ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహీపాలః క్రోధపర్యాకులేక్షణః
ఇది విని, రాజు కన్నులు కోపంతో ఉప్పొంగిపోయాయి.
దృష్ట్వా భూమౌ పురా గత్తేం తత్ర సంశయితే మయి
అక్కడ నేను సందేహంలో ఉన్నప్పుడు, భూమిపై ఆ శరీరం పడివున్నదాన్ని చూసాను.
స హన్యతాం సోఽపహర్త్తా ముదావత్యాః సుదుర్మతిః
ముదావత్యను అపహరించిన ఆ దుష్టుడిని చంపించాలి.
తౌ సుతౌ తత్ర సంప్రాప్తౌ పాతాలే పితృశాసనాత్
తండ్రి ఆజ్ఞతో ఆ ఇద్దరు కుమారులు పాతాళంలోకి అక్కడికి చేరుకున్నారు.
తతః పరిఘనిస్త్రింశశక్తిశూలపరశ్వధైః
ఆ తర్వాత, ఇనుపగడ్డలు, ఖడ్గాలు, శక్తులు, త్రిశూలాలు, పరశువులతో—
తతో మాయాబలవతా తేన దైత్యేన తత్క్షణాత్
ఆ సమయంలో, ఆ దైత్యుడు మాయాశక్తితో వెంటనే—
హత సైన్యౌ రణే బద్ధౌ రాజపుత్రౌ మహాబలౌ ।। 5.2.63.
యుద్ధంలో వారి సైన్యాలు నశించగా, ఆ ఇద్దరు బలవంతులు రాజకుమారులు బందీ అయ్యారు.
తతః శ్రుత్వా మహీపాలో వివర్ణవదనోఽభవత్
ఇది విని, రాజు ముఖం వాడిపోయింది.
రురోద బహుధాత్యర్థం పుత్రస్నేహేన పార్థివః అనేకసృష్టిసంహారదృష్టకార్యపరావరః
తన కుమారులపై ప్రేమతో రాజు ఎన్నో విధాలుగా బాగా ఏడ్చాడు, ఎన్నో సృష్టి-లయాలను చూసినవాడు, లోకంలోని పైక్రిందలన్నీ తెలిసినవాడు అయినా.
ఉదితాదిత్యసంకాశః సప్తకల్పానుగో వశీ రాజానం కథయామాస త్రికాలజ్ఞో మహామునిః
ఆ సమయంలో, ఉదయించిన సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, ఏడు కల్పాలను అనుసరించిన, త్రికాలజ్ఞుడైన మహాముని రాజుతో ఇలా చెప్పాడు.
మా శుచస్త్వం మహీపాల క్షత్త్రియోఽసి దృఢవ్రతః
నీవు శోకించవద్దు, ఓ మహారాజా! నువ్వు క్షత్రియవు, దృఢనిశ్చయంతో ఉన్నవాడు.
శోకం కుపురుషాచీర్ణం త్యజ త్వం రాజసత్తమ
దుర్మార్గుడి చేతల వల్ల కలిగిన శోకాన్ని వదిలిపెట్టు, ఓ రాజశ్రేష్ఠా!
నాత్యుచ్చం మేరుశిఖరం నాతినీచం రసాతలమ్
మెరుపర్వతం శిఖరం ఎంత ఎత్తులో ఉన్నా ఎక్కువ కాదు, రసాతలం ఎంత లోతులో ఉన్నా తక్కువ కాదు.
మహాకాలవనే లింగమారాధయ సమాహితః
మహాకాలవనంలో మనస్సు ఏకాగ్రతతో లింగాన్ని పూజించు.
ధనుఃసాహస్రతుల్యం తు ముశలస్య నివారణమ్
వెయ్యి విల్లు బలానికి సమానంగా ముషలాన్ని అడ్డుకోవడం శక్తివంతం.
ధనుఃసాహస్రహస్తైస్తు రక్షితం యోధసత్తమైః ఇంద్రేణ చ ధనుర్లబ్ధం జంభో వై యేన పాతితః
వెయ్యి విల్లు బలమున్న యోధులు, ఇంద్రుడు కూడా ఆ విల్లు సంపాదించి, దానితో జంభాసురుడిని పడగొట్టాడు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా స రాజాథ విదూరథః 5.2.63.
ఆ మాటలు విన్న రాజు విదూరథుడు అప్పుడే—
దదర్శ తత్ర తల్లింగం పూజయామాస భక్తితః
అక్కడ ఆ లింగాన్ని చూసి, భక్తితో పూజించాడు.
ధనుఃసాహస్రతుల్యం చ ముశలస్య నివారణమ్ జగామ ధీరః పాతాలం తేన గర్తేన సత్వరమ్
వెయ్యి విల్లు బలంతో ముషలాన్ని అడ్డుకుని, ధైర్యంగా ఆ గోతిలోంచి త్వరగా పాతాళానికి వెళ్లాడు.
తతో జ్యాస్వనమత్యుగ్రం స చక్రే పార్థివస్తదా
అప్పుడా రాజు విల్లుజ్య తాడును బలంగా కొట్టి భయంకరమైన శబ్దం చేశాడు.
తతో జ్యాస్వనమాకర్ణ్య కుజంభో దానవేశ్వరః
ఆ విల్లుజ్య శబ్దం విని, దానవేశ్వరుడు కుజంభుడు—
తతో యుద్ధమభూత్తస్య సహ రాజ్ఞా వరాననే
అప్పుడతని మరియు రాజు మధ్య యుద్ధం జరిగింది, ఓ సుందర ముఖినీ!
తతః కోపపరీతాత్మా ముశలాయాభ్యధావత
తర్వాత కోపంతో నిండినవాడు ముషలవైపు పరుగెత్తాడు.
యావద్గృహ్ణాతి ముశలం తావత్సా చ ముదావతీ
అతడు ముషలాన్ని పట్టుకునే సమయానికి ముదావతీ అక్కడే ఉంది.
తతః స గత్వా యుయుధే ముసలేనాసురేశ్వరః
తర్వాత అక్కడికి వెళ్లి, అసురేశ్వరుడు ముషలంతో యుద్ధం చేశాడు.
ధనుర్జ్యాఘాతశబ్దేన పతితే భూతలే తదా
ఆ సమయంలో విల్లుజ్య తాడుతో చేసిన శబ్దంతో అది నేలపై పడిపోయింది.
తతోఽపతత్పుష్పవృష్టిస్తస్యోపరి మహీపతేః 5.2.63.
అప్పుడా మహారాజు మీద పుష్పవృష్టి కురిసింది.
స చాపి రాజా తం హత్వా పుత్రౌ లబ్ధ్వా సుతాం తదా
ఆ రాజు అతన్ని సంహరించి, తన ఇద్దరు కుమారులను, కుమార్తెను తిరిగి పొందాడు.
పుత్రాభ్యాం సహితో దేవి సుసంపూర్ణమనోరథః
తన కుమారులతో కలిసి, ఓ దేవీ, తన కోరికలు అన్నీ నెరవేరినవాడయ్యాడు.
మహాకాలవనే రమ్యే యత్ర తల్లింగముత్తమమ్
మహాకాలవనం ఎంత అందంగా ఉందో, అక్కడ ఆ ఉత్తమ లింగం ఉంది.