశ్వరవిశ్వరూపం సనాతనం బ్రహ్మ నిజాత్మరూపమ్ ౫.
విశ్వేశ్వరుడైన, విశ్వరూపుడైన, శాశ్వతుడైన, నిజమైన ఆత్మస్వరూపుడైన బ్రహ్మను నమస్కరిస్తున్నాను.
దక్షేణ సంస్తుతో రుద్రో బభాషే ప్రహసన్రహః॥ ౫.
దక్షుడు స్తుతించినప్పుడు, రుద్రుడు చిరునవ్వుతో ఒంటరిగా మాట్లాడాడు.
చతుర్విధా భజంతే మాం జనాః సుకృతినః సదా ౫.
నలుగురు రకాల సత్కార్యులు ఎప్పుడూ నన్ను భజిస్తారు.
తస్మాన్మే జ్ఞానినః సర్వే ప్రియాః స్యుర్నాత్ర సంశయః ౫.
అందువల్ల జ్ఞానం కలిగినవారు అందరూ నాకు ప్రియులు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
కేవలం కర్మణా త్వం హి సంసారాత్తర్తుమిచ్ఛసి॥ ౫.
నీవు కేవలం కర్మ ద్వారా ఈ సంసారం దాటి పోవాలని కోరుతున్నావు.
న వేదైశ్చ న దానైశ్చ న యజ్ఞైస్తపసా క్వచిత్ ౫.
వేదాల ద్వారా కాదు, దానాల ద్వారా కాదు, యజ్ఞాల ద్వారా కాదు, తపస్సు ద్వారా కూడా కాదు—
తస్మాజ్జ్ఞానపరో భూత్వా కురు కర్మ్మ సమాహితః ౫.
కాబట్టి జ్ఞానాన్ని ప్రధానంగా తీసుకుని, ఏకాగ్రతతో కర్మ చేయు.
ఉపదిష్టస్తదా తేన శంభునా పరమేష్ఠినా ౫.
ఆ సమయంలో పరమేశ్వరుడైన శంభువు ఉపదేశించాడు.
బ్రహ్మణాపి తథా సర్వే భృగ్వాద్యాశ్చ మహర్షయః ౫.
అలాగే బ్రహ్మ మరియు భృగువుతో మొదలైన మహర్షులు అందరూ కూడా ఉపదేశించారు.
గతః పితామహో బ్రహ్మా తతశ్చ సదనం స్వకమ్॥ ౫.
తర్వాత పితామహుడైన బ్రహ్మ తన స్వస్థలానికి వెళ్లిపోయాడు.
దక్షోపి చ స్వయం వాక్యాత్పరం బోధముపాగతః। శివధ్యానపరో భూత్వా తపస్తేపే మహామనాః॥ ౫.
ఆ మాటల వల్ల దక్షుడు కూడా పరమ జ్ఞానాన్ని పొందాడు. శివధ్యానంలో లీనమై, గొప్ప మనసుతో తపస్సు చేశాడు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన సంక్షేవ్యో భగవాఞ్ఛివః॥ ౫.
అందువల్ల అన్ని ప్రయత్నాలతో భగవంతుడైన శివుని పూజించాలి.
సంమార్జనం చ కుర్వంతి నరా యే చ శివాంగణే ౫.
శివుని ఆలయంలో ఆవరణాన్ని ఊడ్చే మనుషులు—
యే శివస్య ప్రయచ్ఛతి దర్ప్పణం సుమహాప్రభమ్ ౫.
శివునికి గొప్ప వెలుగు ఉన్న అద్దాన్ని సమర్పించే వారు—
చామరాణి ప్రయచ్ఛంతి దేవదేవస్య శూలినః ౫.
దేవదేవుడైన త్రిశూలధారికి వారు చామరాలు సమర్పిస్తారు.
దీపదానం ప్రయచ్ఛంతి మహాదేవాలయే నరాః ౫.
మహాదేవుని గర్భగృహంలో ప్రజలు దీపాలు వెలిగించి సమర్పిస్తారు.
ధూపం యే వై ప్రయచ్ఛన్తి శివాయ పరమాత్మనే ౫.
శివుడైన పరమాత్మునికి ధూపాన్ని సమర్పించే వారు,
నైవేద్యం యే ప్రయచ్ఛంతి భకయా హరిహరాగ్రతః ౫.
హరిహరుల ఎదుట భక్తితో నైవేద్యాన్ని సమర్పించే వారు,
భగ్నం శివాలయం యే చ ప్రకుర్వంతి నరోత్తమాః ౫.
పగిలిపోయిన శివాలయాన్ని మరల నిర్మించే ఉత్తములు,
నూతనం యే ప్రకృర్వంతి ఇష్టకైరశ్మనాపి వా యశో భూమౌ ద్విజశ్రేష్ఠా కార్యా విచారణా॥ ౫.
లేదా ఇటుకలతో, రాళ్లతో కొత్తగా ఆలయం కట్టించే వారు — వారి కీర్తి భూమిపై ప్రసిద్ధమవుతుంది, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, దీనిని మనం గుర్తించాలి.
కారయంతి చ యే విప్రాః ప్రాసాదం బహుభూమికమ్ ౫.
బ్రాహ్మణులు అనేక అంతస్తులతో కూడిన ఆలయాన్ని నిర్మింపజేయిస్తే,
శుద్ధం ధవలితం యే చ కుర్వన్తి హరమందిరమ్ ౫.
హరుని ఆలయాన్ని శుభ్రంగా, తెల్లగా మెరిపించే వారు,
వితానం యే ప్రయచ్ఛతి నరాః సుకృతినోపి హి ౫.
పుణ్యాత్ములు ఆలయంలో తలుపు మీద పందిరిని సమర్పించే వారు,
యే చ నాదమయీం ఘంటాం నిబధ్నంతి శివాలయే ౫.
శివాలయంలో లోహంతో చేసిన గంటను కట్టే వారు,