తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా ధర్మస్య చ యశస్విని దదర్శ పరయా భక్త్యా పస్పర్శ చ పునఃపునః
ఆ మాటలు, ధర్మాన్ని వినిన ఆమె, గొప్ప భక్తితో దానిని చూచి, పునఃపునః తాకింది.
దర్శనాత్తస్య లింగస్య తస్మిల్లింగే లయం గతా
ఆ లింగాన్ని దర్శించడంతో, అక్కడే ఆ లింగంలో లయమైంది.
అన్యజన్మని పాపిష్ఠా ముక్తా త్వం పింగలేక్షణా ।। 5.2.81.
ఇంకొక జన్మలో ఎంత పాపం చేసినా, నీవు ముక్తురాలివయ్యావు, ఒయి పింగళనేత్రా.
అతో లోకేషు విఖ్యాతః పింగలేశ్వరసంజ్ఞకః
అందుకే లోకాల్లో పింగళేశ్వరుడు అని ప్రసిద్ధి పొందాడు.
దిశి పశ్యంతి యే గత్వా పూర్వస్యాం పింగలేశ్వరమ్
ప్రాచ్యదిశలోని పింగళేశ్వరుడిని దర్శించడానికి వెళ్లేవారు,
దేవా వశ్యా భవిష్యంతి స్వర్గస్తేషాం న సంశయః
వారికి దేవతలు వశమవుతారు; వారికి స్వర్గప్రాప్తి నిస్సందేహంగా లభిస్తుంది.
ధర్మో ధనేన సహితః కులే తేషాం న నశ్యతి పితౄణామక్షయా తృప్తిర్భవిష్యతి న సంశయః
ధర్మం ధనంతో కలిసినప్పుడు వారి వంశంలో ఎప్పటికీ నశించదు. పితృదేవతలకు ఎప్పటికీ తృప్తి తీరిపోదు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
అశ్వమేధసహస్రేణ యత్పుణ్యం సముదాహృతమ్
వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు చేసినంత పుణ్యం ఎన్ని చెప్పబడిందో —
యాని లింగాని క్షేత్రేఽస్మిన్గోప్యాని ప్రకటాని చ
ఈ క్షేత్రంలో దాగి ఉన్నవి, బహిరంగంగా ఉన్నవి అన్నీ లింగాలు —
ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః
ఈ పాపాలను తొలగించే మహత్త్వాన్ని నేను నీకు చెప్పాను, దేవీ.
యస్యాః శ్రవణమాత్రేణ న నరః కాయవాన్భవేత్
ఎవరిని గురించి వినగానే, మానవుడు శరీరంతో ఉండలేడు —
బ్రహ్మణః సృష్టికామస్య మనోవర్వైస్వతేంఽతరే
సృష్టి చేయాలని ఆశించిన బ్రహ్మదేవుడు, మనువు, వివస్వంతు మధ్యలో —
వామాదజాయతాంగుష్ఠాద్భార్యా తస్య మహాత్మనః
ఆ మహాత్ముడి ఎడమవేలి నుండి ఒక భార్య జన్మించింది.
తాః సర్వాశ్చానవద్యాంగీః కన్యాః కమలలోచనాః
ఆమెలందరూ నిష్కళంకమైన రూపంతో, కమలములాంటి కన్నులతో ఉన్న కన్యలు.
దదౌ స దశ ధర్మాయ కశ్యపాయ త్రయోదశ
వారు పది మందిని ధర్మునికి, పదమూడు మందిని కశ్యపునికి ఇచ్చాడు.
రోహిణీ వల్లభా జాతా తస్య చన్ద్రస్య సర్వదా
రోహిణి ఎప్పుడూ చంద్రునికి ప్రియమైనవాడిగా మారింది.
చంద్రేణాపి తథా శప్తో దక్షః ప్రాచేతసః కృతః
ప్రచేతసుని కుమారుడైన దక్షుడు కూడా చంద్రునిని ఇలా శపించాడు.
నామంత్రితోఽహం మోహేన దక్షేణ పర్వతాత్మజే
పర్వత కుమారీ, దక్షుడు మాయచేత నాకు ఆహ్వానం ఇవ్వలేదు.
హవ్యవాహస్తదా యుక్తో వహన్మంత్రైః సమీరితః
ఆ సమయంలో హవ్యవాహనుడు మంత్రాలతో ప్రేరేపించబడి హవిస్సులను మోశాడు.
స్మరంత్యా పూర్వవైరం తు విజ్ఞప్తోఽహం త్వయా ప్రియే ౫.౨.౮౨.
మునుపటి వైరం గుర్తు చేసుకుంటూ, ప్రియమైనవాడా, నువ్వు నాకు తెలియజేశావు.
త్వం యజ్ఞస్త్వం వషట్కారో హోతాఽధ్వర్యుస్త్వమేవ చ
నీవే యజ్ఞం, నీవే వషట్కారం, నీవే హోత, నీవే అధ్వర్యువు.
దేవానాం భాగధేయాని వహత్యగ్నిరయం భయాత్
ఈ అగ్ని భయంతో దేవతల భాగాలను మోస్తున్నాడు.
అనుస్మరన్పూర్వవైరం నైవ దాస్యత్యశాసితః
మునుపటి వైరం గుర్తు చేసుకుంటూ, ఆజ్ఞ లేకుండా అతను ఇవ్వడు.
యే చ యజ్ఞే సమానీతా దేవా దక్షస్య శంకర
దక్షుని యజ్ఞానికి కూడిన దేవతలు, శంకరా —
ఏవముక్తే త్వయా దేవి మయాప్యుక్తం వరాననే
ఓ సుందరీ! నీవు అలా చెప్పినప్పుడు, నేనూ నీకు సమాధానం ఇచ్చాను.
వహ్నిశ్చాదేశకారీ చ దేవాః క్రీడనకాః ప్రియే
అగ్గి ఆజ్ఞను పాటించింది, దేవతలు ఆటబొమ్మలుగా మారిపోయారు, ప్రియమైనవాడా.
లలాటే భ్రుకుటీం కృత్వా ప్రోచ్ఛ్వసంత్యా పునఃపునః
మెదడు మీద మడతలు వేసి, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి తీసుకుంటూ,
తస్మిన్సంమర్ద్యమానే తు నాసాగ్రే పర్వతాత్మజే
అక్కడ ఆమెను బలంగా నొక్కుతున్నప్పుడు, ఓ పర్వతకన్యా, ఆమె ముక్కు చివరలో—
బద్ధగోధాంగులిత్రా చ కవచాబద్ధమేఖలా
కొండచిలువ ఆకారపు ఉంగరం వేలికి కట్టుకుని, కవచానికి బెల్టు కట్టుకుని,
సహస్రాస్యా శతభుజా సహస్రచరణోదరీ ౫.౨.౮౨.
వెయ్యి ముఖాలు, వంద చేతులు, వెయ్యి కాళ్లు, విస్తారమైన పొట్ట కలిగినవాడిగా ఆమె కనిపించింది.