ద్వితీయేఽహ్ని పునః పాకం కృత్వా యావత్స విష్ణవే
రెండవ రోజు, విష్ణువుకు నైవేద్యం సిద్ధం చేసిన తరువాత,
ఏవం సప్తదినం తస్య పాకం కోఽప్యహరన్నృప
ఇలా ఏడు రోజులు, ఎవరో అతని నైవేద్యాన్ని తీసుకెళ్లారు, ఓ రాజా.
అహో నిత్యం సమభ్యేత్య కః పాకం హరతే మమ
అయ్యో! ప్రతి రోజు వచ్చి నా నైవేద్యాన్ని ఎవరు తీసుకెళ్తున్నారు?
పునః పాకం విధాయాఽత్ర భుజ్యతే యది చేన్మయా
మళ్లీ నైవేద్యం సిద్ధం చేసి, నేను ఇక్కడే తింటే ఎలా ఉంటుందో?
యది పాకం విధాయైవం భోక్తవ్యం తు మయా న తత్
ఈ విధంగా వండితే నేను ఆ భోజనం తినకూడదు.
ఉపోషితోఽహం సప్తాఽహం తిష్ఠామ్యత్ర వ్రతస్థితః
ఏడురోజులు ఉపవాసంగా ఉండి, ఇక్కడే నియమంగా ఉన్నాను.
ఇతి పాకం విధాయాఽసౌ తత్రైవాఽలక్షితః స్థితః
అలా వంట చేసి, అక్కడే ఎవరికీ తెలియకుండా నిలుచున్నాడు.
క్షుత్క్షామం దీనవదనమస్థిచర్మాఽవశేషితమ్ 2.4.27.
ఆకలితో బాగా క్షీణించి, ముఖంలో దుఃఖం తేలి, ఎముకలు, చర్మం మాత్రమే మిగిలిపోయాడు.
విలోక్యాఽన్నహరం విప్రస్తిష్ఠతిష్ఠేత్యభాషత
ఆహారం తీసుకొచ్చినవాడిని చూసి, బ్రాహ్మణుడు 'ఆగు, ఆగు!' అని అన్నాడు.
ఇత్థం వదంతం విప్రాగ్ర్యమాయాంతం స విలోక్య చ
అలా మాట్లాడుతూ, గొప్ప బ్రాహ్మణుడు దగ్గరికి వస్తున్నాడని చూసి,
భీతం సంమూర్చ్ఛితం దృష్ట్వా చండాలం స ద్విజాగ్రణీః
ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు భయంతో, స్పృహ తప్పిన చండాలుడిని చూశాడు.
అథోత్థితం తమేవాసౌ విష్ణుదాసో వ్యలోకయత్
అప్పుడు విష్ణుదాసుడు లేచిన వాడిని చూసాడు.
తం దృష్ట్వా సాత్త్వికైర్భావైరావృతో ద్విజసత్తమః
అతన్ని చూసి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు శుద్ధమైన భావాలతో నిండిపోయాడు.
అథ శక్రాదయో దేవాస్తత్రైవాభ్యాయయుస్తదా
ఆ సమయంలో అక్కడే ఇంద్రుడు మరియు ఇతర దేవతలు వచ్చారు.
విమానశతసంకీర్ణం దేవర్షిశతసంకులమ్
అక్కడ వందల విమానాలు, వందల దేవర్షులు గుంపుగా ఉన్నారు.
తతో విష్ణుః సమాలింగ్య స్వభక్తం సాత్త్వికవ్రతమ్
అప్పుడు విష్ణువు తన భక్తుడిని, శుద్ధ నియమంలో ఉన్నవాడిని ఆలింగనం చేశాడు.
విమానవరసంస్థం తం గచ్ఛంతం విష్ణుసన్నిధిమ్
అతడు అద్భుతమైన విమానంలో కూర్చొని విష్ణువు సమీపానికి వెళ్లాడు.
వైకుణ్ఠభువనం యాంతం విష్ణుదాసం విలోక్య సః 2.4.27.
విష్ణుదాసుడు వైకుంఠ లోకానికి వెళ్తున్నాడని అతడు చూశాడు.
స విష్ణురూపధృగ్విప్రో యాతి వైకుణ్ఠమందిరమ్
విష్ణు రూపంలో ఉన్న ఆ బ్రాహ్మణుడు వైకుంఠ మందిరానికి వెళ్తున్నాడు.
దీక్షితేన మయా సమ్యక్సత్రేఽస్మిన్వైష్ణవే త్వయా
ఈ వైష్ణవ యజ్ఞంలో నేను దీక్ష తీసుకొని, నీవు కూడా పాల్గొన్నావు.
నైవాఽద్యాపి స మే దేవః ప్రసన్నో జాయతే ధ్రువమ్
ప్రభూ! ఇప్పటికీ ఆయన నాతో సంతుష్టుడవడంలేదు, ఇది నిశ్చయం.
తస్మాద్దానైశ్చ యజ్ఞైశ్చ నైవ విష్ణుః ప్రసీదతి
అందువల్ల, దానం లేదా యజ్ఞాలతో విష్ణువు సంతోషించడు.
ఆబాల్యాద్దీక్షితో యజ్ఞే హ్యపుత్రత్వమగాద్యతః
అతడు చిన్నప్పటి నుంచే యజ్ఞానికి నియమించబడి, అందువల్ల సంతానము లేకుండా ఉన్నాడు.
తస్మాదద్యాఽపి తద్దేశే సదా రాజ్యాంఽశభాగినః
అందుకే ఆ ప్రాంతంలో ఇప్పటికీ వారు ఎప్పుడూ రాజ్యంలోని భాగాన్ని పంచుకుంటారు.
యజ్ఞవాటం తతోఽభ్యేత్య యజ్ఞకుణ్డాగ్రతః స్థితః
తర్వాత అతడు యజ్ఞవాటిక దగ్గరకు వెళ్లి, యజ్ఞకుండం ముందు నిలబడ్డాడు.
విష్ణో భక్తిం స్థిరాం దేహి మనోవాక్కాయ కర్మభిః
నా మనస్సు, మాట, శరీరం, కార్యాల ద్వారా విష్ణువుకు అచంచలమైన భక్తిని ప్రసాదించు.
ముద్గలస్తు తదా క్రోధాచ్ఛిఖాముత్పాటయత్స్వకామ్
ఆ సమయంలో ముద్గలుడు కోపంతో తన జటను తానే పీకి వేసుకున్నాడు.
తావదావిరభూద్విష్ణుః కుణ్డాగ్నౌ భక్తవత్సలః 2.4.27.
అప్పుడే భక్తులను ఎంతగానో ప్రేమించే విష్ణువు యజ్ఞకుండంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తమాలింగ్యాఽఽత్మసారూప్యం దత్త్వా వైకుణ్ఠమందిరమ్
విష్ణువు అతన్ని ఆలింగనం చేసి, తనలాంటి రూపాన్ని, వైకుంఠలో నివాసాన్ని అనుగ్రహించాడు.
ఏతావుభౌ తత్సమరూపభాజౌ ద్వాఃస్థౌ కృతౌ తేన రమాప్రియేణ
విష్ణువు ప్రియమైన లక్ష్మీదేవి భర్త, ఆ ఇద్దరికి తనలాంటి రూపాలు ఇచ్చి, ద్వారపాలకులుగా నియమించాడు.