పితా తస్యా మహాప్రాజ్ఞః సర్వశాస్త్రార్థతత్త్వ విత్
ఆమె తండ్రి మహా జ్ఞాని, అన్ని శాస్త్రాల సారాన్ని తెలిసినవాడు.
పింగలోనామ విప్రేంద్రో భార్యా తస్య పతివ్రతా
పింగలుడు అనే బ్రాహ్మణులలో అధిపతి; అతని భార్య పతివ్రత.
తతస్తేన స దుఃఖేన గృహస్థాశ్రమనిఃస్పృహః
ఆపద వల్ల అతడు తీవ్రమైన బాధతో, గృహస్థాశ్రమం మీద ఆసక్తి పూర్తిగా కోల్పోయాడు.
ఋషిభిః సేవితం పుణ్యం శాకమూల ఫలాశనైః 5.2.81.
ఋషులు నివసించే పవిత్రమైన ప్రదేశంలో, కూరగాయలు, మూలికలు, పండ్లు తింటూ జీవించసాగాడు.
నివాసం కృతవాన్దేవి పింగలాయాశ్చ రక్షణమ్
అక్కడ, ఓ దేవి, అతడు పింగళకు ఆశ్రయం ఇచ్చి, రక్షణ కల్పించాడు.
తామేవ సతతం సాధ్వీ మన్యమానో మహాతపాః
ఆ మహాతపస్వి, ఆమెను ఎప్పుడూ సతీవని భావిస్తూ గౌరవించాడు.
విరక్తోఽపి మహాభాగ సంసారా త్సర్వధర్మ్మవిత్
ఓ మహాభాగ, అతడు ప్రపంచ విషయాలపై ఆసక్తి లేకపోయినా, అన్ని ధర్మాల్లో నిపుణుడిగా సాంసారిక జీవితం కొనసాగించాడు.
అథ సంరక్షయన్బాలాం మాతృహీనాం తపస్వినీమ్
తల్లి లేని చిన్నవయసు austerity పాటించే పింగళను అతడు ఎంతో జాగ్రత్తగా కాపాడాడు.
తతః సా ర్పిగలా దీనా హీనా పిత్రా సుదుఃఖితా
ఆ తరువాత, తండ్రిని కోల్పోయి, పింగళ చాలా దుఃఖంతో నిండిపోయింది.
పింగలోవాచ అద్య మే చ పితా దైవాత్కాలధర్మముపేయివాన్
పింగళ ఇలా చెప్పింది: "ఈ రోజు నా తండ్రి విధి వశాన కాల ధర్మాన్ని అనుసరించి వెళ్లిపోయారు."
స సమః సర్వభూతేషు మమాత్యంతం హితే రతః
అతడు అన్ని జీవుల పట్ల సమంగా ఉండేవాడు, నా మేలుకోసం ఎప్పుడూ కృషి చేసేవాడు.
సాఽహం పరమదుఃఖార్తా పితృశోకేన విహ్వలా
నాన్నను కోల్పోయిన బాధతో నేను తీవ్రంగా విలవిలలాడుతున్నాను.
బ్రహ్మజ్ఞోపి హి తాతో మే శాంతో దాంతో జితేంద్రియః
నా తండ్రి బ్రహ్మజ్ఞాని, శాంతుడు, దమనశీలి, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.
యేన సంరక్షితా బాల్యే యేనాస్మి పరివర్ధితా 5.2.81.
నాకు చిన్నప్పుడే ఆయన రక్షణ ఇచ్చాడు; ఆయన వల్లనే నేను పెరిగాను.
నద్యాం వా నిపతిష్యామి సమిద్ధే వా హుతాశనే
నేను నదిలోకి దూకిపోతాను లేదా మండుతున్న అగ్నిలో పడి పోతాను.
ఇతి శోకాతురా బాలా విలపంతీ పునఃపునః
అలా, ఆ చిన్నది దుఃఖంతో మళ్లీ మళ్లీ విలపిస్తూ ఉండిపోయింది.
కన్యకాభీ రుదంతీభిర్వయస్యాభిః సమంతతః ఆగత్య కరుణావిష్టో ధర్మః పరహితే రతః
ఆమె స్నేహితులందరూ ఏడుస్తూ చుట్టూ ఉండగా, ఇతరుల మేలుకోసం కృషి చేసే దయామయుడు ధర్ముడు అక్కడికి వచ్చాడు.
స్థవిరో బ్రాహ్మణో భూత్వా ప్రోవాచేదం వచస్తదా న భూయః ప్రాప్యతే తాతస్తస్మాన్నార్హసి శోచితుమ్
వృద్ధ బ్రాహ్మణ రూపంలో వచ్చి, ఆయన ఇలా అన్నాడు: "నీ తండ్రి తిరిగి రాడు; అందుకే నీవు బాధపడకూడదు."
అనిత్యం యౌవనం రూపం జీవితం ద్రవ్యసంచయః
యవ్వనం, అందం, జీవితం, సంపద — ఇవన్నీ శాశ్వతమైనవి కావు.
త్వయా వై తత్కృతం కర్మ పూర్వజన్మని శోభనే
ఓ మంగళకరమైనవాడా, నువ్వు మునుపటి జన్మలో చేసిన పనుల వల్లే ఇది సంభవించింది.
త్వాం విహాయ గతః క్వాపి పశ్య బాలే విధేర్బలమ్
నీను వదిలిపెట్టి ఎక్కడికో వెళ్లిపోయాడు. చూడు బాలికా, విధి శక్తి ఎంత గొప్పదో!
ఏవమీహా సమాసక్తం మృత్యుః ప్రకురుతే వశే
ఇలా ఇక్కడ బంధంతో ఉండగా, మరణం మనిషిని తన వశంలోకి తీసుకుపోతుంది.
పితృభ్యాం చ వియోగశ్చ యేనాభూత్తవ కర్మణా
నీ చేసిన పనుల వల్లే నువ్వు నీ తల్లిదండ్రుల నుండి వేరు అయ్యావు.
నృత్యగేయాది నిపుణా వీణావేణువిచక్షణా 5.2.81.
ఆమె నాట్యం, పాటలో నిపుణురాలు, వీణా, వంశీ వాయించడంలో కూడా దిట్ట.
తాం దృష్ట్వా రూపసంపన్నాం సువేషాం సువిభూషితామ్
ఆమెను అందంతో, మంచి వస్త్రాలతో, అలంకారాలతో చూడగానే,
తం విదిత్వా తథాభూతం బ్రాహ్మణం మదనాతురమ్
ఆ బ్రాహ్మణుడు ప్రేమలో మునిగిపోయినవాడని గుర్తించాడు.
సోఽథ పాపరతిర్మూఢో బ్రాహ్మణో విషయాత్మకః
తర్వాత ఆ బ్రాహ్మణుడు పాపంలో మునిగిపోయి, మాయలో పడి, ఇంద్రియ సుఖాలకు లోనయ్యాడు.
విహాయ భార్యామప్రౌఢాం శుభాం ద్వాదశవార్షికీమ్
తన పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సున్న మంచి భార్యను వదిలిపెట్టి వెళ్లిపోయాడు.
తతస్తస్య పితా విద్వాన్మాతాతీవ చ దుఃఖితా
తర్వాత అతని తండ్రి జ్ఞానవంతుడు, తల్లి మాత్రం చాలా బాధపడింది.
యదస్మాకం వియోగాయ వంచితో దుష్టచారిణి
ఈ చెడు ప్రవర్తన వల్లే అతడు మనల్ని వదిలిపోవాల్సి వచ్చింది.