ఏతస్మిన్నంతరే చన్ద్రః సమాయాతస్తు తత్క్షణాత్
అంతలోనే అదే క్షణంలో చంద్రుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
సంత్రస్తః స విలోలాక్షః క్షణమాత్రమచేతనః
అతడు భయంతో, కన్నులు చలించిపోయి, కొంతసేపు స్పృహ కోల్పోయాడు.
శంబరేణ రణే రుద్ధా రుద్రాశ్చ భయవిద్రుతాః 5.2.72.
శంబరుడు యుద్ధంలో రుద్రులను అడ్డగించి, వారు భయంతో పారిపోయారు.
సాధ్యాః సర్వే భయత్రస్తా గతా యత్ర న దానవాః
అన్ని సాధ్యులు భయంతో, దానవులు లేని చోటికి వెళ్లిపోయారు.
వ్యధమత్సర్వగాత్రాణి వర్మాణి చ జనక్షయే
జనుల నాశనంలో వారి శరీర భాగాలు, కవచాలు అన్నీ పగిలిపోయాయి.
పృష్ఠతో నిజఘానాథ నికృత్తాశ్చ సహస్రశః
వాడు వెనుక నుంచి దాడి చేసి, వెయ్యల మందిని కోసేశాడు.
ఆసురం రూపమాస్థాయ ప్రాణత్రాణపరాయణః
అసుర రూపం ధరించి, ప్రాణాలను కాపాడుకోవడమే లక్ష్యంగా ఉన్నాడు.
ఇత్యుక్తం నిశినాథేన భయభీతేన పార్వతి
భయంతో వణికిపోయిన రాత్రిపతి ఇలా అన్నాడని, ఓ పార్వతీ, విను.
యత్ర దేవో జగన్నాథో గరుడస్థో జనార్దనః
అక్కడ గరుడుని మీద కూర్చున్న జగన్నాథుడు అయిన జనార్దనుడు ఉన్నాడు.
మందరే సురనారీణాం నందనే వరచన్దనే స్తుతిం తౌ చక్రతుర్దేవౌ చన్ద్రసూర్యౌ యశస్విని
మందర పర్వతంపై, దేవతా స్త్రీల మధ్య, నందనవనంలో, ఉత్తమమైన చందనంతో, చంద్రుడు, సూర్యుడు ఇద్దరూ, ఓ ప్రసిద్ధురాలా, ఆ మహాదేవుడిని స్తుతించారు.
నమో లోకత్రయాధ్యక్ష స్వప్రభాజితభాస్కర
మూడు లోకాలకూ అధిపతివైనవాడా, నీ స్వప్రభతో సూర్యుడికన్నా మెరుగైనవాడా, నీకు నమస్కారం.
నమః సర్వక్రియాకర్త్రే జగత్త్రాత్రే చ తే నమః
అన్ని కార్యాలను చేయగలవాడా, జగత్తును కాపాడువాడా, నీకు నమస్కారం.
నమః క్రమత్రయాక్రాంతత్రైలోక్యాంతర్హితోద్భవ ।। 5.2.72.
మూడు మార్గాలను దాటి, మూడు లోకాలలో కనిపించి, అదృశ్యమయ్యే వాడా, నీకు నమస్కారం.
నమో నాభిహ్రదోద్భూతపద్మగర్భమహాప్రభో
నీ నాభినుండి పుట్టిన పద్మంలో బ్రహ్మను ఉంచిన మహాప్రభువా, నీకు నమస్కారం.
అమరారివినాశాయ మహాసమరశాలినే
అమరుల శత్రువులను నశింపజేయడానికి, గొప్ప యుద్ధాల్లో నీ పరాక్రమాన్ని చూపించడానికి,
చన్ద్రసూర్యకృతం స్తోత్రం శ్రుత్వా దేవో జనార్దనః
చంద్రుడు, సూర్యుడు చేసిన స్తోత్రాన్ని వినిన జనార్దనుడు,
విష్ణురువాచ స్వాగతం చన్ద్రసూర్యౌ భో భవంతౌ స్తుతిభాజనౌ
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ చంద్రుడు, సూర్యుడు, మీ ఇద్దరికీ స్వాగతం. మీరు స్తుతించదగినవారు.'
