న వర్ణ్యతే కైః కిల కాశికేయం జంతోః స్థితస్యాత్ర యతోంతకాలే
ఈ కాశీని మరణ సమయానికి ఇక్కడ ఉన్నవాడిని ఎవ్వరూ వర్ణించలేరు.
సంసారిచింతామణిరత్ర యస్మాత్తం తారకం సజ్జనకర్ణికాయామ్
ఇక్కడ సంసారాన్ని తీరుస్తున్న చింతామణి ఉంది; మణికర్ణికలో సజ్జనులకు మోక్షాన్ని ఇచ్చే తారక మంత్రం లభిస్తుంది.
ముక్తిలక్ష్మీ మహాపీఠ మణిస్తచ్చరణాబ్జయోః 4.1.7.
మోక్ష లక్ష్మి ఉన్న గొప్ప స్థలంలో ఉన్న మణి, ఆ మణి భగవంతుని పద్మపాదాల వద్ద ప్రకాశిస్తుంది.
జరాయుజాండజోద్భిజ్జాః స్వేదజాహ్యత్ర వాసినః
ఇక్కడ గర్భంలో, గుడ్డులో, తేమలో, మొక్కల్లో పుట్టిన జీవులు నివసిస్తున్నారు.
మమ జన్మ వృథాజాతం దుర్వృత్తస్య జడాత్మనః
నా జన్మం వృథా అయింది, ఎందుకంటే నేను మూర్ఖుడిని, చెడ్డ ప్రవర్తన కలవాడిని.
పునఃపునశ్చ తత్క్షేత్రమతిథీకృత్యనేత్రయోః
ఆ స్థలాన్ని నా కళ్లతో మళ్లీ మళ్లీ చూసాను, అతిథిగా చేసుకున్నాను.
సప్తానాం చ పురీణాం హి ధురీ ణామవయామ్యహమ్
ఏడు పురాల భారాన్ని నేను మోశాను.
తథాపి న చతస్రోన్యా మయా దృగ్గోచరీకృతాః
అయినా, వాటిలో నాలుగు కూడా నా చూపులోకి రాలేదు.
తీర్థయాత్రాం ప్రతిదినం కుర్వన్నూనం సవత్సరమ్
ఒక సంవత్సరం పొడవునా, ప్రతి రోజు తీర్థయాత్ర చేసినా,
నానా ప్రమాణైః ప్రవణో నిరగాత్స తథాప్యహో
ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా, ఎన్నో మార్గాలు అనుసరించినా, అతడు దాన్ని పొందలేకపోయాడు — హాయ్!
కిం కుర్వంతి హి శాస్త్రాణి సప్రమాణాని సుందరి
సుందరి! ప్రమాణాలతో కూడిన శాస్త్రాలు కూడా ఏమి చేయగలవు?
కః సముచ్చలితం చేతస్తోయంవా సంప్రతీపయేత్
ఎగిసిపడిన మనసు అనే నీటిని ఎవరు మళ్లీ శాంతింపజేయగలరు?
శివశర్మా వ్రజన్సోథ దేశాద్దేశాంతరం క్రమాత్ 4.1.7.
శివశర్మ ఇలా దేశం నుంచి దేశానికి క్రమంగా ప్రయాణించాడు.
కల్పేకల్పేఖిలంవిశ్వం కాలయేద్యః స్వలీలయా
ప్రతి కల్పంలో తన లీలతో మొత్తం విశ్వాన్ని లయంచేసేవాడు,
పాపాదవంతీ సా విశ్వమవంతీతి నిగద్యతే
పాపం నుంచి పైకి లేపే ఆమె, ప్రపంచాన్ని పైకి లేపుతుందని అంటారు.
విపన్నో యత్ర వై జంతుః ప్రాప్యాపి శవతాం స్ఫుటమ్
వంద శరీరాలు పొందినప్పటికీ, అక్కడ జీవి స్పష్టంగా నశించిపోతాడు.
యమదూతా న యస్యాం హి ప్రవిశంతి కదాచన
అక్కడ యమదూతలు ఎప్పుడూ ప్రవేశించరు.
హాటకేశో మహాకాలస్తారకే శస్తథైవ చ
హాటకేశుడు, మహాకాలుడు, తారకేశుడు, అలాగే శస్తుడు—
జ్యోతిః సిద్ధవటే జ్యోతిస్తే పశ్యంతీహ యే ద్విజాః
సిద్ధవట వద్ద వెలుగును చూసే ద్విజులు, అదే జ్యోతి—
మహాకాలస్య తల్లింగం యైర్దృష్టం కష్టిభిః క్వచిత
ఎవరైనా ఎంత కష్టపడ్డా, మహాకాలుని లింగాన్ని చూసినవారు—
మహాకాలపతాకాగ్రైః స్పృష్టపృష్ఠాస్తురంగమాః
మహాకాళుని జెండాలు గుర్రాల వెనుక భాగాన్ని తాకుతున్నాయి.
మహాకాలమహాకాలమహాకాలేతిసంతతమ్
మహాకాళుడు, మహాకాళుడు, మహాకాళుడు అని ఎప్పుడూ పదేపదే పిలుస్తూ ఉన్నారు.
ఏవమారాధ్య భూతేశం మహాకాలం తతో ద్విజః 4.1.7.
ఇలా భూతేశ్వరుడు అయిన మహాకాళుని పూజించి, ఆ తర్వాత ద్విజుడు ఇలా చేసాడు.
యుగేయుగే ద్వారవత్యా రత్నాని పరితో ముషన్ 4.1.7.
ప్రతి యుగంలో ద్వారవతిలో చుట్టూ ఉన్న రత్నాలను దొంగిలించేవాడు.
చింతార్ణవే నిమగ్నోభూత్త్యక్తాశో జీవితే ధనే 4.1.7.
ఆయన ఆందోళన సముద్రంలో మునిగి, జీవితం, ధనం మీద ఆశ వదిలేశాడు.
ఏవం చింతయతస్తస్య పీడాసీదతిదారుణా 4.1.7.
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అతనికి తీవ్రమైన బాధ కలిగింది.
తద్విమానమథారుహ్య పీతవాసాశ్చతుర్భుజః
ఆ తర్వాత పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నాలుగు చేతులతో ఆ విమానంపై ఎక్కాడు.
గణావూచతుః ఇమాం గంధవతీం పుణ్యాం పురీం వాయోర్విలోకయ
గణులు ఇలా అన్నారు: ఈ సువాసనతో నిండిన పవిత్రమైన వాయుపురిని చూడు.
అస్యాం ప్రభంజనో నామ జగత్ప్రాణోదిగీశ్వరః
ఇక్కడ ప్రపంచానికి ప్రాణంగా, దిక్కుల అధిపతిగా ప్రభంజనుడు నివసిస్తున్నాడు.
పురా కశ్యపదాయాదః పూతాత్మేతి చ విశ్రుతః
ఒకప్పుడు కశ్యపుని వంశజుడైన, పూతాత్ముడిగా ప్రసిద్ధి చెందినవాడు.