తమః సంకేతసదనం వ్యాఘ్రం వై వదనం మహత్
పెద్ద పులి నోరు, చీకటి రహస్య గృహంలా కనిపిస్తోంది.
ఉలూకాకారతాం ధృత్వా ఫూత్కారైరతిదారుణైః
గూబ రూపం ధరించి, చాలా భయంకరమైన అరుపులతో ఉంది.
యక్షిణీ కాచిదానీయ రుదంతం కస్యచిచ్ఛిశుమ్
ఒక యక్షిణి ఎవరో ఒకరి ఏడ్చే చిన్నవాడిని తీసుకొచ్చింది.
పిపాసితాద్య రుధిరం తేపి పాస్యామ్యహం ధువ 4.1.20.
ఈ రోజు నాకు దాహంగా ఉంది, నీ రక్తాన్ని తప్పక తాగుతాను.
అనీయ తృణదారూణి పరిస్తీర్య సమంతతః
ఆమె గడ్డి, కట్టెలు తెచ్చి చుట్టూ విస్తరించింది.
వేతాలీ రూపమాస్థాయ భంక్త్వా కాచిత్తరూన్గిరీన్
ఒక వేతాళి వేరే రూపం ధరించి, కొండ శిఖరాలను విరిగేసింది.
అన్యా సునీతిరూపేణ తమభిప్రేక్ష్య దూరతః
ఇంకొకరు సునీతిగా మారి, దూరం నుంచి అతన్ని చూశారు.
ఉవాచ చ వచశ్చాటు బహుమాయా వినిర్మితమ్
ఆమె చాలా మాయతో మాయమాటలు చెప్పింది.
త్వదేకశరణాం వత్స బత మృత్యుర్జిఘాంసతి
ఓ బిడ్డా, నన్నే ఆశ్రయించిన నిన్ను మరణం వెంటాడుతోంది.
ప్రతిగ్రామం ప్రతిపురం ప్రత్యధ్వం ప్రతికాననమ్
ఒక్క ఊరు నుంచి ఇంకొక ఊరు, పట్టణం నుంచి పట్టణం, దారి నుంచి దారి, అడవి నుంచి అడవిగా,
యదా ప్రభృతి రే బాల నిరగాత్తపసే భవాన్
ఓ బాలకా, నీవు తపస్సు కోసం వెళ్లినప్పటి నుంచి,
తైస్తైః సపత్నీదుర్వాక్యైర్దునోపి త్వం యథార్భక
సహధర్మిణుల మాటలతో నీవు పిల్లాడిలా బాధపడుతున్నావు.
న నిద్రామి న జాగర్మి నాశ్నామి న పిబామ్యహమ్
నేను నిద్రపోను, మేలుకోను, తినను, తాగను.
నిద్రాదరిద్రనయనా స్వప్నేపి న తవాననమ్ 4.1.20.
నిద్రలేని కన్నులతో, కలలో కూడా నీ ముఖాన్ని చూడలేను.
త్వదాననప్రతినిధిర్విధుర్విధురయా మయా
నీ ముఖానికి ప్రతిగా చంద్రుడిని చూసి, నేనే అతన్ని వెలితిగా చేసేశాను.
త్వదాలాపసమాలాపం కలయన్కిలకాకలీమ్
నీ మాటలు, నా మాటలు పలుకుతూ, మృదువుగా గుగ్గులాడుతుంటాను.
త్వదంగసంగమధురో ధ్రువధూపితయామయా
నీ శరీరసంగమ మాధుర్యం నా జ్వరంతో పూర్తిగా కాలిపోయింది.
కే దేశాః కాశ్చ సరితః కే శైలాస్త్వత్కృతే ధ్రువ
ఓ ధ్రువా, నీ కోసం ఏ దేశాలు, ఏ నదులు, ఏ కొండలు ఉన్నాయి?
అధ్రువం సర్వమేవైతత్పశ్యంత్యంధీకృతాస్మ్యహమ్
ఇది అంతా నశ్వరమే; చూసి నేను అంధురాలినయ్యాను.
మృదులాని తవాంగాని క్వేమాని క్వ తపస్త్విదమ్
నీ అవయవాలు మృదువుగా ఉన్నాయి—ఇవి ఎక్కడ? ఈ తపస్సు ఎక్కడ?
అనేన తపసా వత్స త్వయాఽఽప్యం కిమనేనసా
బిడ్డా, నీకు ఈ తపస్సు ఎందుకు అవసరం?
అనేన వయసా బాల ఖేలనీయం త్వయాఽనిశమ్
ఈ వయసులో నీవు ఎప్పుడూ ఆడుకుంటూ ఉండాలి.
తతః కౌమారమాసాద్య వయోఽభిధ్యానశీలినా
తరువాత యవ్వనాన్ని చేరినప్పుడు, చదువులో నిబద్ధతగా ఉండాలి.
వయోథ చతురం ప్రాప్య యోషాస్రక్చందనాదికాన్ 4.1.20.
పూర్తి వయస్సుకు వచ్చినప్పుడు, పుష్పమాలలు, చందనం వంటి అలంకారాలతో అలంకరించబడతారు.
ఉత్పాద్యాథ బహూన్పుత్రాన్గుణినో ధర్మవత్సలాన్
అప్పుడు మంచివారు, ధర్మాన్ని ప్రేమించే కొడుకులను ఎక్కువగా కనాలి.
ఇదానీమేవ తపసి బాల్యే వయసి కః శ్రమః
ఇప్పుడు చిన్న వయస్సులో తపస్సు ఎందుకు? ఈ శ్రమ ఏమిటి?
విపక్షపరిభూతేన హృతమానేన కేనచిత్
శత్రువు అవమానించగా, గౌరవం పోయినప్పుడు,
హృతమానేన తప్తవ్యం నిశమ్యేతి వచో ధ్రువః
అప్పుడు తపస్సు చేయాలి, ఈ మాటలు వినిన తరువాత, ఓ ధ్రువా.
జనయిత్రీమనాభాష్య భూతభీతిం విహాయ చ
తల్లి దగ్గర మాట్లాడకుండా, భయాన్ని వదిలేసి,
సాపి భూతావలీ భీతింబహుభీషణభూషణా
ఆ భూతగణం అనేక భయంకరమైన అలంకారాలతో అలంకరించబడి,