యత్రయత్ర ధరాయాం స చరణం ప్రమిణోతి హి
భూమిపై అతడు అడుగు పెట్టిన చోటల్లా—
ఊరువేగేన తరవః పతంతి శిఖరైః సహ
అతని తొడల బలంతో చెట్లు కొమ్మలతో సహా కూలిపోతున్నాయి.
యస్య మౌలిజసంఘర్షాద్ఘ(?)నావ్యోమ త్యజంత్యపి
అతని తల ఘర్షణతో మేఘాలూ, ఆకాశమూ కంపించిపోతున్నాయి.
యస్య నిఃశ్వాససంభారైరుత్తరంగా మహాబ్ధయః
అతని ఊపిరి శక్తితో మహాసముద్రాలు అలలతో ఉప్పొంగుతున్నాయి.
యోజనానాం సహస్రాణి నవయస్య సముచ్ఛ్రయః
అతని ఎత్తు తొమ్మిది వేల యోజనాలు.
యన్నేత్రయోః పింగలిమా తథా తరలిమా పునః
అతని రెండు కన్నుల్లో పింగళవర్ణం, అలాగే మెరుపు కూడా ఉంది.
యాంయాం దిశం సమభ్యేతి సోయం దుఃసహ దానవః 4.2.68.
ఈ భయంకరమైన దానవుడు ఏ దిశలోనైనా ముందుకు పోతే,
బ్రహ్మలబ్ధవరశ్చాయం తృణీకృతజగత్త్రయః
బ్రహ్మ నుంచి వరం పొంది, మూడు లోకాలను తక్కువగా భావిస్తున్నాడు.
తతస్త్రిశూలహేతిస్తమాయాంతం దైత్యపుంగవమ్
అప్పుడా దైత్యులలో శ్రేష్ఠుడైన వాడిని త్రిశూలంతో ఎదుర్కొన్నాడు.
ప్రోతస్తేన త్రిశూలేన స చ దైత్యో గజాసురః
ఆ త్రిశూలం గజాసురుడైన దైత్యుడిని గట్టిగా పొడిచింది.
తవ హస్తే మమ వధః శ్రేయానేవ పురాంతక
ఓ పురాంతకా! నీ చేతిలో నేను చనిపోవడం నాకు మేలు.
కించిద్విజ్ఞప్తుమిచ్ఛామి అవధేహి మమేరితమ్
నేను కొంత చెప్పాలనుకుంటున్నాను; దయచేసి నా మాటలు విను.
త్వమేకో జగతాం వంద్యో విశ్వస్యోపరి సంస్థితః
ఈ లోకాలందరికీ నీవే పూజార్హుడు, నీవే విశ్వానికి మించినవాడు.
ధన్యోస్మ్యనుగృహీతోస్మి త్వత్త్రిశూలాగ్రసంస్థితః
నీ త్రిశూలపు అంచున నిలబడి, నేను ధన్యుడిని, నీ కృపకు పాత్రుడిని.
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా దేవదేవః కృపానిధిః
అతని మాటలు విని, దేవతలకు దేవుడైన కరుణామయుడు,
స్వానుకూల వరం బ్రూహి దదామి సుమతేఽసుర
ఓ జ్ఞానవంతుడైన అసురా! నీవు కోరిన వరాన్ని చెప్పు, నేను ఇస్తాను.
ఇత్యాకర్ణ్య స దైత్యేంద్రః ప్రత్యువాచ మహేశ్వరమ్ గజాసుర ఉవాచ యది ప్రసన్నో దిగ్వాసస్తదా నిత్యం వసాన మే ।। 4.2.68.
ఇలా విని, దైత్యేంద్రుడు మహేశ్వరునికి ఇలా అన్నాడు: గజాసురుడు చెప్పాడు — నీవు సంతోషిస్తే, ఓ దిగంబరా! నీవు ఎప్పుడూ నాలో నివసించు.
ఇమాం కృత్తిం విరూపాక్ష త్వత్త్రిశూలాగ్నిపావితామ్
ఓ విరూపాక్షా! నీ త్రిశూలాగ్నిలో పవిత్రమైన నా చర్మం,
ఇష్టగంధిః సదైవాస్తు సదైవాస్త్వతికోమలా
ఎప్పుడూ సువాసనతో, ఎప్పుడూ మృదువుగా ఉండాలి.
మహాతపోఽనలజ్వాలాః ప్రాప్యాపి సుచిరం విభో
ఓ ప్రభూ! నీ గొప్ప తపస్సు అగ్నిని ఎంతకాలమైనా భరించినా,
యది పుణ్యవతీ నైషా మమకృత్తిర్దిగంబర
ఓ దిగంబరా! నా చర్మం పుణ్యమయంగా లేకపోతే,
అన్యం చ మే వరం దేహి యది తుష్టోసి శంకర
ఓ శంకరా! నీవు సంతోషిస్తే, ఇంకో వరం కూడా ఇవ్వు.
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా తథేత్యుక్త్వా చ శంకరః
అతని మాటలు విని, శంకరుడు 'అలా జరుగును' అని సమ్మతించాడు.
శృణు పుణ్యనిధే దైత్య వరమన్యం సుదుర్లభమ్
ఓ పుణ్యనిధి దైత్యా! మరొక దుర్లభమైన వరాన్ని విను.
ఇదం పుణ్యశరీరం తే క్షేత్రేస్మిన్ముక్తిసాధనే
నీకు ఉన్న ఈ పుణ్యమయమైన శరీరం, మోక్షాన్ని సాధించేందుకు అనుకూలమైన ఈ స్థలంలో ఉంది.
కృత్తివాసేశ్వరం నామ మహాపాతకనాశనమ్
ఇది కృత్తివాసేశ్వరమని పిలవబడుతుంది; ఇది మహాపాపాలను నశింపజేస్తుంది.
యావంతి సంతి లింగాని వారాణస్యాం మహాంత్యపి 4.2.68.
వారాణసిలో ఎంతెన్ని గొప్ప లింగాలు ఉన్నాయో,
మానవానాం హితాయాత్ర స్థాస్యేహం సపరిగ్రహః కృతకృత్యో భవేన్మర్త్యః సంసారం న విశేత్పునః
ప్రజల మేలుకోసం నేను నా పరివారంతో ఇక్కడే ఉంటాను; తన కర్తవ్యాలను నెరవేర్చిన మానవుడు మళ్లీ సంసారంలోకి రాడు.
రుద్రాః పాశుపతాః సిద్ధా ఋషయస్తత్త్వచింతకాః
రుద్రులు, పాశుపతులు, సిద్ధులు, సత్యాన్ని ఆలోచించే ఋషులు—
అవిముక్తే స్థితా యే తు మమ భక్తా ముముక్షవః
అవిముక్తలో నివసిస్తూ, మోక్షాన్ని కోరే నా భక్తులు—