అథ కోలాహలం శ్రుత్వా గణానాం చంద్రశేఖరః
ఆ సమయంలో గణాల అరుపులు విని, చంద్రశేఖరుడు అప్రమత్తమయ్యాడు.
రుద్రమాయాంతమాలోక్య సింహనాదైర్గణాః పునః
రుద్రుని మాయను చూచి, గణాలు మళ్లీ సింహంలా గర్జించాయి.
దైత్యాశ్చ భీషణం దృష్ట్వా సర్వే చైవ విదుద్రువుః
ఆ భయంకరమైన దృశ్యాన్ని చూసి, దానవులందరూ భయంతో ఎక్కడికక్కడ పరుగెత్తారు.
జలంధరోథ తాన్దైత్యాన్నివృత్తాన్ప్రేక్ష్య సంగరే
కానీ జలంధరుడు యుద్ధంలో దానవులు వెనక్కి వెళ్లిపోతున్నదాన్ని గమనించాడు.
శుంభో నిశుంభోఽశ్వముఖః కాలనేమిర్బలాహకః
అప్పుడు శుంభుడు, నిశుంభుడు, అశ్వముఖుడు, కాలనేమి, బలాహకుడు అక్కడ ఉన్నారు.
బాణాంధకారసంఛన్నం దృష్ట్వా గణబలం శివః
శివుడు గణబలాన్ని బాణాల అంధకారంతో కప్పబడినట్టు చూశాడు.
దైత్యాంశ్చ బాణవాత్యాభిః పీడితానకరోత్తదా
ఆ సమయంలో ఆయన బాణాల వర్షంతో దైత్యులను బాగా బాధించాడు.
ఖడ్గరోమ్ణః శిరః కాయాత్తదా పరశునాఽచ్ఛినత్
ఆయన తన కత్తి పదునుతో, పరశుతో దైత్యుని తలను శరీరం నుండి వేరు చేశాడు.
బద్ధ్వా చ ఘస్మరం దైత్యం పాశేనాభ్యహనద్భువి 2.4.20.
పిడికిలితో దురాశపడి ఉన్న దైత్యుణ్ని పాశంతో కట్టేసి భూమిపై బలంగా కొట్టాడు.
న శేకురసురాః స్థాతుం గజాః సింహార్దితా ఇవ
అసురులు సింహాల భయంతో ఉలిక్కిపడిన ఏనుగుల్లా నిలబడలేకపోయారు.
ఆహ్వయామాస సమరే తీవ్రాశనిసమస్వనః జలంధర ఉవాచ యుధ్యస్వ చ మయా సార్ద్ధం కిమేభిర్నిహితైస్తవ
తీవ్రమైన మేఘగర్జనలా ధ్వనిచేసే జలంధరుడు యుద్ధంలో పిలిచాడు: 'నన్ను నువ్వే ఎదురుగా పోరాడు; నీ చేతిలో పడిన వీరులెందుకు?''
యచ్చ కించిద్బలం తేఽస్తి తద్దర్శయ జటాధర
'జటాధరా! నీకు ఎంత బలం ఉందో అది చూపించు.'
తాన్ప్రాప్తాన్నిశితైర్బాణైశ్చిచ్ఛేద ప్రహసన్నివ
వచ్చిన వారిని ఆయన పదునైన బాణాలతో నవ్వుతూ కోసేశాడు.
స చ్ఛిన్నధన్వా విరథో గదాముద్యమ్య వేగవాన్
వీడు విల్లు కోల్పోయి, రథం లేకుండా, గదను ఎత్తుకుని వేగంగా ముందుకు దూసుకెళ్లాడు.
తథాఽపి ముష్టిముద్యమ్య యయౌ రుద్రం జిఘాంసయా
అయినా కూడా, గుద్దెత్తి, రుద్రుణ్ని చంపాలని ఉద్దేశంతో ముందుకు వచ్చాడు.
తతో జలంధరో దైత్యో మత్వా రుద్రం బలాధికమ్
అప్పుడు జలంధరుడు అనే దైత్యుడు రుద్రుడు బలవంతుడని గ్రహించాడు.
