రాహుం త్యక్త్వాఽథ పురుషస్తదా రుద్రం వ్యజిజ్ఞపత్ పురుష ఉవాచ క్షుధా మాం వాధతేఽత్యంతం క్షుత్క్షామశ్చాఽస్మి సర్వథా
అప్పుడు రాహువును వదిలిపెట్టి, ఆ పురుషుడు రుద్రునితో ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ, ఆకలి నన్ను బాగా బాధిస్తోంది. నేను పూర్తిగా క్షీణించిపోయాను.
కిం భక్షయామి దేవేశ తదాజ్ఞాపయ మాం ప్రభో ఈశ్వర ఉవాచ భక్షయస్వాత్మనః శీఘ్రం మాంసం త్వం హస్తపాదయోః
దేవేశా, నేను ఏమి తినాలి? దయచేసి ఆజ్ఞాపించండి. ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: వెంటనే నీ చేతులు, కాళ్ల మాంసాన్ని తిను.
హస్తపాదోద్భవం మాంసం శిరఃశేషో యథాఽభవత్
అతడు తన చేతులు, కాళ్ల మాంసాన్ని తినగా, చివరికి తల మాత్రమే మిగిలింది.
దృష్ట్వా శిరోఽవశేషం తం సుప్రసన్నస్తదా శివః
తల మాత్రమే మిగిలి ఉన్న అతడిని చూసి, ఆ సమయంలో శివుడు ఎంతో సంతోషించాడు.
త్వదర్చాం యే న కుర్వంతి నైవ తే మే ప్రియంకరాః ।। 2.4.17.
నీ పూజ చేయని వారు నాకు ప్రియులు కారు.
* నార్చయన్తీహ యే పూర్వం తేషామర్చా వృథా భవేత్
ఇక్కడ ముందుగా పూజ చేయని వారి పూజ ఇప్పుడు వ్యర్థమవుతుంది.
రాహుర్విముక్తో యస్తేన సోఽపి తద్బర్బరే స్థలే
రాహువుతో విడిపడినవాడు కూడా ఆ అరణ్యప్రాంతంలోనే ఉండిపోయాడు.
తతః స రాహుః పునరేవ జాతమాత్మానమస్మిన్నితి మన్యమానః
అప్పుడు ఆ రాహువు 'నేను ఇక్కడ మళ్లీ పుట్టాను' అని అనుకున్నాడు.
నిర్జగామాఽఽశు దైత్యానాం కోటిభిః పరివారితః
అతడు వెంటనే కోట్లాది దైత్యులతో చుట్టుముట్టబడి బయటకు వచ్చాడు.
గచ్ఛతోఽస్యాఽగ్రతః శుక్రో రాహుర్దృష్టిపథేఽభవత్
అతడు ముందుకు పోతుండగా, శుక్రుడు మరియు రాహువు అతని దృష్టికి కనిపించారు.
దైత్యసైన్యాఽఽవృతైస్తస్య విమానానాం శతైస్తదా
ఆ సమయంలో అతడు దైత్య సైన్యాలతో నిండిన వందల విమానాలచేత చుట్టుముట్టబడ్డాడు.
తస్యోద్యోగం తదా దృష్ట్వా దేవాః శక్రపురోగమాః
అప్పుడు అతని సిద్ధతను చూసి, ఇంద్రుడు ముందుండి దేవతలు ఆశ్చర్యపోయారు.
తదస్మద్రక్షణార్థాయ జహి సాగరనందనమ్
మమ్మల్ని కాపాడటానికి, సముద్రుని కుమారుడిని సంహరించు.
ఇతి దేవవచః శ్రుత్వా ప్రహస్య వృషభధ్వజః
దేవతల మాటలు విని వృషభధ్వజుడు నవ్వాడు.
జలంధరః కథం విష్ణో న హతః సంగరే త్వయా
జలంధరుడు, ఓ విష్ణూ, యుద్ధంలో నీవు అతన్ని ఎందుకు చంపలేదు?
