ఘంటాటంకారసుభగైర్వేదధ్వనివిమిశ్రితైః
ఘంటలు మ్రోగుతున్న మధురధ్వని, వేదపఠనంతో కలసి అక్కడ ప్రతిధ్వనిస్తోంది.
అలంచకార భగవన్భక్తానుగ్రహకామ్యయా
భక్తులకు అనుగ్రహం చూపాలనే కోరికతో భగవంతుడు ఆ స్థలాన్ని అలంకరించాడు.
అంబికాసహితః శ్రీమాన్విజహార దయానిధిః
అంబికా సమేతుడై, దయామయుడు ఆనందంగా అక్కడ సంచరించాడు.
గణానాం వికటైర్నృత్యై రమయామాస పార్వతీమ్
గణుల ఉల్లాసమైన నృత్యాలతో పార్వతీ దేవిని ఆనందింపజేశాడు.
వరాన్ప్రదాయ వివిధాన్భక్తలోకాయ వాఞ్ఛితాన్
భక్తులకు కావలసిన అనేక వరాలు ఇచ్చి,
విజహారోమయా సార్ద్ధం రత్నప్రాసాదపంక్తిషు 1.3.1.3.
ఆమెతో కలిసి రత్నాలతో అలంకరించబడిన ప్రాసాదాల మధ్యనుంచి నేను బయలుదేరాను.
కేలిపర్వతశృంగేషు హేమరంభావనాంతరే
ఆటపాటల కొండల శిఖరాల్లో, బంగారు అరటి తోటలలో,
వాతేన మందగతినా విహారవిహతశ్రమః
మెల్లగా వీయు సున్నితమైన గాలితో, విహరించడంలో వచ్చిన అలసట పోయింది.
రతిరూపాం శివాం దేవీం సర్వసౌభాగ్యసున్దరీమ్
అన్ని శుభలక్షణాలతో అందంగా ఉన్న దేవి ఆనంద స్వరూపంగా కనిపించింది.
రమణం జానతీ ముగ్ధా పశ్చాదభ్యేత్య సాదరమ్
ఆ ఆనందాన్ని తెలిసి, అమాయకంగా, గౌరవంతో ఆమె దగ్గరికి వచ్చింది.
పిదధే లీలయా శంభోః కిమేతదితి కౌతుకాత్
ఆమె ఆడుతూ, ఆశ్చర్యంతో, 'ఇది ఏమిటి?' అని భావించి శంభుని మూసింది.
అన్ధకారోఽభవత్తత్ర చిరకాలం భయంకరః
అక్కడ చాలా కాలం భయంకరమైన అంధకారం ఏర్పడింది.
దేవీలీలాసముత్థేన తమసాభూజ్జగత్క్షయః
దేవి లీల వల్ల వచ్చిన ఆ చీకటి ప్రపంచాన్ని నాశనం చేసింది.
శూన్యం జ్యోతిః ప్రచారేణ వినాశం ప్రత్యపద్యత
ప్రకాశానికి సంచారం లేకుండా పోయి, వెలుగు శూన్యమై నశించిపోయింది.
నాపి జీవాః సమభవన్నవ్యక్తం కేవలం స్థితమ్
ప్రాణులు ఎవ్వరూ మిగలలేదు; కేవలం అవ్యక్తమే మిగిలింది.
తపసా లబ్ధస్ఫూర్తీనాం విచారః సమపద్యత 1.3.1.3.
తపస్సుతో మళ్లీ స్పూర్తి పొందినవారికి ఆలోచన కలిగింది.
భగవానపి సర్వాత్మా న నూనం కాలమాక్షిపత్
ప్రపంచానికి ఆత్మ అయిన భగవంతుడు కూడా కాలాన్ని తొందరపర్చలేదు.
తేనేదమఖిలం జాతం నిస్తేజో భువనత్రయమ్
అలా మూడు లోకములన్నీ వెలుగు లేకుండా పోయాయి.
కా గతిర్లబ్ధరాజ్యానాం తపసో దేవజన్మనామ్
తపస్సుతో పుట్టిన దేవతలకు, రాజ్యాన్ని పొందినవారికి ఏమైంది?
ఇతి నిశ్చిత్య మనసా వీక్ష్య తే జ్ఞానచక్షుషా
ఇలా మనసులో నిర్ణయించుకుని, జ్ఞానదృష్టితో వారు పరిశీలించారు.
నమః సర్వజగత్కర్త్రే శివాయ పరమాత్మనే
అన్ని లోకాల సృష్టికర్త, పరమాత్మ అయిన శివునికి నమస్సులు.
అవినాభావినీ శక్తిరాద్యైకా శివరూపిణీ
విడిపోలేని మొదటి శక్తి, శివ స్వరూపిణిగా ఉంది.
అర్ధాంగీ సా తవ దేవ శివశక్త్యాత్మకం వపుః
దేవా, ఆమె నీకు అర్ధాంగిగా ఉంది. నీ రూపం శివశక్తి స్వరూపంగా ఉంది.
లీలయా తవ లోకోయమకాలే ప్రలయం గతః
ప్రభూ, నీ లీల వల్ల ఈ లోకం యమకాలంలో లయమవుతుంది.
భవతో నిమిషార్ద్ధేన తేజసాముపసంహృతేః
నీ కళ్ల నిమిషార్ధం మాత్రమే సరిపోతుంది — అంతేలోపు నీ తేజస్సంతా వెనక్కు తీసుకుంటావు.
తతః ప్రసీద కరుణామూర్త్తే కాల సదాశివ 1.3.1.3.
కాబట్టి, కరుణామూర్తీ! శాశ్వత సదాశివా! దయచూపు.
ఇతి తేషాం వచః శ్రుత్వా భక్తానాం సిద్ధిశాలినామ్
ఈ విధంగా భక్తులైన సిద్ధులు పలికిన మాటలు విని,
విససర్జ చ సా దేవీ పిధానం హరచక్షుషామ్
ఆ దేవీ, హరుడి కళ్లపై ఉన్న ఆవరణాన్ని తొలగించింది.
కియాన్కాలో గతశ్చేతి పృష్టైః సిద్ధైశ్చ వై నతైః
తర్వాత, నమస్కరించిన సిద్ధులు, 'ఎంత కాలం గడిచింది?' అని అడిగారు.
అథ దేవః కృపామూర్త్తిరాలోక్య విహసన్ప్రియామ్
అప్పుడు కరుణామూర్తి అయిన దేవుడు, తన ప్రియమైనవారిని చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.