తతో జగుశ్చ ననృతుర్గంధర్వాప్సరసాం గణాః
ఆ సమయంలో గంధర్వులు, అప్సరసలు గుంపులు పాటలు పాడుతూ నాట్యం చేశారు.
తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం రుద్రో నాదవిమోహితః
ఆ మహద్భుతాన్ని చూసి రుద్రుడు ఆశ్చర్యపడి గట్టిగా అరవాడు.
ఏకాగ్రీభూతమాలోక్య రుద్రం దైత్యో జలంధరః 2.4.20.
రుద్రుడు ఏకాగ్రంగా ఉన్నాడని చూసిన జలంధరుడు అనే దైత్యుడు—
యుద్ధే శుంభనిశుంభాఖ్యౌ స్థాపయిత్వా మహాబలీ
యుద్ధంలో మహాబలులు అయిన శుంభుడు, నిశుంభుడు ఇద్దరినీ అక్కడే ఉంచాడు.
మహావృషభమారూఢః స బభూవ జలంధరః
జలంధరుడు గొప్ప ఎద్దుపై ఎక్కి నిలిచాడు.
అభ్యాయయౌ సఖీమధ్యాత్తద్దర్శనపథేఽభవత్
తన స్నేహితుల మధ్యనుండి ముందుకు వచ్చి అందరికీ కనిపించేలా నిలిచాడు.
తావత్స్వవీర్యం ముముచే జడాంగశ్చాఽభవత్తదా
ఆ సమయంలో తన శక్తిని విడుదల చేసి, అతడు కదలలేని స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
జగామాఽన్తర్హితా వేగాత్సా తదోత్తరమానసే
ఆమె వేగంగా అదృశ్యమై, ఉత్తర దిశలోని సరస్సులోకి ప్రవేశించింది.
జవేనాఽఽగాత్పునర్యుద్ధం యత్ర దేవో వృషధ్వజః
అతివేగంగా అతడు మళ్లీ యుద్ధానికి వెళ్లాడు, అక్కడ వృషధ్వజుడైన దేవుడు ఉన్నాడు.
తావద్దదర్శ తం దేవం సూపవిష్టం సమీపగమ్ పార్వత్యువాచ విష్ణో జలంధరో దైత్యః కృతవాన్పరమాద్భుతమ్
ఆ సమయంలో, పార్వతీ దగ్గరకు వచ్చి, ఆ దేవుడు కూర్చున్నాడని చూసి ఇలా అన్నది: 'విష్ణూ, జలంధరుడు అనే దైత్యుడు అద్భుతమైన పని చేశాడు.'
తత్కిం న విదితం తేఽస్తి చేష్టితం తస్య దుర్మతేః విష్ణురువాచ తేనైవ దర్శితః పంథా వయమప్యన్వయామహే
'ఆ దుష్టుని చర్యల్లో నీకు తెలియని విషయం ఏదైనా ఉందా?' అని పార్వతీ అడిగింది. విష్ణువు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: 'అతడే మార్గాన్ని చూపించాడు, మేమూ అదే దారిలో వెళ్ళాం.'
నాఽన్యథా స భవేద్వధ్యః పాతివ్రత్యసురక్షిత్ః నారద ఉవాచ జగామ విష్ణురిత్యుక్త్వా పునర్జాలంధరం పురమ్
'అతని భార్య పతివ్రతా ధర్మంతో రక్షించబడుతున్నందున, వేరే విధంగా అతడిని చంపడం సాధ్యం కాదు.' అని విష్ణువు చెప్పి, మళ్లీ జలంధరుని నగరానికి వెళ్లాడు అని నారదుడు అన్నాడు.
అథ రుద్రశ్చ గంధర్వాఽనుగతః సంగరే స్థితః 2.4.20.
ఆ తరువాత రుద్రుడు గంధర్వులతో కలిసి యుద్ధభూమిలో సిద్ధంగా నిలిచాడు.
తతో భవో విస్మితమానసః పునర్జగామ యుద్ధాయ జలంధరం రుషా
తర్వాత భవుడు, ఆశ్చర్యంతో మనసుతో, కోపంతో మళ్లీ జలంధరుని యుద్ధానికి వెళ్లాడు.