ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః
దేవీ! నీ పాపాలను నాశనం చేసే మహిమను ఇలా వివరించాను.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం పఞ్చమ ఆవంత్యఖణ్డే చతురశీతిలిఙ్గమాహాత్మ్యే శూలేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనంనామైకపఞ్చాశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై నాలుగు లింగాల మహాత్మ్యంలో, అయిదవ అవంత్యఖండంలో, శూలేశ్వరుని గొప్పతనాన్ని వివరించే యాభై ఒకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.
ఓంకారేశ్వర ఇత్యాఖ్యా యస్యాస్తి భువనత్రయే
మూడు లోకాలందూ 'ఓంకారేశ్వరుడు' అనే పేరు కలవాడు ప్రసిద్ధి చెందాడు.
ప్రాకృతే కల్పసంజ్ఞే తు ప్రథమే ప్రథమం మయా
ప్రకృత కల్పం అనే మొదటి యుగంలో, నేను ముందుగా ఆ కార్యాన్ని చేశాను.
తతః స పురుషో దివ్యః కిం కరోమీత్యుపస్థితః
అప్పుడా దివ్య పురుషుడు వచ్చి, 'నేను ఏమి చేయాలి?' అని అడిగాడు.
నిర్వాణస్యేవ దీపస్య గతిస్తస్య న లక్షితా
ఆయన స్థితి, ఆరిపోయే దీపం దారి లాగ, ఎవరికీ కనిపించలేదు.
ఏవం చింతయతస్తస్య చతుర్మిత్యోత్థితస్తతః
అలా ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, అతనిలోనుంచి నలుగురు పుట్టారు.
ఋగ్యజుఃసామనామా చ బ్రహ్మవిష్ణుశివాత్మకః
వారు ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం అని పేర్లు కలిగి, బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుని స్వరూపంగా ఉన్నారు.
ఓంకార ఇతి తస్యాఖ్యా మయా దతా ప్రసాదతః
నా అనుగ్రహంతో, నేను అతనికి 'ఓంకార' అనే పేరు పెట్టాను.
హృదయాత్తస్య దేవస్య వషట్కారః సముత్థితః
ఆ దేవుని హృదయం నుండి 'వషట్' అనే అక్షరం పుట్టింది.
షట్కుక్షిః సా త్రిపాదా చ పంచశీర్షోపలక్షితా
దానికి ఆరు పొట్టలు, మూడు కాళ్లు, ఐదు తలలు ఉన్నాయి.
గాయత్రీ మధురాభాషా సావిత్రీ లోకవిశ్రుతా సృష్టిం కురు మమాదేశాద్విచిత్రామనయా సహ ।। 5.2.52.
మధురంగా మాట్లాడే గాయత్రి, లోకాలందూ ప్రసిద్ధమైన సావిత్రి — వీరిద్దరితో కలసి, నా ఆజ్ఞతో ఈ విచిత్రమైన సృష్టిని చేయు.
ఇత్యుక్తస్త్రిశిఖో భూత్వా హిరణ్యసదృశాకృతిః
అలా అన్న వెంటనే, అతడు మూడు శిఖలతో, బంగారు వలె ప్రకాశించే రూపంతో కనిపించాడు.
పూర్వం దేవగణాశ్చైవ త్రయస్త్రింశచ్చ దేవతాః
ఇంతకు ముందు దేవతల సమూహం, అలాగే ముప్పత్తి మూడు దేవతలు కూడా—
తేషాం దేహే ప్రవిష్టానాం ప్రాదుర్భావః పునర్భవేత్
వారు అతని శరీరంలో ప్రవేశించినప్పుడు, వారి స్వరూపాలు మళ్లీ ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
సంహృత్యోంకారమఖిలాన్సదేవాసురపన్నగాన్
ఓంకారాన్ని, అందరు దేవతలు, అసురులు, పాములతో కలిపి తనలో కలిపుకున్నాడు.
ససర్జ సర్వభూతాని కల్పాంతే పర్వతాత్మజే
పర్వత కుమారీ, యుగాంతంలో ఆయన అన్ని జీవులను సృష్టించాడు.
కర్త్తా చైవ వికర్త్తా చ సంహర్తా చ మహాంస్తు యః
ఆయనే సృష్టికర్త, మార్పు చేయువాడు, సంహారకుడు కూడా; గొప్పవాడు.
ఓంకారపూర్వకం జ్ఞానం తపశ్చోంకారపూర్వకమ్
ఓంకారంతో మొదలయ్యే జ్ఞానం, అలాగే తపస్సు కూడా ఓంకారంతోనే మొదలవుతుంది.
స వాయురితి విజ్ఞేయః సర్వజ్ఞః స ప్రజాకరః
ఆయననే వాయువు అని తెలుసుకోవాలి; ఆయన అన్నీ తెలిసినవాడు, ప్రాణుల సృష్టికర్త.
ప్రజానాం పతయశ్చైవ సప్త చైవ మహర్షయః
ప్రజాపతులు, అలాగే ఏడుగురు మహర్షులు కూడా—
దైత్యాః పిశాచా రక్షాంసి భూతాని వివిధాని చ సర్వే చతుష్పదాశ్చైవ తిర్యగ్యోనిగతాస్తదా ।। 5.2.52.
దైత్యులు, పిశాచులు, రాక్షసులు, ఇతర రకాల భూతాలు, అన్ని నాలుగు కాళ్ల జంతువులు, జంతు యోనిలో పుట్టినవారు కూడా అప్పుడు ఉన్నారు.
జంగమాని చ సత్త్వాని యచ్చాన్యజ్జీవసంజ్ఞకమ్
అలాగే, అన్ని చలించే జీవులు, ఇంకా జీవిగా పిలవబడే ఇతరమైనవి కూడా.
ప్రణమ్య ప్రయతో భూత్వా వచనం చేదమబ్రవీత్
వాడు నమస్కరించి, ఏకాగ్రతతో, ఈ మాటలు చెప్పాడు.
దేహి మే పరమం స్థానం యథా కీర్త్తిర్ధ్రువా భవేత్
నా కీర్తి శాశ్వతంగా ఉండేలా, నాకు పరమ స్థానం దయచేయి.
మమాభీష్టకరం స్థానం నిత్యమవ్యయమక్షయమ్
నా కోరిక నెరవేర్చే స్థానం, ఎప్పటికీ చెక్కుచెదరని, నశించని స్థానం కావాలి.
తత్ర తే భవితా కీర్త్తిః శాశ్వతీ నాత్ర సంశయః
అక్కడ నీ కీర్తి శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
త్రికల్పప్రభవం లింగం త్వన్నామ్నా ఖ్యాతిమేష్యతి
మూడు కల్పాలలో ఉద్భవించే లింగం, నీ పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతుంది.
ఇత్యుక్తో హి మయా దేవి ఓంకారో హృష్టమానసః
దేవీ, నేను ఇలా అన్న తర్వాత, ఓంకారం ఆనందంతో కూడిన మనస్సుతో ఉన్నాడు.
తతః ప్రభృతి వేదేషు ఓంకారః క్రియతే ద్విజైః
అప్పటినుంచి, ద్విజులు వేదాలలో ఓంకారాన్ని ఉపయోగిస్తున్నారు.