విష్ణౌ గతే తదా సర్వే దేవాశ్చ ఋషిభిః సహ ౫.
విష్ణువు వెళ్లిన తరువాత, అందరు దేవతలు ఋషులతో కలిసి అక్కడ ఉన్నారు.
భృగుం చ పాతయామాస స్మశ్రూణాం లుంచనం కృతమ్ ౫.
భృగువు గడ్డను పీకి, అతన్ని నేలపై పడేశారు.
విడంబితా స్వధా తత్ర ఋషయశ్చ విడంబితాః ౫.
ఆ చోట స్వధా అపహాస్యం చేయబడింది, ఋషులూ అక్కడ అవమానించబడ్డారు.
అనిర్వాచ్యం తదా చక్రుర్గణాః క్రోధసమన్వితాః ౫.
అప్పుడు ఆ గణాలు కోపంతో నిండిపోయి, వర్ణించలేని కార్యాన్ని చేశారు.
తం నిలీనం సమాజ్ఞాయ ఆనినాయరుషాన్వితః ౫.
అతడు దాగున్నాడని తెలుసుకుని, వారు కోపంతో అతన్ని బయటకు తీసుకువచ్చారు.
అభేద్యం తచ్ఛిరో మత్వా వీరభద్రః ప్రతాపవాన్ ౫.
వీరభద్రుడు, తన ప్రతాపంతో, ఆ తలను ఎవ్వరూ దెబ్బతీయలేరని భావించాడు.
గంధరాత్పాట్యమానాచ్చ శిరశ్ఛిన్నం దురాత్మనః తచ్ఛిరః సుహుతం కుండే జ్వలిxxxxxxx॥ ౫.
గంధర్వులు పాటలు పాడుతుండగా, ఆ దుష్టుని తల నరికివేయబడింది; ఆ తలను అగ్ని మండుతున్న హోమకుండంలో బాగా సమర్పించారు.
యే చాన్య ఋషయో దేవాః పితరో యక్షరాక్షసాః ౫.
ఇంకా ఇతర ఋషులు, దేవతలు, పితృదేవతలు, యక్షులు, రాక్షసులు కూడా ఉన్నారు.
చంద్రాదిత్యగణాః సర్వే గ్రహనక్షత్రతారకాః ౫.
చంద్రుడు, సూర్యుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, తారలు అన్నీ కూడ అక్కడ ఉన్నాయి.
సత్యలోకం గతో బ్రహ్మా పుత్రశోకేన పీడితః ౫.
బ్రహ్మ తన కుమారుని బాధతో బాధపడుతూ, సత్యలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
మనసా దూయమానేన శంన లేభే పితామహః ౫.
మనసులో బాధతో పితామహుడు ఎలాంటి శాంతిని పొందలేకపోయాడు.
గమనాయ మతిం చక్రే కైలాసం పర్వతం ప్రతి ౫.
అతడు కైలాస పర్వతానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
ప్రవిష్టః పర్వతశ్రేష్ఠం స దదర్శ సదాశివమ్ ౫.
ఆ శ్రేష్ఠమైన పర్వతంలో ప్రవేశించి, సదాశివుని దర్శించాడు.
కపర్ద్దినం శ్రియా యుక్తం వేదాంగానాం చ దుర్గమమ్ ౫.
కపర్దిని, మహిమాన్వితుడై, వేదాంగాలకు కూడా అందని వాడిని చూశాడు.
దండవత్పతితో భూమౌక్షమాపయితుముద్యతః స్తుతిం కర్తుం సమారేభే శివస్య పరమాత్మనః॥ ౫.
భూమిపై దండంగా పడి, క్షమించమని ప్రార్థిస్తూ, పరమాత్మ అయిన శివుని స్తుతించడానికి ప్రారంభించాడు.
నమో రుద్రాయ శాంతాయ బ్రహ్మణే పరమాత్మనే ౫.
శాంత స్వరూపుడైన రుద్రుడు, పరమాత్మ, బ్రహ్మకు నమస్కారం.
నమో రుద్రాయ మహతే నీలకంఠాయ వేధసే ౫.
మహాత్ముడైన నీలకంఠుడు, సృష్టికర్త అయిన రుద్రునికి నమస్కారం.
ఓంకారస్త్వం వషట్కారః సర్వారంభప్రవర్తకః ౫.
ఓం కారమూ, వషట్కారమూ, అన్ని కార్యాలకు ఆరంభకుడవు నీవే.
సర్వేషాం యజ్ఞకర్తౄణాం త్వమేవ ప్రతిపాలకః రక్ష రక్ష మహాదేవ పుత్రశోకేన పీడితమ్॥ ౫.
యజ్ఞం చేసే వారందరినీ కాపాడేవాడు నీవే. మహాదేవా! కుమారుని బాధతో బాధపడుతున్న నన్ను కాపాడు, కాపాడు.
శ్రృణుష్వావహితో భూత్వా మమ వాక్యం పితామహ ౫.
పితామహా! నా మాటలు శ్రద్ధగా విను.
స్వీయేన కర్మణా దక్షో హతో బ్రహ్మన్న సంశయః॥ ౫.
బ్రహ్మా! దక్షుడు తన కర్మ వల్లే నశించాడు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
పరేషాం క్లేశదం కర్మ న కార్యం తత్కదాచన ౫.
ఇతరులకు బాధ కలిగించే పనులు ఎప్పుడూ చేయకూడదు.
ఏవముక్త్వా తదా రుద్రో బ్రహ్మణా సహితః సురైః ౫.
అలా చెప్పిన తరువాత, రుద్రుడు బ్రహ్మతో పాటు దేవతలతో కలసి అక్కడ ఉన్నాడు.
రుద్రస్తదా దదర్శాయ వీరభద్రేణ యత్కృతమ్ ౫.
ఆ సమయంలో రుద్రుడు, వీరభద్రుడు చేసిన పనిని చూశాడు.
తదాన్య ఋషయః సర్వే పితరశ్చ తథావిధాః ౫.
అప్పుడు మిగతా ఋషులు, పితృదేవతలు కూడా అలాగే ఉన్నారు.
త్రోటితా లుంచితాశ్చైవ మృతాః కేచిద్రణాజిరే॥ ౫.
వారిలో కొంతమంది గాయపడి, కొంతమంది తలలు కోసిపోగా, మరికొందరు యుద్ధరంగంలో మరణించారు.
శంభుం సమాగతం దృష్ట్వా వీరభద్రో గణైః సహ ౫.
శంభువు వచ్చినదాన్ని చూసి, వీరభద్రుడు తన గణాలతో కలిసి దగ్గరకు వచ్చాడు.
దృష్ట్వా పురః స్థితం రుద్రో వీరభద్రం మహాబలమ్ ౫.
ముందు నిలబడి ఉన్న మహాబలుడైన వీరభద్రుణ్ని చూసి రుద్రుడు—
దక్షమానయ శీఘ్రం భో యేనేదం కృతమీదృశమ్ ౫.
ఈ విధంగా చేసిన నీవు, దక్షుణ్ని త్వరగా ఇక్కడికి తీసుకురా.
ఏవముక్తః శంకరేణ వీరభద్రస్త్వరాన్వితః ౫.
శంకరుడు ఇలా ఆజ్ఞాపించగానే, వీరభద్రుడు తక్షణమే ఉత్సాహంతో—