మహావృషభమారూఢః స బభూవ జలంధరః
జలంధరుడు గొప్ప ఎద్దుపై ఎక్కి నిలిచాడు.
అభ్యాయయౌ సఖీమధ్యాత్తద్దర్శనపథేఽభవత్
తన స్నేహితుల మధ్యనుండి ముందుకు వచ్చి అందరికీ కనిపించేలా నిలిచాడు.
తావత్స్వవీర్యం ముముచే జడాంగశ్చాఽభవత్తదా
ఆ సమయంలో తన శక్తిని విడుదల చేసి, అతడు కదలలేని స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
జగామాఽన్తర్హితా వేగాత్సా తదోత్తరమానసే
ఆమె వేగంగా అదృశ్యమై, ఉత్తర దిశలోని సరస్సులోకి ప్రవేశించింది.
జవేనాఽఽగాత్పునర్యుద్ధం యత్ర దేవో వృషధ్వజః
అతివేగంగా అతడు మళ్లీ యుద్ధానికి వెళ్లాడు, అక్కడ వృషధ్వజుడైన దేవుడు ఉన్నాడు.
తావద్దదర్శ తం దేవం సూపవిష్టం సమీపగమ్ పార్వత్యువాచ విష్ణో జలంధరో దైత్యః కృతవాన్పరమాద్భుతమ్
ఆ సమయంలో, పార్వతీ దగ్గరకు వచ్చి, ఆ దేవుడు కూర్చున్నాడని చూసి ఇలా అన్నది: 'విష్ణూ, జలంధరుడు అనే దైత్యుడు అద్భుతమైన పని చేశాడు.'
తత్కిం న విదితం తేఽస్తి చేష్టితం తస్య దుర్మతేః విష్ణురువాచ తేనైవ దర్శితః పంథా వయమప్యన్వయామహే
'ఆ దుష్టుని చర్యల్లో నీకు తెలియని విషయం ఏదైనా ఉందా?' అని పార్వతీ అడిగింది. విష్ణువు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: 'అతడే మార్గాన్ని చూపించాడు, మేమూ అదే దారిలో వెళ్ళాం.'
నాఽన్యథా స భవేద్వధ్యః పాతివ్రత్యసురక్షిత్ః నారద ఉవాచ జగామ విష్ణురిత్యుక్త్వా పునర్జాలంధరం పురమ్
'అతని భార్య పతివ్రతా ధర్మంతో రక్షించబడుతున్నందున, వేరే విధంగా అతడిని చంపడం సాధ్యం కాదు.' అని విష్ణువు చెప్పి, మళ్లీ జలంధరుని నగరానికి వెళ్లాడు అని నారదుడు అన్నాడు.
అథ రుద్రశ్చ గంధర్వాఽనుగతః సంగరే స్థితః 2.4.20.
ఆ తరువాత రుద్రుడు గంధర్వులతో కలిసి యుద్ధభూమిలో సిద్ధంగా నిలిచాడు.
తతో భవో విస్మితమానసః పునర్జగామ యుద్ధాయ జలంధరం రుషా
తర్వాత భవుడు, ఆశ్చర్యంతో మనసుతో, కోపంతో మళ్లీ జలంధరుని యుద్ధానికి వెళ్లాడు.
పాతివ్రత్యస్య భంగాయ వృందాయాశ్చాఽకరోన్మతిమ్
వృందా పతివ్రతా ధర్మాన్ని భంగం చేయాలని, ఆమె మనసును మాయలో పడేశాడు.
అథ వృందారకా దేవీ స్వప్నమధ్యే దదర్శ హ
ఆ సమయంలో వృందా దేవి నిద్రలో ఒక స్వప్నాన్ని చూసింది.
కృష్ణప్రసూనభూషాఢ్యం క్రవ్యాదగణసేవితమ్
ఆ స్వప్నంలో, నల్ల పువ్వులతో అలంకరించబడినవాడిని, మాంసాహారులు చుట్టుముట్టినవాడిని చూసింది.
స్వపురం సాగరే మగ్నం సహసైవాఽఽత్మనా సహ
తన నగరం, తానూ కలసి, అకస్మాత్తుగా సముద్రంలో మునిగిపోతున్నట్టు చూసింది.
