మహాకాలపతాకాగ్రైః స్పృష్టపృష్ఠాస్తురంగమాః
మహాకాళుని జెండాలు గుర్రాల వెనుక భాగాన్ని తాకుతున్నాయి.
మహాకాలమహాకాలమహాకాలేతిసంతతమ్
మహాకాళుడు, మహాకాళుడు, మహాకాళుడు అని ఎప్పుడూ పదేపదే పిలుస్తూ ఉన్నారు.
ఏవమారాధ్య భూతేశం మహాకాలం తతో ద్విజః 4.1.7.
ఇలా భూతేశ్వరుడు అయిన మహాకాళుని పూజించి, ఆ తర్వాత ద్విజుడు ఇలా చేసాడు.
యుగేయుగే ద్వారవత్యా రత్నాని పరితో ముషన్ 4.1.7.
ప్రతి యుగంలో ద్వారవతిలో చుట్టూ ఉన్న రత్నాలను దొంగిలించేవాడు.
చింతార్ణవే నిమగ్నోభూత్త్యక్తాశో జీవితే ధనే 4.1.7.
ఆయన ఆందోళన సముద్రంలో మునిగి, జీవితం, ధనం మీద ఆశ వదిలేశాడు.
ఏవం చింతయతస్తస్య పీడాసీదతిదారుణా 4.1.7.
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అతనికి తీవ్రమైన బాధ కలిగింది.
తద్విమానమథారుహ్య పీతవాసాశ్చతుర్భుజః
ఆ తర్వాత పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నాలుగు చేతులతో ఆ విమానంపై ఎక్కాడు.
గణావూచతుః ఇమాం గంధవతీం పుణ్యాం పురీం వాయోర్విలోకయ
గణులు ఇలా అన్నారు: ఈ సువాసనతో నిండిన పవిత్రమైన వాయుపురిని చూడు.
అస్యాం ప్రభంజనో నామ జగత్ప్రాణోదిగీశ్వరః
ఇక్కడ ప్రపంచానికి ప్రాణంగా, దిక్కుల అధిపతిగా ప్రభంజనుడు నివసిస్తున్నాడు.
పురా కశ్యపదాయాదః పూతాత్మేతి చ విశ్రుతః
ఒకప్పుడు కశ్యపుని వంశజుడైన, పూతాత్ముడిగా ప్రసిద్ధి చెందినవాడు.
వారాణస్యాం మహాభాగో వర్షాణామయుతం శతమ్
వారాణసిలో ఆ మహాభాగుడు లక్ష సంవత్సరాలు జీవించాడు.
యస్య దర్శనమాత్రేణ పూతాత్మా జాయతే నరః
అతన్ని ఒక్కసారి చూసిన మనిషి కూడా పవిత్రాత్ముడవుతాడు.
ఉవాచ చ ప్రసన్నాత్మా కరుణామృతసాగరః
ఆయన ప్రశాంతమైన మనస్సుతో, కరుణామృత సముద్రుడిగా మాట్లాడాడు.
అనేన తపసోగ్రేణ లింగస్యారాధనేన చ
ఈ ఘోరమైన తపస్సుతో, లింగాన్ని ఆరాధించడం ద్వారా.
దేవదేవమహాదేవ దేవానామభయప్రద
దేవతలకు దేవుడు, మహాదేవుడు, దేవతలకు అభయాన్ని ఇచ్చేవాడు.
వేదాస్త్వాం న చ విందంతి కిమాత్మక ఇతి ప్రభో 4.1.13.
ప్రభూ! వేదాలు నిన్ను కనుగొనలేవు, నీ స్వరూపం ఏమిటో అర్థం కాలేకపోతున్నాయి.
బ్రహ్మవిష్ణ్వోపి గిరాం గోచరో న చ వాక్పతేః
బ్రహ్మ, విష్ణువులు కూడా మాటలకు అందని వారు, వాక్పతికీ అందని వారు.
ప్రసహ్య ప్రమిమీతేశ భక్తిర్మాంస్తుతికర్మణి
ప్రభూ! నిన్ను స్తుతించడంలో నాకు భక్తి మాత్రమే బలంగా నడిపిస్తోంది.
విశ్వం త్వం నాస్తి వై భేదస్త్వమేకః సర్వగో యతః
ప్రభువా! ఈ సృష్టి అంతా నీవే. ఇందులో ఎలాంటి భేదం లేదు, ఎందుకంటే నీవే అన్నింటిలో వ్యాపించి ఉన్నావు.
సర్గాత్పురా భవానేకో రూపనామ వివర్జితః
సృష్టికి ముందుగా రూపమూ పేరూ లేకుండా నీవొక్కడివే ఉన్నావు.
యదైకలో న శక్నోషి రంతుం స్వైరచర ప్రభో
ప్రభూ! నీవొక్కడివిగా ఉండి ఒంటరిగా ఆనందించలేకపోయినప్పుడు, స్వేచ్ఛగా నీ లీలను ఆడావు.
త్వమేకో ద్విత్వమాపన్నః శివశక్తిప్రభేదతః
ఒకటైన నీవు, శివశక్తి అనే భేదంతో రెండుగా మారావు.
ఉభాభ్యాం శివశక్తిభ్యా యువాభ్యాం నిజలీలయా
నీ లీల వల్ల, నీవు శివుడిగా, శక్తిగా ఇద్దరూ కలిసే ప్రత్యక్షమయ్యారు.
జ్ఞానశక్తిర్భవానీశ ఇచ్ఛాశక్తిరుమా స్మృతా
ప్రభూ! జ్ఞానశక్తి భవానిగా, ఇచ్ఛాశక్తి ఉమగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
దక్షిణాంగం తవ విధిర్వామాంగం తవ చాచ్యుతః
నీ కుడి భాగం బ్రహ్మ, నీ ఎడమ భాగం విష్ణువు, అక్షయుడా!
త్వత్స్వేదాదంబునిధయస్తవ శ్రోత్రం సమీరణః 4.1.13.
నీ చెమటతో సముద్రాలు పుట్టాయి; నీ చెవితో గాలి ఏర్పడింది.
రాజన్యవర్యాస్తే బాహు వైశ్యా ఊరుసముద్భవాః
నీ భుజాలు రాజులు, నీ తొడల నుండి వైశ్యులు పుట్టారు.
త్వం పుం ప్రకృతిరూపేణ బ్రహ్మాండమసృజః పురా
పురుషునిగా, ప్రకృతిగా నీవే మొదట బ్రహ్మాండాన్ని సృష్టించావు.
అతస్త్వత్తో న మన్యేఽహం కించిద్భిన్నం జగన్మయ
అందువల్ల, జగన్మయుడా! ఈ లోకంలో నీకు వేరుగా ఏదీ ఉందని నేను అనుకోను.
నమస్తుభ్యం నమస్తుభ్యం నమస్తుఽభ్యం నమోనమః
నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను, నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాను, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను.