త్వమేవాస్య మునే శక్తో జీవనాయ మతో మమ
ఓ మునివరా, ఆయనను మళ్లీ బ్రతికించగలవాడిగా నేను నిన్నే భావిస్తున్నాను.
తథాఽపి త్వత్కృపావిష్ట ఏనం సంజీవయామ్యహమ్
అయినా, నీ కరుణతో నిండిన నేను ఆయనను మళ్లీ బ్రతికిస్తాను.
వృందామాలింగ్య తద్వక్త్రం చుచుంబ ప్రీతమానసః
వృందను ఆలింగనం చేసి, ఆనందంతో ఆమె ముఖాన్ని ముద్దాడాడు.
అథ వృన్దాఽపి భర్తారం దృష్ట్వా హర్షితమానసా
తర్వాత వృంద కూడా తన భర్తను చూసి హర్షంతో మనసు నిండిపోయింది.
కదాచిత్సురతస్యాంతే దృష్ట్వా విష్ణుం తమేవ చ
ఒకసారి, వారి సంయోగం అనంతరం, ఆమె అదే విష్ణువును చూసింది.
జ్ఞాతోఽసి త్వం మయా సమ్యఙ్మాయాప్రచ్ఛన్నతాపసః
నీవు మాయతో దాగిన తపస్విగా నేను నిన్ను నిజంగా గుర్తించాను.
యౌ త్వయా మాయయా ద్వాఃస్థౌ స్వకీయౌ దర్శితౌ మమ
నీ మాయ వల్ల నీవు నాకు చూపిన ఆ ఇద్దరు ద్వారపాలకులు—
త్వం చాఽపి భార్యాదుఃఖార్తో వనే కపిసహాయవాన్
నీ భార్య బాధతో బాధపడి, కోతుల సహాయంతో అడవిలో తిరిగావు.
ఇత్యుక్త్వా సా తదా వృన్దా ప్రావిశద్ధవ్యవాహనమ్ 2.4.21.
అలా చెప్పి, ఆ వృంద అప్పుడే హవనాగ్నిలో ప్రవేశించింది.
తతో హరిస్తామనుసంస్మరన్ముహుర్వృందాన్వితోభస్మరజోవగుంఠితః
తర్వాత హరి, వృందను స్మరిస్తూ, ప్రేమధూళిలో కప్పబడి, వృందతో కూడి, మనసు మునిగిపోయాడు.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం ద్వితీయే వైష్ణవఖణ్డే కార్తికమాసమాహాత్మ్యే జలంధరోపాఖ్యానే వృన్దాగ్నిప్రవేశవర్ణనంనామైకవింశోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సంగ్రహంలో, ద్వితీయ వైష్ణవ ఖండంలో, కార్తిక మాస మహాత్మ్యంలో, జలంధరుని కథలో, వృందా అగ్నిలో ప్రవేశించిన వర్ణన అనే ఇరవై ఒకవ అధ్యాయం ముగిసింది.
చకార మాయయా గౌరీం త్ర్యంబకం మోహయన్నివ
తన మాయతో, గౌరీని త్రయంబకుడిని మాయలో పడేసినట్టు చూపించాడు.
రథోపరి చ తాం బద్ధాం రుదన్తీం పార్వతీం శివః
రథంపై, బంధించబడి, ఏడుస్తున్న పార్వతిని శివుడు పక్కన ఉండగా చూశారు.
గౌరీం తథావిధాం దృష్ట్వా శివోఽప్యుద్విగ్నమానసః
అలా గౌరీని ఆ స్థితిలో చూసి, శివుడికీ మనసు చాలా కలవరంగా మారింది.
తతో జలంధరో వేగాత్త్రిభిర్వివ్యాధ సాయకైః
ఆ తర్వాత జలంధరుడు వేగంగా మూడు బాణాలతో దాడి చేశాడు.
తతో జజ్ఞే స తాం మాయాం విష్ణునా చ ప్రబోధితః
తర్వాత ఆ మాయ విష్ణువు చేత జాగృతం చేయబడింది, అంతటితో ఆ మాయ పోయింది.
తస్యాఽతీవ మహారౌద్రం రూపం దృష్ట్వా మహాసురాః
ఆమె భయంకరమైన రూపాన్ని చూసి మహాసురులు భయంతో వణికిపోయారు.
తతః శాపం దదౌ రుద్రస్తయోః శుంభనిశుంభయోః
తర్వాత రుద్రుడు శుంభుడు, నిశుంభుడు అనే ఆ ఇద్దరికి శాపం ఇచ్చాడు.
పునర్జలంధరో వేగాద్వవర్ష నిశితైః శరైః
మళ్లీ జలంధరుడు వేగంగా పదునైన బాణాలతో వర్షంలా దాడి చేశాడు.
యావద్రుద్రశ్చ చిచ్ఛేద తస్య బాణగణం జవాత్
అంతవరకు రుద్రుడు అతని బాణాల సమూహాన్ని త్వరగా కోసేశాడు.
వృషస్తేన ప్రహారేణ పరావృత్తో రణాంగణాత్ 2.4.22.
ఆ దెబ్బతో వృషభం యుద్ధరంగం నుంచి వెనక్కు తిరిగింది.
తతః పరమసంక్రుద్ధో రుద్రో రౌద్రవపుర్ధరః
తర్వాత రుద్రుడు అత్యంత కోపంతో భయంకరమైన రూపం ధరించాడు.
ప్రదహద్రోదసీ వేగాత్పపాత వసుధాతలే
ఆకాశాన్ని దహించుతూ వేగంగా భూమిపై పడిపోయాడు.
రథాత్కాయః పపాతాఽస్య నాదయన్వసుధాతలమ్
రథం మీద నుంచి అతని శరీరం భూమిపై పడిపడి ప్రతిధ్వని చేసింది.
వృన్దాదేహోద్భవం తేజస్తద్గౌర్యాం విలయం గతమ్
వృందా దేహం నుంచి వచ్చిన తేజస్సు గౌరీలో కలిసిపోయింది.
ప్రణమ్య శిరసా రుద్రం శశంసుర్విష్ణుచేష్టితమ్ దేవా ఊచుః మహాదేవ త్వయా దేవా రక్షితాః శత్రుజాద్భయాత్
దేవతలు తలవంచి రుద్రునికి నమస్కరించి, విష్ణువు చేసిన కార్యాన్ని వివరించారు. 'మహాదేవా! మీరు మమ్మల్ని శత్రువుల భయంనుంచి రక్షించారు.' అని దేవతలు అన్నారు.
కించిదన్యత్సముద్భూతం తత్ర కిం కరవామహే
ఇక్కడ ఇంకొకటి పుట్టుకొచ్చింది; దానికి మేమేమి చేయాలి?
శరణ్యాం మోహినీం మాయాం సా వః కార్యం కరిష్యతి
ఆ మోహినీ అనే మాయ మీకు ఆశ్రయం; ఆమె మీ పని నెరవేర్చుతుంది.
దేవాశ్చ తుష్టువుర్మూలప్రకృతిం భక్తవత్సలామ్
దేవతలు భక్తులను ఎంతో ప్రేమించే మూలప్రకృతిని స్తుతించారు.
యదిచ్ఛయా విశ్వమిదం భవాఽభవౌ తనోతి మూలప్రకృతిం నతాః స్మ తామ్
ఈ సృష్టి అంతా ఆమె సంకల్పంతోనే ఉద్భవించి, లయమవుతుంది. అలాంటి మూలప్రకృతికి నమస్కరిస్తూ, మేము ఆమెను గౌరవిస్తున్నాము.