దదర్శోదితమాదిత్యం సచ్ఛిద్రం నిష్ప్రభం ముహుః
ఆమె ఎడతెగకుండా, రంధ్రాలతో, కాంతి లేని సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నట్టు చూసింది.
కుత్రచిన్నాఽలభచ్ఛర్మ గోపురాట్టాలభూమిషు
ఎక్కడా, నగర గోపురాల్లో గానీ, ప్రాకారాలపై గానీ, ఆశ్రయం దొరకలేదు.
తత్రాఽపి సాఽభ్రమద్బాలా నాఽలభత్కుత్రచిత్సుఖమ్
అక్కడ కూడా, అయోమయంగా ఉన్న ఆ బాలికకు ఎక్కడా సంతోషం దొరకలేదు.
తతః సా భ్రమతీ బాలా దదర్శాఽతీవభీషణౌ
తర్వాత, తిరుగుతూ ఉన్న ఆ బాలిక, ఇద్దరు భయంకరమైన ప్రాణులను చూసింది.
తౌ దృష్ట్వా విహ్వలాఽతీవ పలాయనపరాఽభవత్
వారిని చూసి, ఆమె చాలా భయంతో, పారిపోవాలని తపనపడింది.
తతస్తత్కణ్ఠమావృత్య నిజాం బాహులతాం భయాత్ 2.4.21.
అప్పుడు భయంతో, తన మృదువైన చేయిని మెడ చుట్టూ వేసుకుంది.
మునిస్తాం విహ్వలాం దృష్ట్వా రాక్షసాఽనుగతాం తదా
ఆ సమయంలో, ఆ బాలిక భయంతో, రాక్షసులతో కలిసి ఉన్నదని ముని చూశాడు.
తౌ హుంకారభయత్రస్తౌ దృష్ట్వా చ విముఖౌ గతౌ
ఆ ఇద్దరు 'హుం' అనే శబ్దానికి భయపడి, ముఖం తిప్పి అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయారని ఆయన చూశాడు.
కించిద్విప్తుమిచ్ఛామి కృపయా తన్నిశామయ
కొంచెం మాటలు చెప్పాలనుకుంటున్నాను, దయచేసి కరుణతో వినండి.
జలంధరో హి మద్భర్తా రుద్రం యోద్ధుం గతః ప్రభో
జలంధరుడు, నా భర్త, రుద్రునితో యుద్ధం చేయడానికి వెళ్లాడు ప్రభూ.
తావత్కపీ సమాయాతౌ ప్రణమ్య చాగ్రతః స్థితౌ
ఆ సమయంలో ఇద్దరు కోతులు వచ్చి, నాకు నమస్కరించి, నా ముందు నిలబడ్డారు.
తతస్తద్భ్రూలతాసంజ్ఞానియుక్తౌ గగనం గతౌ శిరఃకబన్ధే హస్తౌ చ గృహీత్వా సముపస్థితౌ
తర్వాత, వారు కనుబొమ్మలతో సంకేతం చేసి, ఆకాశంలోకి ఎగిరి, తలలేని శరీరాన్ని, చేతులను పట్టుకుని నా ముందుకు వచ్చారు.
శిరఃకబంధే హస్తౌ చ దృష్ట్వాఽబ్ధితనయస్య సా
సముద్రుని కుమారుని తలలేని శరీరం, చేతులు చూసి,
కమండలూదకైః సిక్త్వా మునినాఽఽశ్వాసితా తదా
ఆ సమయంలో ముని కమండలంలో నీటితో ఆమెపై చల్లి, ఆమెను ఓదార్చాడు.
స కథం న వదస్యద్య వల్లభా మామనాగసమ్
నిష్కల్మషురాలైన నన్ను నువ్వు ఈ రోజు ఎందుకు మాట్లాడటం లేదు ప్రియమా?
యేన దేవాః సగంధర్వా నిర్జితా విష్ణునా సహ 2.4.21.
దేవతలు, గంధర్వులు, విష్ణువు కూడా ఎవరి చేతిలో ఓడిపోయారో,