న స్నానాది కరోత్యద్ధా స యాతి నరకం ధ్రువమ్
కాని స్నానం మొదలైనవి చేయని వాడు తప్పకుండా నరకానికి వెళ్తాడు.
సర్వాన్పితౄన్సముద్ధృత్య స యాతి పరమం పదమ్
తన పితృదేవతలను పైకి లాగి, అతడు పరమపదాన్ని పొందుతాడు.
దినేదినేఽశ్వమేధానాం ఫలమేతి న సంశయః 2.4.36.
ప్రతి రోజూ అశ్వమేధ యాగ ఫలితం పొందుతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
న పాపైర్లిప్యతే క్వాఽపి పద్మపత్రమివాంఽభసా
అతడు ఎక్కడా పాపాలకు అంటుకోడు, అది నీటిలో తేలే కమలదళంలా ఉంటుంది.
తస్య పుణ్యఫలం వక్తుం కః శక్తో దివి వా భువి
ఆయన చేసిన పుణ్యఫలాన్ని స్వర్గంలోనైనా, భూమిపైనైనా ఎవరు వివరించగలరు?
కైశ్చిత్ప్రాప్తో బ్రహ్మభావో దినత్రయనిషేవణాత్
మూడు రోజులు ఆచరించడంవల్ల కొందరు బ్రహ్మ స్థితిని పొందారు.
అథ వా కార్త్తికే మాసి దినత్రయనిషేవణాత్
లేదా కార్తీక మాసంలో మూడు రోజులు ఆచరించినా—
న తస్య పునరావృత్తిః కల్పకోటిశతైరపి
వాడికి మళ్లీ పునర్జన్మ ఉండదు, కోటి కల్పాలు గడిచినా.
పుణ్యం తత్రాఽపి వైశేష్యం రాకాయాం వర్తతేఽనఘ
పూర్ణచంద్రుని రాత్రి అక్కడ కూడా విశేషమైన పుణ్యం ఉంటుంది, ఓ పాపరహితుడా.
సమాప్య సర్వకర్మాణి విష్ణుపూజాం సమాచరేత్
అన్ని పనులు పూర్తయ్యాక, విష్ణువు పూజను చేయాలి.
మండపం తత్ర కుర్వీత కదలీస్తంభమండితమ్
అక్కడ అరటి తాడులతో అలంకరించిన మండపాన్ని నిర్మించాలి.
చిత్రవస్త్రైః స్వలంకృత్య తత్ర దేవం ప్రపూజయేత్
అందమైన వస్త్రాలతో అలంకరించి, అక్కడ దేవుని పూజించాలి.
శృణుయాదూర్జమాహాత్మ్యం నియమేన శుచిః పుమాన్ 2.4.36.
శుద్ధుడైన వాడు నియమంగా ఊర్జ మహిమను వినాలి.
ముహూర్తం వాఽపి శృణుయాత్కథాం పుణ్యాం దినేదినే
లేదా ఒక్క క్షణమైనా ప్రతిరోజూ పుణ్యకథను వినాలి.
పుణ్యమాసేఽథవా పుణ్యతిథౌ సంశృణుయాదపి
లేదా పుణ్యమాసంలో గానీ, శుభతిథిలో గానీ ఆ కథను వినవచ్చు.
పురాణజ్ఞః శుచిర్దక్షః శాంతో విగతమత్సరః
పురాణాలు తెలిసినవాడు, శుద్ధుడు, నిపుణుడు, శాంతుడు, అసూయ లేని వాడు—
వ్యాసాసనం సమారూఢో యదా పౌరాణికో భవేత్
వెదవాసుని ఆసనంపై కూర్చున్నప్పుడు, పురాణకథకుడు అవుతాడు.
న దుర్జనసమాకీర్ణే న శూద్రశ్వాపదావృతే
చెడ్డవాళ్లు గుంపుగా ఉన్న చోటా, శూద్రులు లేదా జంతువులు ఉన్న ప్రదేశంలో కూడా కాదు.
శ్రద్ధాభక్తిసమాయుక్తా నాఽన్యకార్యేషు లాలసా
వారు శ్రద్ధ, భక్తితో కూడి ఉండాలి; ఇతర విషయాల్లో ఆశ ఉండకూడదు.
అభక్తా యే కథాం పుణ్యాం శృణ్వంతి మనుజాఽధమాః
భక్తి లేకుండా పుణ్యకథను వినే నీచులు—
పౌరాణికం చ మాసాంతే పూజయేద్భక్తితత్పరః
మాసాంతంలో భక్తితో పురాణకథకుడిని గౌరవించాలి.
శృణ్వంతి చ కథాం భక్త్యా న దరిద్రా న పాపినః
భక్తితో కథను వినేవారు ఎప్పుడూ దరిద్రులు కాదు, పాపులు కూడా కాదు.
కథాయాం కీర్త్యమానాయాం యే గచ్ఛంత్యన్యతో నరాః 2.4.36.
కథ చెప్పబడుతున్నప్పుడు, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయే వారు—
ఉచ్చాసనసమారూఢో న నరః ప్రణతో భవేత్
ఎత్తైన ఆసనంపై కూర్చున్నవాడు నమస్కరించకుండా ఉండకూడదు.
కథాయాం కీర్త్యమానాయాం విఘ్నం కుర్వంతి యే నరాః
కథ చెప్పబడుతున్నప్పుడు అడ్డంకులు కలిగించే వారు—
యే శ్రావయంతి మనుజాః కథాం పౌరాణికీం శుభామ్
శుభమైన పురాణకథను ఇతరులకు వినిపించే వారు—
ఆసనార్థే ప్రయచ్ఛతి పురాణజ్ఞస్య యే నరాః
పురాణాలను బాగా తెలిసినవారికి ఆసనం సమర్పించే వారు,
పరిధానీయవస్త్రాణి ప్రయచ్ఛంతి చ యే నరాః
అలాగే, ధరించడానికి వస్త్రాలు ఇచ్చే వారు,
వాచకే పరితుష్టే తు తుష్టాః స్యుః సర్వదేవతాః తస్య పుణ్యఫలం పూర్ణం భవత్యేవ న సంశయః
పాఠకుడు సంతృప్తిగా ఉంటే, అన్ని దేవతలు సంతోషిస్తారు. అతనికి సంపూర్ణమైన పుణ్యఫలం లభిస్తుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
యత్ఫలం సర్వయజ్ఞేషు సర్వదానేషు యత్ఫలమ్
అన్ని యజ్ఞాలలో, అన్ని దానాలలో లభించే ఫలితమేమిటో,