చిరం జీవతు దీర్ఘాయుర్వానరో హనుమాన్సదా
వానరుడు హనుమంతుడు ఎప్పుడూ దీర్ఘాయువు కలిగి, చిరకాలం జీవించాలి.
ఆఖండలోఽగ్నిర్భగవాన్యమో వై నిఋతిస్తథా బ్రహ్మణా సహితాశ్చైవ దిక్పాలాః పాతు సర్వదా
ఆఙ్గదుడు, అగ్ని, యముడు, నిరృతి, బ్రహ్మతో పాటు దిక్పాలకులు ఎల్లప్పుడూ నిన్ను కాపాడాలి.
శ్రుత్వా తేషాం తు వచనం మునీనాం భావితాత్మనామ్
ఆ మునులు, పవిత్రమైన మనస్సు కలిగి, వారు చెప్పిన మాటలు విని,
కిమర్థం లక్ష్మణం త్యక్త్వా వానరోఽయం ప్రశంసితః
లక్ష్మణుడిని పక్కన పెట్టి, ఈ వానరుణ్ణి ఎందుకు ప్రశంసిస్తున్నారు?
అథోచుః సత్యమేవైతత్కారణం వానరోత్తమే 5.2.79.
అప్పుడు వారు ఇలా అన్నారు: "ఇది నిజమే, వానరులలో శ్రేష్ఠుడైన ఇతనికి ఇది కారణం."
ఏష దేవ మహాప్రాజ్ఞో యోజనానాం శతం ప్లుతః
ఈ దివ్యుడు, మహాజ్ఞాని, వంద యోజనాలు దాటి ఎగిరాడు.
ప్రాదేశమాత్రప్రతిమం కృతం రూపమనేన వై
తన రూపాన్ని చేతి పరిమాణం అంత చిన్నదిగా మార్చుకున్నాడు.
సేనాగ్రగా మంత్రిపుత్రాః కింకరా రావణాత్మజాః
సేనాధిపతులు, మంత్రుల కుమారులు, సేవకులు, రావణుని కుమారులు—
భూయో బన్ధవిముక్తేన సంభాష్య తు దశాననమ్
మళ్లీ బంధనాల నుంచి విడిపోతే, అతడు దశముఖుడితో మాట్లాడాడు.
న కాలస్య న శక్రస్య న విష్ణోర్వేధసోఽపి వా
కాలుడైనా, ఇంద్రుడైనా, విష్ణువైనా, బ్రహ్మదేవుడైనా — ఎవ్వరూ కాదు.
రామ ఉవాచ ఏతస్య బాహువీర్యేణ లంకా సీతా చ లక్ష్మణః
రాముడు ఇలా అన్నాడు: ఇతని బాహుబలంతో లంక, సీత, లక్ష్మణుడు —
సఖాయం వానరపతిర్ముక్త్వైనం హరిపుంగవమ్
ఈ స్నేహితుడు, వానరుల అధిపతి, అతని వంటి వానరశ్రేష్ఠుడిని విడిపించాడు.
వాలీ కిమర్థమేతేన సుగ్రీవప్రియకామ్యయా
వాలీ, సుగ్రీవుని సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో ఎందుకు ఇలా చేశాడు?
నాయం విదితవాన్మన్యే హనుమానాత్మనో బలమ్
హనుమంతుడు తన బలాన్ని తానే తెలియకపోయాడని నేను అనుకుంటున్నాను.
ఏవం బ్రువాణం రామం తు మునయో వాక్యమబ్రువన్ 5.2.79.
రాముడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, మునులు అతనితో మాటలాడారు.
న బలే విద్యతే తుల్యో న గతౌ న మతావపి
బలంలో, వేగంలో, బుద్ధిలో — ఇతనికి సమానుడు ఎవరూ లేరు.
న జ్ఞాతం హి బలం యేన బలినా వాలిమర్దనే
వాలీని జయించినప్పుడు కూడా ఇతని బలం ఎవరికీ తెలియలేదు.
తన్న వర్ణయితుం శక్యమేతస్య తు బలం మహత్
ఇతని గొప్ప బలాన్ని వర్ణించడం సాధ్యం కాదు.
అసౌ హి జాతమాత్రోఽపి బాలార్క ఇవ మూర్త్తిమాన్
ఇతడు పుట్టిన వెంటనే చిన్న సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
తూర్ణమాధావతో రామ శక్రేణ విదితాత్మనా
అతడు వేగంగా పరుగెత్తగా, తనను తాను తెలిసిన ఇంద్రుడు అతడిని గుర్తించాడు.
తతో గిరౌ పపాతైష శక్రవజ్రాభితాడితః అస్మింస్తు పతితే బాలే మృతకల్పేఽశనిక్షతాత్
ఆ తరువాత, ఇంద్రుని వజ్రాయుధంతో కొట్టబడి, అతడు కొండపై పడిపోయాడు. ఆ ముద్దబిడ్డ మెరుపు తాకి చనిపోయినట్టుగా కనిపించాడు.
తతో వాయుః సమాదాయ మహా కాలవనం గతః
తర్వాత వాయుదేవుడు అతడిని తీసుకొని మహా కాలవనానికి వెళ్లాడు.
స్పృష్టమాత్రస్తు లింగేన సముత్తస్థౌ ప్లవంగమః
లింగాన్ని తాకిన వెంటనే ఆ వానరుడు లేచాడు.
ప్రాణవంతమిమం దృష్ట్వా పవనో హర్షితస్తదా
ఇతడు మళ్లీ ఊపిరి పీల్చుతూ ఉండటాన్ని చూసి వాయుదేవుడు ఆనందించాడు.
స్పర్శనాదస్య లింగస్య మమ పుత్రః సముత్థితః 5.2.79.
ఈ లింగాన్ని తాకినందువల్ల నా కుమారుడు లేచాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే శక్రః సమాయాతః సురైర్వృతః
ఇంతలో దేవతలతో కూడిన ఇంద్రుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
మత్కరోత్సృష్టవజ్రేణ యస్మాదస్యహనుర్హతః
నా చేత విసిరిన వజ్రంతో అతని దవడ బలంగా తగిలింది.
వరుణోఽస్వ వరం ప్రాదాన్నాస్య మృత్యుర్భవిష్యతి
వరుుణుడు అతనికి వరంగా ఇచ్చాడు — మరణం అతనికి రాదు.
సూర్యేణ చ ప్రభా దత్తా పవనేన గతిర్ద్రుతా
సూర్యుడు అతనికి కాంతిని ఇచ్చాడు, వాయుదేవుడు వేగాన్ని ప్రసాదించాడు.
ఆయుధానాం హి సర్వేషామవధ్యోఽయం భవిష్యతి
అతనిని ఏ ఆయుధమూ హతం చేయలేవు.