నారాయణేనైవముక్తౌ ప్రోచతుశ్చంద్రభాస్కరౌ
నారాయణుడు ఇలా పలికిన తర్వాత, చంద్రుడు, సూర్యుడు సమాధానం ఇచ్చారు.
న జ్ఞాతాః క్త్ర గతాస్తే చ ఆవాం నష్టౌ ప్రయత్నతః
'వారు ఎక్కడికి వెళ్ళారో మాకు తెలియదు; మేము ఎంత ప్రయత్నించినా మేమే తప్పిపోయాము.'
శంబరేణ జితా దేవాః స చ సర్వత్ర దృశ్యతే
'శంబరుడు దేవతలను ఓడించాడు, అతడు ఎక్కడ చూసినా కనిపిస్తున్నాడు.'
నశ్యతాం త్రిదశేంద్రాణాం పృష్ఠతః శరవృష్టిభిః
'అమరుల అధిపతులు, వెనుక నుండి బాణవర్షాలతో తాకి నశించిపోవాలి.'
వర్మాణి చ విచిత్రాణి ముకుటాని మహాంతి చ
'వారి అద్భుతమైన కవచాలు, గొప్ప కిరీటాలు,'
గజాశ్చ మదసంభిన్నకపోలాః కోటిశః సురాః 5.2.72.
'మత్తులో ఉన్న ఏనుగులు, వాటి కపోలాలు చీలిపోయి, కోట్ల సంఖ్యలో ఉన్నాయీ దేవతలారా,'
విబుధా ధ్వస్తసన్నాహా విగజా విపదాతినః
'వివేకులు, వారి కవచాలు పగిలిపోయి, ఏనుగులు పోయి, పెద్ద అపాయం ఎదుర్కొంటున్నారు.'
తతో దైత్యాధిపో మానీ పరివృత్తో మహారణాత్
అప్పుడు గర్వంతో ఉన్న దైత్యాధిపతి మహా యుద్ధభూమి నుండి వెనక్కు మళ్లాడు.
వంద్యమానో మునిగణైః స్తూయమానో మహర్షిభిః
ఆయనను మునుల సమూహాలు ప్రశంసిస్తూ, మహర్షులు స్తుతిస్తూ ఉన్నారు.
తత్ర సర్వర్ద్ధిసంపూర్ణమాసనం హేమభూషణమ్ తత్రోపవిష్టః శుశుభే దైత్యరాజో మహాయశాః
అక్కడ అన్ని ఐశ్వర్యాలతో నిండిన బంగారు అలంకారాలున్న ఆసనంపై, మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన దైత్యరాజు కూర్చుని ప్రకాశించాడు.
దివ్యచందనపుష్టాంగః సురపుష్పసముజ్జ్వలః మృతోత్థితైస్తథా దైత్యైర్దైత్యాధీశైరధిష్ఠితః
ఆయన దేహానికి దివ్య గంధపు చందనం పట్టి, దేవతల పుష్పాలతో మెరిసిపోతూ, మరణం నుండి లేచిన దైత్యులు, దైత్యాధిపతులతో కూడి సేవించబడుతున్నాడు.
క్రతుభిర్మూర్త్తిమద్భిశ్చ సేవ్య మానో మహాబలః
ఆ మహాబలుడు, రూపంతో ఉన్న యజ్ఞాలతో పూజింపబడుతూ, భక్తితో సేవ చేయించుకుంటున్నాడు.
తత్ర శ్రీరతులా లోకే తత్ర లక్ష్మీర్నిరర్గలా
అక్కడ ఆ లోకంలో అపూర్వమైన ఐశ్వర్యం ఉంది; అక్కడ లక్ష్మీ నిరంతరం నిలిచి ఉంది.