న మయా నిహతః సంఖ్యే త్వమేనం జహి దానవమ్
యుద్ధంలో నేను అతన్ని చంపలేదు; నీవు ఈ దానవుడిని సంహరించాలి.
నాయమేభిర్మహాతేజాః శస్త్రాస్త్రైర్వధ్యతే మయా
ఈ మహాశక్తివంతుడిని నేను ఆయుధాలతో గానీ, అస్త్రాలతో గానీ చంపలేను.
తాన్యైక్యమాగతానీశో దృష్ట్వా స్వం చాముచన్మహః ।। 2.4.18.
వారు ఒక్కటై ఉన్నదాన్ని చూసి, ప్రభువు తన తేజస్సును ఉపసంహరించుకున్నాడు.
తేనాకరోన్మహాదేవో మహసా శస్త్రముత్తమమ్
ఆ తేజంతో మహాదేవుడు గొప్ప ఆయుధాన్ని సృష్టించాడు.
తతః శేషేణ చ తదా వజ్రం చ కృతవాన్హరిః
అప్పుడప్పుడు శేషునితో కలిసి హరిః వజ్రాయుధాన్ని తయారు చేశాడు.
హస్త్యశ్వరథపత్తీనాం కోటిభిః పరివారితః
అతడు లక్షల ఏనుగులు, కుదిరాళ్లు, రథాలు, కాలాళ్ల సైన్యాలతో చుట్టుముట్టబడ్డాడు.
గణాశ్చ సమసజ్జంత యుద్ధాయాఽతిత్వరాన్వితాః
గణాలు యుద్ధానికి ఉత్సాహంతో కూడి సమీకృతమయ్యారు.
అవతేరుర్గణా వేగాత్కైలాసాద్యుద్ధదుర్మదాః
యుద్ధ ఉత్సాహంతో మత్తుగా ఉన్న గణాలు, కైలాసం నుండి వేగంగా దిగివచ్చాయి.
ప్రమథాధిపదైత్యానాం ఘోరశస్త్రాస్త్రసంకులమ్
ప్రమథుల నాయకులు, దైత్యుల నాయకులు భయంకరమైన ఆయుధాలు, అస్త్రాలతో చుట్టుముట్టబడి ఒకరినొకరు ఎదుర్కొన్నారు.
గజాశ్వరథశబ్దైశ్చ నాదితా భూర్వ్యకంపత
ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాల శబ్దాలతో భూమి ప్రతిధ్వనించి, కంపించిపోయింది.
వ్యరాజత నభః పూర్ణముల్కాభిరివ సంవృతమ్
ఆకాశం, అగ్నిమయమైన నక్షత్రాలతో నిండిపోయినట్లు ప్రకాశించింది.
వజ్రాహతాచలశిరఃశకలైరివ సంవృతా
వజ్రంతో కొట్టిన పర్వత శిఖరాల తుక్కులతో ఆకాశం కప్పబడినట్లైంది.
వసాసృఙ్మాంసపంకాఢ్యా భూరగమ్యాఽభవత్తదా 2.4.18.
ఆ సమయంలో భూమి మాంసం, రక్తం, మెదడు ముద్దతో నిండిపోయి, దాటి వెళ్లలేని విధంగా మారింది.
యుద్ధే పునః పునస్తత్ర మృతసంజీవినీబలాత్ శశంసుర్దేవదేవాయ తత్సర్వం శుక్రచేష్టితమ్
ఆ యుద్ధంలో మృత సంజీవినీ శక్తితో మళ్ళీ మళ్ళీ జీవించేవారిని చూసి, దేవతలు శుక్రుడు చేసిన ప్రతీ కార్యాన్ని దేవదేవునికి తెలియజేశారు.
అథ రుద్రముఖాత్కృత్యా బభూవాఽతీవభీషణా
అప్పుడు రుద్రుని నోటిలోనుండి ఒక భయంకరమైన కృత్యా జన్మించింది.