ప్రమథైః సేవ్యమానోఽయం త్రిలోకీం విచరన్హరః
ప్రమథులు సేవ చేస్తూ, హరుడు మూడు లోకాలలో సంచరించాడు.
అథాయాంతం మహాకాలం త్రినేత్రం సర్పకుండలమ్
ఆ సమయంలో మూడు కన్నులతో, సర్పపు కుండలాలతో మహాకాళుడు వచ్చాడు.
పపాత దండవద్భూమౌ దృష్ట్వా తం గరుడధ్వజః
ఆయనను చూసి, గరుడధ్వజుడు భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేశాడు.
నిపేతుః ప్రణిపత్యైనం ప్రణతః కమలాపతిః
వారు అందరూ ఆయనకు నమస్కరించి వందనం చేశారు; కమలాపతి కూడా వంగి నమస్కరించాడు.
క్షీరోదమథనో తాం ప్రాహ పద్మాలయాం హరిః 4.1.31.
క్షీరసాగరాన్ని మథించిన హరి, పద్మాలయకు ఇలా చెప్పాడు.
ధన్యోఽహం దేవి సుశ్రోణి యత్పశ్యావో జగత్పతిమ్
సుందర నడుముతో యున్న దేవీ! మనం జగత్పతిని దర్శించగలిగినందుకు నేను ధన్యుణ్ణి.
అనాదిః శరణః శాంతః పరః షడ్వింశసంమితః
అతడు ఆదియైనవాడు కాదు, శరణు, శాంత స్వరూపుడు, పరముడు, ఇరవై ఆరు లక్షణాలతో ఉన్నవాడు.
సర్వభూతాంతరాత్మాఽయం సర్వేషాం సర్వదః సదా
అతడు సమస్త భూతాల అంతరాత్మ, అందరికీ ఎప్పుడూ దాత.
ధియా పశ్యంతి హృదయే సోయమద్య సమీక్ష్యతామ్
మనసుతో హృదయంలో దర్శించే ఆ పరమాత్మను, ఇప్పుడు మనం ప్రత్యక్షంగా చూడగలము.
యం దృష్ట్వా న పునర్జన్మ లభ్యతే మానవైర్భువి
ఆయనను చూసినవారికి భూమిపై మానవులకు మళ్లీ జన్మ రావడం లేదు.
సోయమాయాతి భగవాంస్త్ర్యంబకః శశిభూషణః
ఇప్పుడు త్రినేత్రుడు, చంద్రుని అలంకరించుకున్న భగవంతుడు ఇక్కడికి వచ్చుచున్నాడు.
ధిగ్ధిక్పదం తు దేవానాం పరం దృష్ట్వాఽత్ర శంకరమ్
ఇక్కడ పరమేశ్వరుడిని ప్రత్యక్షంగా చూస్తున్నప్పుడు, దేవతల స్థానం ఏమి విలువ లేదు.
దేవత్వాదశుభం కించిద్దేవలోకే న విద్యతే
దేవతల లోకంలో దురదృష్టకరమైనది ఏమి ఉండదు.
ఏవముక్త్వా హృషీకేశః సంప్రహృష్టతనూరుహః 4.1.31.
ఇలా చెప్పిన హృషీకేశుడు ఆనందంతో ఒంటి వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకున్నాడు.
కిమిదం దేవదేవేన సర్వజ్ఞేన త్వయా విభో
దేవదేవా, సర్వజ్ఞా, పరాక్రమశాలి! మీరు ఇది ఏమి చేసారు?
క్రీడేయం తవ దేవేశ త్రిలోచన మహామతే
దేవతల అధిపతీ, త్రినేత్రుడా, మహామతివంతుడా! ఇది మీ లీలే.
కిమర్థం భగవత్ర్ఛంభో భిక్షాం చరసి శక్తిప
భగవంతుడైన శంభూ, శక్తిశాలి! మీరు ఎందుకు భిక్షాటన చేస్తారు?
ఏవముక్తస్తతః శంభుర్విష్ణుమేతదుదాహరత్
ఇలా అడిగిన తరువాత శంభుడు విష్ణువుకు ఇలా చెప్పాడు.
తదఘప్రతిఘం విష్ణో చరామ్యేతద్వ్రతం శుభమ్
విష్ణూ! పాపాన్ని తొలగించేందుకు నేను ఈ శుభమైన వ్రతాన్ని ఆచరిస్తున్నాను.
స్మిత్వా కించిన్నతశిరాః పునరేవం వ్యజిజ్ఞపత్
స్వల్పంగా నవ్వుతూ, తలవంచి, మళ్లీ ఇలా చెప్పాడు.
మాయయా మాం మహాదేవ నచ్ఛాదయితుమర్హసి
మహాదేవా! మీరు మాయతో నన్ను మరుగునపెట్టకూడదు.
కల్పే కల్పే సృజామీశ త్వన్నియోగబలాద్విభో
ప్రతి కల్పంలో, ప్రభూ! మీ ఆజ్ఞాశక్తితో నేను సృష్టి చేస్తాను.
మదాద్యో మహాదేవ మాయయా తవ మోహితాః
మహాదేవా! ఆది నుండే నేను మీ మాయ వల్ల మోహితుడనై ఉన్నాను.
సంహారకాలే సంప్రాప్తే సదేవానఖిలాన్మునీన్ 4.1.31.
ప్రళయకాలంలో, అన్ని దేవతలు, మునులతో కూడి నేను ఉండిపోతాను.
తదా క్వ తే మహాదేవ పాప బ్రహ్మవధాదికమ్
అప్పుడు మహాదేవా! బ్రహ్మను హత్య చేసిన పాపం మీకు ఎక్కడ ఉంటుంది?
అతీతబ్రహ్మణామస్థ్నాం స్రక్కంఠే తవ భాసతే
గత బ్రహ్మల ఎముకల మాల మీ మెడపై మెరిసిపోతుంది.
కృత్వాపి సుమహత్పాపం త్వాం యః స్మరతి భావతః
ఎవరైనా ఎంతటి పెద్ద పాపం చేసినా, నిన్ను భక్తితో స్మరించినవారికి—
యథా తమో న తిష్ఠేత సంనిధావంశుమాలినః
ఎలాగైతే ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని సమీపంలో చీకటి నిలవదో—
యశ్చింతయతి పుణ్యాత్మా తవ పాదాంబుజద్వయమ్
ధర్మాత్ముడైనవాడు నీ రెండు పద్మపాదాలను ధ్యానిస్తే—
తవ నామానురక్తా వాగ్యస్య పుంసో జగత్పతే
లేక జగత్పతీ! నీ నామాన్ని ప్రేమతో పలికే వాని మాటలకు—