ఏకాం గాం యత్ర దత్త్వా వై విధివద్బ్రాహ్మణాయ వై
అక్కడ ఒక గోవును సరిగా ఒక బ్రాహ్మణునికి దానం చేసినా, అది ఎంతో శుభప్రదంగా ఉంటుంది.
ఏకలింగం ప్రతిష్ఠాప్య యత్ర సంస్థాపితం భవేత్
అక్కడ ఒక్క లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి స్థాపించడమే, పూర్తిగా ప్రతిష్ఠించినట్లుగా పరిగణించబడుతుంది.
పరినిశ్చిత్య తావిత్థం లింగే సంస్థాప్య పుణ్యదే
అలా నిశ్చయంగా ఆ లింగాన్ని అక్కడ ప్రతిష్ఠించాలి; అది పుణ్యాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
శంకుకర్ణేశ్వరం లింగం శంకుకర్ణ గ ణార్చితమ్
శంకుకర్ణుడు మరియు అతని గణాలు ఆ శంకుకర్ణేశ్వర లింగాన్ని పూజించారు.
విశ్వేశాద్వాయుదిగ్భాగే శంకుకర్ణేశ్వరం నరః
విశ్వేశుని వైపు వాయు దిశలో, మనిషి శంకుకర్ణేశ్వరుని పూజించాలి.
మహాకాలేశ్వరం లింగం మహాకాలగణార్చితమ్
మహాకాళ గణాలు మహాకాళేశ్వర లింగాన్ని పూజించారు.
జ్ఞాత్వా సర్వజ్ఞనాథోథ ప్రాహైపీదపరౌ గణౌ ।। 4.2.53.
అన్ని విషయాలు తెలుసుకున్న జ్ఞానాధిపతి ఆ ఇద్దరు గణాలను ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
ఘంటాకర్ణ త్వమాగచ్ఛ మహోదర మహామతే
"ఘంటాకర్ణా, ఇక్కడ రా; మహోదరా, మహామతివంతుడా!"
ఇత్యగస్తే గణౌ తౌ తు గత్వా కాశీం మహాపురీమ్
అగస్త్యుడు ఇలా చెప్పగా, ఆ ఇద్దరు గణాలు కాశీ మహానగరానికి వెళ్లారు.
ఘంటాకర్ణేశ్వరం లింగం ఘంటాకర్ణ గణోత్తమః
అక్కడ ఘంటాకర్ణుడు, గొప్ప గణాధిపతి, ఘంటాకర్ణేశ్వర లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.
కుండం తత్రైవ సంస్థాప్య లింగస్నపనకర్మణే
అక్కడే లింగాన్ని అభిషేకించేందుకు ఒక కుండను ఏర్పాటు చేశారు.
మహోదరోపి తత్ప్రాచ్యాం శివధ్యానపరాయణః
అదే ప్రదేశానికి తూర్పున, శివధ్యానంలో నిమగ్నమైన మహోదరుడు ఉన్నాడు.
మహోదరేశ్వరం దృష్ట్వా వారాణస్యాం ద్విజోత్తమ
వారణాసిలో మహోదరేశ్వరుని దర్శించినవాడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా,
ఘంటాకర్ణ హ్రదే స్నాత్వా దృష్ట్వా వ్యాసేశ్వరం విభుమ్
ఘంటాకర్ణుడు ఆ హ్రదంలో స్నానం చేసి, వ్యాసేశ్వరుని దర్శించాడు.
ఘంటాకర్ణే మహాతీర్థే శ్రాద్ధం కృత్వా విధానతః
ఘంటాకర్ణ అనే మహా తీర్థంలో నియమప్రకారం శ్రాద్ధం చేసినవారు,
నిమజ్జ్యాద్యాపి తత్కుండే క్షణ యోవహితో భవేత్
ఇప్పటికీ ఆ కుండంలో ఒక్క క్షణం ఏకాగ్రతతో మునిగినవాడు,
వదంతి పితరః కాశ్యాం ఘంటాకర్ణేమలేజలే 4.2.53.
కాశీలో ఘంటాకర్ణ పవిత్ర జలాల్లో పితృదేవతలు ఇలా అంటారు,
యద్వంశ్యా మునయః కాశ్యాం ఘంటాకర్ణే మహాహ్రదే
కాశీలో ఘంటాకర్ణ అనే మహా సరస్సులో వారి వంశస్థులు, ఋషులు,
విసిస్మాయ స్మరద్వేష్టా మౌలిమాందోలయన్ముహుః
కామద్వేషాలను నశింపజేసే వాడు ఆశ్చర్యపడి, తన కిరీటాన్ని మళ్లీ మళ్లీ ఊపుతూ చూశాడు.
ఉవాచ చ మనస్యేవ హరః స్మిత్వా పునఃపునః
హరుడు మళ్లీ మళ్లీ చిరునవ్వుతో తన మనసులోనే ఇలా అన్నాడు.
పురావిదః ప్రశంసంతి త్వాం మహామోహహారిణీమ్
పురాణాలను తెలిసినవారు నిన్ను మహామోహాన్ని తొలగించేవాడిగా ప్రశంసిస్తారు.
ప్రేషయిష్యామ్యహం సర్వాన్భవతీ మోహయిష్యతి
నేను వారందరిని పంపిస్తాను; నీవు వారిని మాయలో పడేస్తావు.
తథాపి ప్రేషయిష్యామి యావాన్మేస్తి పరిచ్ఛదః
అయినా నా పరిచారకులలో ఎంతమంది ఉన్నారో అంతమందిని పంపిస్తాను.
నోద్యమాద్విరతిః కార్యా క్వాపి కార్యే విచక్షణైః
ఏ పనిలోనైనా తెలివిగలవారు ప్రయత్నాన్ని వదిలిపెట్టకూడదు.
శీతోష్ణభానూ స్వర్భాను గ్రస్తావపి నభోంగణే
ఆకాశంలో చంద్రుడు, సూర్యుడు రాహు, కేతువులచేత పట్టుబడ్డా కూడా,
దైవం పూర్వకృతం కర్మ కథ్యతే నేతరత్పునః 4.2.53.
దైవం అంటే మన గత జన్మలో చేసిన పనుల ఫలితమే అంటారు, వేరేలా కాదు.
భాజనోపస్థితం దైవాద్భోజ్యం నాస్యం స్వయం విశేత్
దైవం వల్ల ఎదురైన భోజనం మనం తినకపోతే అది మన నోట్లోకి తానే రాదు.
ఇత్యుద్యమం సమర్థ్యేశో నిశ్చితం దైవజిత్వరమ్
అందుకే శక్తి ఉన్నవాడు ప్రయత్నం చేస్తాడు, కానీ ఉత్తమ ఫలితం దైవమే ఇస్తుంది.
సోమనందీ నందిషేణః కాలపింగలకుక్కుటాః
సోమనందీ, నందిశేణుడు, కాలపింగళుడు, కుక్కుటుడు—
తేపి స్వనామ్నా లింగాని శంభుసంతుష్టి కామ్యయా
వారు కూడా తమ పేర్లతో శివుని సంతుష్టి కోసం లింగాలను ప్రతిష్ఠించారు.