తాడితో హదయేత్యర్థం చరణైర్వజ్రసంనిభైః
వజ్రంలాంటి కాళ్లతో నా హృదయాన్ని బలంగా తన్నారు.
కరాలైః కంటకైః కృష్ణైః పురుషైరుద్యతాయుధైః
భయంకరమైన, నల్లని పురుషులు ముల్లు ఆయుధాలు చేతబట్టి నన్ను బెదిరించారు.
ఏవమేతన్మయా దృష్టమిమాంరాత్రిం భయావహామ్
ఇలా, ఈ భయంకరమైన రాత్రిని నేను ప్రత్యక్షంగా చూశాను.
ఇమాం తు దుఃస్వప్నగతిం నిరీక్ష్య వై హ్యనేకరూపామవిచింతితాం పురా
ఈ భయానకమైన, అనేక రూపాలుగా, ఊహించని విధంగా వచ్చిన చెడు కల ప్రయాణాన్ని నేను చూశాను.
నృపస్య వచనం శ్రుత్వా అమాత్యా భృశదుఃఖితాః
రాజు మాటలు విని, మంత్రి మంత్రులు చాలా బాధపడ్డారు.
సౌరి సూర్యకుజాక్రాంతం నగరం దృశ్యతేఽధునా
ఇప్పుడు ఈ నగరం శని, సూర్యుడు, కుజుడు ఆక్రమించినట్టు కనిపిస్తోంది.
కరణాని న శస్యంతే ముహూర్త్తా దారుణాభవన్
ఇంద్రియాలు సరిగ్గా పనిచేయడం లేదు; సమయం కూడా కఠినంగా మారింది.
ఆశ్వాసయంతో రాజానమిదం వచనమబ్రువన్
వారు రాజును ఓదార్చుతూ ఈ మాటలు చెప్పారు.
దృశ్యంతే భావితాః పుంసి స్వప్నే ధాతువశేన హి 5.2.80.
మనిషికి కలలో ఇలాంటి దృశ్యాలు శరీర ధాతువుల ప్రభావంతో కనిపిస్తాయి.
ఏభిస్తతో మోక్ష్యసే త్వం మానసాదధివిభ్రమాత్
ఈ కలల వల్ల మానసిక కలవరము నుంచి నీవు విముక్తి పొందుతావు.
ఏవమాశ్వాసితో భూపో హ్యమాత్యైర్ధర్మకోవిదైః
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన మంత్రిలు రాజును ఇలా ఓదార్చారు.
వశిష్ఠస్య సుతో జ్యేష్ఠః శక్తి ర్వై భక్షితో మయా
వశిష్ఠుని పెద్ద కుమారుడు శక్తి నా చేతిలో భక్షించబడ్డాడు.
తేన పాపేన సంతప్తః కథం స్వస్థో భవామి వై
ఆ పాపం వల్ల బాధపడుతూ నేను ఎలా మనశ్శాంతిని పొందగలను?
మయా పునర్నృశంసేన సా తథా న తు వర్జితా రాక్షసోఽహమనేనైవ శరీరేణ కులాంతకృత్
మళ్లీ నా క్రూరత వల్ల ఆమెను కూడా విడిచిపెట్టలేదు; ఈ శరీరంతోనే నేను రాక్షసుడై, నా వంశాన్ని నాశనం చేశాను.
జాతః కులే రఘూణాం వై పాపాత్మా పాపసంభవః
రఘువంశంలో పుట్టి, పాపకర్మల వల్ల పాపాత్ముడిగా మారాను.
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా సౌదాసస్య సువిస్మితాః
సౌదాసుని మాటలు విని వారు ఆశ్చర్యచకితులయ్యారు.
అహో పాపమిదం భూరి కృతం పాపేన సర్వథా
హాయ్! ఎంత పెద్ద పాపం అన్ని విధాలా చేసినాడు ఈ పాపి.
తస్మాదద్యైవ గంతవ్యమస్య భూపస్య కారణాత్
కాబట్టి ఈ రాజు కోసం మనం ఇప్పుడే వెళ్లాలి.
ఇత్యుక్త్వా సహితాస్తేన తేఽమాత్యా భృశదుఃఖితాః 5.2.80.
అలా చెప్పి, ఆ మంత్రులు అతనితో కలిసి చాలా దుఃఖంతో వెళ్లిపోయారు.
అదృశ్యంతీం వధూం దీనాం యత్రాశ్వాసయతి ప్రభుః భయసంవిగ్నయా వాచా వశిష్ఠమిదమబ్రవీత్
అక్కడ ప్రభువు కనిపించని, దుఃఖంతో ఉన్న తన భార్యను ఓదారుస్తూ, భయంతో వణికిన స్వరంతో వశిష్ఠునికి ఇలా అన్నాడు.
అసౌ మృత్యురివోగ్రేణ దణ్డేన వహుగర్వితః
అతడు మృత్యువు లాగా భయంకరమైన దండంతో ఎంతో గర్వంగా ఉన్నాడు.
తన్నివారయితుం శక్తో నాన్యో వై భువి కశ్చన
భూమిపై అతడిని ఆపగలిగేది మరెవ్వరూ లేరు.
త్రాహి మాం భగ వన్పాపాదస్మాద్దారుణదర్శనాత్
ప్రభూ! ఈ భయంకరమైన పాపి నుండి నన్ను రక్షించు.
నైతద్రక్షో భయం యస్మాత్పశ్యసి త్వముపస్థితమ్
నీవు ఈ ప్రమాదాన్ని ముందే చూశావు కాబట్టి భయపడాల్సిన అవసరం లేదు.
స ఏషోఽస్మిన్వనోద్దేశే సమా యాతో మమాంతికమ్ వారయామాస తేజస్వీ హుంకారేణ నృపోత్తమమ్
అతడు ఈ అడవిలో నా దగ్గరికి ఏడాది వచ్చి, ఆ మహాబలుడు గర్జనతో అతడిని ఆపాడు.
మన్త్రపూతేన చ తతః సమభ్యుక్ష్య చ వారిణా
తర్వాత మంత్రశుద్ధమైన నీటితో అతడిని ప్రోక్షించారు.
ప్రతిలభ్య తతః సంజ్ఞామభివాద్య కృతాంజలిః
ఆ తరువాత అతడు స్పృహ పొందిన వెంటనే చేతులు జోడించి నమస్కరించాడు.
సౌదాసోఽహం మహాభాగ దాసోఽహం తవ సువ్రత
మహాభాగ! నేను సౌదాసుని, సువ్రతా! నేను నీ సేవకుడిని.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా నృపస్య ద్విజసత్తమః రాజానం ప్రత్యువాచేదం వినయావనతం తథా ।। 5.2.80.
ఆ రాజు వినయంగా నమిలి అడిగిన మాటలు విని, ఆ బ్రాహ్మణలో శ్రేష్ఠుడు రాజును ఇలా సమాధానమిచ్చాడు.
జ్ఞాతమేవ యథాకాలం గచ్ఛ రాజన్కుశ స్థలీమ్
రాజా! ఇది నాకు ముందే తెలుసు. సరైన సమయంలో నువ్వు కుశస్థలికి వెళ్ళు.