ఇత్థం దధీచినాఖ్యాతం జగ్రాహ వచనం న తత్
ఇలా దధీచి చెప్పిన మాటలను వారు అంగీకరించలేదు.
ప్రోవాచ చ భృశం క్రుద్ధః కా చింతా తవ మే క్రతోః
అతడు ఎంతో కోపంతో ఇలా అన్నాడు: 'నా యజ్ఞం గురించి ఎందుకు ఆందోళన పడుతున్నావు?'
తాని సిద్ధ్యంతి నియతం యథార్థకరణాదిహ
ఇక్కడ యథావిధిగా చేసిన పనులు తప్పకుండా ఫలిస్తాయి.
స్వకర్మసిద్ధయే చాథ సర్వ ఏవ హి చేశ్వరః
ప్రతి పనిలో విజయానికి భగవంతుడు సహాయపడతాడు.
తత్తథాస్తు పరం సాక్షీ నార్థం దద్యాచ్చ కుత్రచిత్
అలా జరగనీ, పరమ సాక్షి ఎక్కడా ఏదీ ఇవ్వకూడదు.
జడాని సర్వకర్మాణి న ఫలంతీశ్వరం వినా
భగవంతుడు లేకపోతే అన్ని పనులూ నిష్ఫలంగా ఉంటాయి.
జడాన్యపి చ బీజాని కాలం సంప్రాప్యవాత్మనః 4.2.87.
నిష్క్రియమైన విత్తనాలకూ సరైన కాలం వచ్చినప్పుడు వాటి స్వభావం బయటపడుతుంది.
ఆదిదేశ సమీపస్థానాలోక్య పరితస్త్వితి 4.2.87.
అతడు చుట్టూ చూసి, దగ్గర ఉన్నవారికి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.
బ్రహ్మఘోషేణ తారేణ వ్యోమశబ్దగుణం స్ఫుటమ్ 4.2.87.
బ్రహ్మధ్వని, ఉన్నత స్వరం ద్వారా, ఆకాశధ్వని లక్షణం స్పష్టంగా వినిపించింది.
విద్యాధరైర్ననందే చ వసుధా వవృధే భృశమ్ ఇత్థం ప్రవృత్తేఽథ మునిః కైలాసం నారదో యయౌ
విద్యాధరులతో కలిసి భూమి ఎంతో ఆనందించింది. అప్పుడు ఆ ముని నారదుడు కైలాసానికి వెళ్లాడు.
పునః స నారదోఽగస్త్య దేవ్యాః ప్రాక్సముపాగతః
తర్వాత నారదుడు అగస్త్యునితో కలిసి, మునుపటిలాగే దేవిని దర్శించడానికి వచ్చాడు.
దృష్ట్వా స నారదః శంభుం నందినా సహ సంకథామ్
నారదుడు, నంది తో మాట్లాడుతున్న శంభువును చూసి, వారిని గమనించాడు.
ఉపావిశచ్చ శైలాది విసృష్టాసనముత్తమమ్
పర్వతాధిపతి ఇచ్చిన ఉత్తమ ఆసనంపై నారదుడు కూర్చున్నాడు.
ఆకారేణైవ సర్వజ్ఞస్తద్వృత్తాంతం వివేద హ
అంతటే, సర్వజ్ఞుడు తన రూపం చూసిన వెంటనే అక్కడ జరిగిన సంగతిని పూర్తిగా గ్రహించాడు.
శరారిణాం స్థితిరియముత్పత్తిప్రలయాత్మికా
ఈ జీవుల స్థితి సృష్టి, లయ లక్షణంగా ఉంటుంది.
దృశ్యం వినశ్వరం సర్వం విశేషాద్యదనీశ్వరమ్
మనకు కనబడేది అన్నీ నశించేవే; ముఖ్యంగా, పరమేశ్వరుని ఆధీనంలో లేనివి మరింత నశించిపోతాయి.
అభావినో హి భావస్య భావః క్వాపి న సంభవేత్
ఏదీ లేనిదానినుండి ఏదీ ఉత్పన్నం కావడం ఎక్కడా సాధ్యపడదు.
శంభూదీరితమాకర్ణ్య స ఇత్థం మునిపుంగవః
శంభువు చెప్పిన మాటలు విని, ఆ మునులలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా ఆలోచించాడు.
అవశ్యమేవ యద్భావ్యం తద్భూతం నాత్ర సంశయః
ఏది తప్పనిసరిగా జరగాల్సిందో, అది జరిగిపోతుంది—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
నాపచీయేత తే కించిన్నోపచీయేత తత్త్వతః 4.2.89.
నిజంగా, నీకు ఏదీ తగ్గదు, ఏదీ పెరగదు కూడా.
అహో వరాకః సంసారః క్వ భవిష్యత్యనీశ్వరః
అయ్యో! ఈ సంసారం ఎంత దయనీయమైనదో—ఇది పరమేశ్వరుడు లేనప్పుడు ఏమవుతుంది?
యతః ప్రజాపతిర్దక్షో న త్వామాహూతవాన్క్రతౌ
ప్రజాపతి దక్షుడు యజ్ఞానికి నిన్ను ఆహ్వానించలేదు కాబట్టి,
తవ రీఢాం కరిష్యంతి కిమైశ్వర్యేణ రీఢినామ్ అథైశ్వర్యేణ సంపన్నాః ప్రతిష్ఠాభాజనం కిము
నీకు అవమానం చేసినవారు తమ ఐశ్వర్యంతో ఏమి సాధిస్తారు? ఐశ్వర్యం ఉన్నా, వారికి నిజమైన స్థిరత ఏముంటుంది?
మహీయసాయుషా తేషాం వసుభిర్భూరిభిశ్చ కిమ్
వారికి ఎంత దీర్ఘాయువు ఉన్నా, ఎంత ధనం ఉన్నా, ఎంత సంపద ఉన్నా, దాని వల్ల ఏమి లాభం?
అచేతనాశ్చ సావజ్ఞా జీవంతోపి న కీర్తయే
చైతన్యం లేని వారు, అవమానంగా ప్రవర్తించే వారు—ఇలాంటి వారిని, బ్రతికున్నా కూడా, నేను చెప్పదలచుకోను.
యా త్వద్వినిందాశ్రవణాత్తృణీచక్రే స్వజీవితమ్
నీ అవమానాన్ని విని, తన ప్రాణాన్ని గడ్డి లాంటిదిగా భావించిన ఆమె—
సత్యం మునే సతీ దేవీ తృణీచక్రే స్వజీవితమ్
మహర్షీ! నిజంగా, సతీదేవి తన ప్రాణాన్ని గడ్డి లాంటిదిగా భావించింది.
రుద్రశ్చాతీవరుద్రోభూద్బహుకోపాగ్నిదీపితః
అప్పుడు రుద్రుడు తీవ్రమైన కోపాగ్నిలో మండిపడి, అత్యంత కోపంతో ఉన్నాడు.
ప్రత్యక్షః ప్రతిమాకారః కాలమృత్యుప్రకంపనః
ప్రత్యక్షంగా కనిపించే రూపంలో, కాలమూ మరణమూ కూడా వణికించే విగ్రహంగా ఉన్నాడు.
ఆజ్ఞాం దేహి పితః కిం తే కరవై దాస్యముత్తమమ్ 4.2.89.
నాన్నగారూ, మీరు ఏ today ఆజ్ఞ ఇస్తే చెప్పండి. మీకు నేను ఎలాంటి గొప్ప సేవ చేయాలో చెప్పండి.