దేవేషు యో వసేన్నిత్యం దేవానాం వసతిర్హి యః
ఎప్పుడూ దేవతలలో నివసించేవాడు, దేవతలకు నివాసస్థానమైయున్నవాడే.
విష్లృవ్యాప్తావయంధాతుర్యత్రసార్థకతాం గతః
అన్నిటినీ వ్యాపించి, అన్నిటికీ ఆధారంగా ఉండే వాడు, అక్కడే సార్థకత ఉంటుంది.
సర్వేషాం చ హృషీకాణామీశనాత్పరమేశ్వరః
అతడు అన్ని ఇంద్రియాలకు అధిపతి, పరమేశ్వరుడు.
న చ్యవంతేపి యద్భక్తా మహతి ప్రలయే సతి 4.1.20.
మహాప్రళయ సమయంలో కూడా ఆయన భక్తులు ఎప్పుడూ పడిపోరు.
ఇదం చరాచరం విశ్వం యో బభార స్వలీలయా
ఈ చరాచర జగత్తునంతటిని తన లీలతో భరించినవాడు ఆయనే.
తస్యేక్షణే సమీక్షేతే నాన్యద్విప్ణుపదాదృతే
ఆయన దృష్టిలో అన్నీ కనిపిస్తాయి; పద్మపాదుని తప్ప ఇంకొకటి లేదు.
నాన్య శబ్దగ్రహౌ తస్య జాతౌ శబ్దగ్రహావపి
ఆయనకు వేరే శబ్దాన్ని గ్రహించగల శక్తి లేదు; శబ్దాన్ని తెలుసుకునే సామర్థ్యమూ పుట్టదు.
గోవిందచరణార్థార్చాం తత్ప్రియంకర్మవై వినా
గోవిందుని పాదాలను పూజించకపోతే, లేదా ఆయనకు ఇష్టమైన పనులు చేయకపోతే,
నిర్ద్వంద్వచరణద్వంద్వం తన్మనో మనుతే హరేః
హరిదేవుని రెండు పాదాలను మనస్సు అన్ని ద్వంద్వాలను దాటి ధ్యానిస్తుంది.
చరణౌ విష్ణుశరణౌ హిత్వా నారాయణాంగణమ్
విష్ణువు పాదాల ఆశ్రయాన్ని వదిలితే, నారాయణుని ఆవరణాన్ని కూడా విడిచినట్టే.
వాణీప్రమాణీ క్రియతే గోవిందగుణవర్ణనే
గోవిందుని గుణాలను వర్ణించడంలో వాక్కే ప్రామాణికంగా మారుతుంది.
నితాంతకమలాకాంత నామధేయసుధారసమ్
పద్మనేత్రునికి ప్రియమైన నామమృతం ఎంతో మధురంగా, లోతుగా ఉంటుంది.
శ్రీముకుంద పదద్వంద్వ పద్మామోదప్రమోదితమ్
శ్రీముకుందుని రెండు పాదాలు పద్మపు సువాసనతో ఆనందిస్తాయి.
త్వగింద్రియం మధురిపోః పరిస్పృశ్య పదద్వయమ్ 4.1.20.
మురారిపుని రెండు పాదాలను చర్మేంద్రియంతో తాకినప్పుడు, వాటి సౌందర్యాన్ని అనుభవించగలుగుతుంది.
శబ్దాదివిషయాధారం సారం దామోదరం పరమ్
శబ్దాది ఇంద్రియాల విశయాలకు ఆధారంగా, దామోదరుడు పరమసారం.
లుప్తాని సర్వతేజాంసి తత్తపస్తపనోదయే
ఆయన తపస్సు తేజస్సు ఉదయించగానే, అన్ని ప్రకాశాలు మాయమవుతాయి.
ఇంద్ర చంద్రాగ్ని వరుణ సమీరణ ధనాధిపాః
ఇంద్రుడు, చంద్రుడు, అగ్ని, వరుణుడు, వాయువు, ధనాధిపతులు,
వైమానికాస్తథాఽన్యేపి వసుముఖ్యా దివౌకసః
విమానాలలో సంచరించే దేవతలు, ఇతర వసువులలో ప్రముఖులు కూడా,
యత్ర యత్ర ధ్రువః పాదం మినోతి పృథివీతలే
ధ్రువుడు భూమిపై తన పాదాన్ని ఎక్కడ పెట్టినా,
అహో తదంగసంగీని త్యక్త్వా జాడ్యం జలాన్యపి
ఆహా, ఆయన శరీరానికి అనుసంధానమైనవారు, మాంద్యాన్ని వదిలి, నీళ్లు కూడా,
యావంతి విష్వక్తేజాంసి సిద్ధరూపగుణాని చ
ఎన్ని ప్రకాశాలు వ్యాపించి ఉన్నాయో, సిద్ధుల స్వరూప గుణాలు ఉన్నాయో,
అహో నిజగుణస్పర్శః సతతం మాతరిశ్వనా
నిజంగా, ఆయన స్వగుణాల స్పర్శ ఎప్పుడూ వాయువుతో కలిసే ఉంటుంది.
వ్యోమ్నాపి శబ్దగుణినా ధ్రువారాధనబుద్ధినా
శబ్దగుణంతో కూడిన ఆకాశం ద్వారా కూడా, ధ్రువుని ఆరాధనలో నిమగ్నమైన మనస్సు,
ఆరాధితోఽనుదివసం సభూతైరపి పంచభిః 4.1.20.
ఆయనను ప్రతిరోజూ, ఐదు భూతాలు కూడా ఆరాధిస్తూనే ఉంటాయి.
కౌస్తుభోద్భాసితహృదః పీతకౌశేయవాససః
కౌస్తుభ మణి వెలుగు అతని హృదయాన్ని ప్రకాశింపజేసింది. అతను పసుపు పట్టు వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నాడు.
మరుత్వతాతిమహతీ చింతాఽప్తా తత్తపోభయాత్
వాయుదేవునికి తపస్సు వల్ల, బాధ వల్ల గొప్ప ఆందోళన కలిగింది.
సమర్థస్త్వప్సరోవర్గో నియంతుం యమినాం యమాన్
అప్సరసలు కూడా నియమాన్ని పాటించేవారిని నియంత్రించగల శక్తి కలవారు.
తపస్వినాం తపో హంతుం ద్వౌ మత్సాహాయ్యకారిణౌ
తపస్సు చేసే వారి తపస్సును ధ్వంసం చేయడంలో నాకు ఇద్దరు సహాయపడతారు.
ఏక ఏవ కిలోపాయో బాలే మే ప్రభవిష్యతి
ఆ బాలుడిని దుర్బలపరచడానికి నాకు ఒక్క మార్గమే ఫలిస్తుందని నిశ్చయం.
బాలత్వాద్భీషితో భూతైస్తపస్త్యక్ష్యత్యసౌ ధ్రువమ్
బాల్యం వల్ల భూతాల భయంతో అతను ఖచ్చితంగా తపస్సును వదిలేస్తాడు.