స కదాచిత్తపోవిఘ్నం కర్తుకామేన యోగినామ్ 1.3.1.5.
ఒకసారి, యోగుల తపస్సుకు అడ్డంకి కలిగించాలనే కోరికతో,
లావణ్యగుణసంపూర్ణామాలోక్య కమలేక్షణామ్
అందం, గుణాలతో నిండిన, కమలములాంటి కళ్లుగల ఆమెను చూసి,
స్ప్రష్టుకామం తమాలోక్య బ్రహ్మాణం కమలాసనమ్
ఆమెను తాకాలని ఆశించిన కమలాసనుడైన బ్రహ్మను చూసి,
అస్యాం ప్రదక్షిణాం భక్త్యా కుర్వాణాయాం ప్రజాపతేః
ఆమె చుట్టూ భక్తితో ప్రదక్షిణ చేస్తూ ప్రజాపతి ఉన్నాడు.
సా బాలా పక్షిణీ భూత్వా గగనం సమగాహత
ఆ చిన్నారి పక్షిగా మారి ఆకాశంలోకి ఎగిరింది.
శరణం యాచమానా సా శోణాద్రిమిమమాశ్రయత్
ఆమె ఆశ్రయం కోసం ఈ శోణాచలాన్ని చేరుకుంది.
రక్ష మామరుణాద్రీశ శరణ్య శరణాగతామ్
అరుణాచలేశ్వరా, శరణు కోరిన నన్ను కాపాడుము.
ఉదభూత్స్థావరాల్లింగాద్వ్యాధః కశ్చిద్ధనుర్ద్ధరః
అచలమయమైన లింగం నుండి ఒక విలుదారినైన వేటగాడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
నిషాదే పురతో దృష్టే మోహస్తస్య ననాశ హి
ఆ వేటగాడిని ఎదురుగా చూసిన వెంటనే అతని మాయ పోయింది.
నమశ్చక్రే శరణ్యాయ శోణాద్రిపతయే తదా
అప్పుడు అతడు శరణు ఇచ్చే శోణాచలాధిపతికి నమస్కరించాడు.
అరుణాచలరూపాయ భక్వవశ్యాయ శంభవే 1.3.1.5.
అరుణాచల రూపుడైన, భక్తులు పూజించే శంభువుకు నమస్సులు.
త్వదన్యః కః ప్రభుః కర్తుమశక్యం చాపి దేహినామ్
ప్రభూ, మానవులకు అసాధ్యమైనదాన్ని నీ తప్ప మరెవరు చేయగలరు?
అన్యం వా సృజ విశ్వాత్మన్బ్రహ్మాణం లోకసృష్టయే
లేదా, విశ్వాత్మా, లోక సృష్టికి మరో బ్రహ్మను సృష్టించు.
ఉవాచ కరుణామూర్తిర్భూత్వా చంద్రార్ద్ధశేఖరః
కరుణామూర్తి, చంద్రార్ధశేఖరుడు, ఇలా పలికాడు.
కం వా రాగాదయో దోషా న బాధేరన్ప్రభుస్థితమ్
స్థిరమైన ప్రభువును రాగాది దోషాలు ఏవీ బాధించలేవు.
భజస్వ తైజసం లింగం సర్వదోషనివృత్తయే
అన్ని దోషాలు పోవడానికి తేజోమయ లింగాన్ని పూజించు.
వినశ్యతి క్షణాత్సర్వమరుణాచలదర్శనాత్
అరుణాచల దర్శనంతో అన్ని క్షణంలోనే నశించిపోతాయి.
అరుణాద్రిరయం నృణాం సర్వకల్మషనాశనః
ఈ అరుణాద్రి మనుషులకు అన్ని పాపాలను నాశనం చేస్తుంది.
సందృశ్యః కశ్చిదేవాహమరుణాద్రిరయం స్వయమ్
ఈ అరుణాద్రి నేనే; కొందరికి నేను ప్రత్యక్షమవుతాను.
భవేత్సర్వాఘనాశశ్చ లాభశ్చ జ్ఞానచక్షుషః
అన్ని ఘోరపాపాలు నశించి, జ్ఞానదృష్టి లభిస్తుంది.
అత్ర స్నాతః పురా బ్రహ్మన్మోహోఽగాజ్జగతీపతేః 1.3.1.5.
ఇక్కడ స్నానం చేసినప్పుడు, బ్రహ్మన్, జగత్పతికి మాయ తొలగిపోయింది.
మౌనీ ప్రదక్షిణం కృత్వా విశ్వాత్మన్భవ విజ్వరః
విశ్వాత్మా, మౌనంగా ప్రదక్షిణ చేసి, రోగరహితుడవు.
ఇతి వచనముదీర్య విశ్వనాథం స్థితమరుణాచలరూపతో మహేశమ్
ఈ మాటలు చెప్పి, విశ్వనాథుడు అరుణాచల పర్వతరూపంలో నిలుచున్న మహేశ్వరుణ్ని చూశాడు.
ఇమమరుణగిరీశమేష వేధా యమనియమాదివిశుద్ధచిత్తయోగః
ఈ అరుణగిరీశ్వరుణ్ని, నియమ నియమాదులవల్ల మనస్సు శుద్ధిచెందినవాడు తెలుసుకోవాలి.
శేషపర్యంకశయనే కదాచిన్నైవ బుధ్యత
శేషపర్వతంపై పడుకున్నవాడు కొంతకాలం మేలుకోలేదు.
తమసా పూరితం విశ్వమపజ్ఞాతమలక్షణమ్
ప్రపంచమంతా చీకటితో నిండిపోయి, దాని లక్షణాలు ఎవరికీ కనిపించలేదు.
అహో కష్టమిదం రూపం తమసా విశ్వమోహనమ్
అయ్యో! ఈ చీకటి ప్రపంచాన్ని మాయలో పడేసే స్థితి ఎంత దురదృష్టకరం!
జ్యోతిషః పురుషం పూర్ణమపశ్యంతం సురా అపి
దేవతలు కూడా ఆ సంపూర్ణ జ్యోతి స్వరూపుడిని చూడలేకపోయారు.
ఇతి నిశ్చిత్య మనసా దేవదేవముమాపతిమ్
ఇలా మనసులో నిర్ణయించుకుని, దేవతలు ఉమాపతిని ఆశ్రయించారు.
తతః ప్రసన్నో భగవాంస్తేజోరాశిర్మహేశ్వరః
అప్పుడు మహేశ్వరుడు, ఆ ప్రకాశరాశి, ప్రసన్నుడయ్యాడు.