మా భైర్మే కౌతుకం పశ్య భక్షోయం మమ సాంప్రతమ్
భయపడవద్దు; ఈ వినోదాన్ని చూడు—ఇప్పుడు ఇతను నన్ను చేతిలో పడతాడు.
ఇత్యుక్త్వా ముష్టిఘాతేన తేనోచ్చైర్దండసూనునా
అలా చెప్పి, దండుని కుమారుడు అతడిని గట్టిగా ముష్టితో కొట్టాడు.
స చక్రిణా కృతత్రాణః పీడాం నాల్పీయసీమపి
చక్రధారి రక్షణతో అతడికి చిన్న బాధ కూడా కలగలేదు.
అథ కోపవతా రాజ్ఞా హతో వక్త్రే చపేటయా ఉవాచ చ వచో ధైర్యమవష్టభ్య మహాబలీ
ఆ తర్వాత కోపంతో ఉన్న రాజు ముఖంపై చెంపపెట్టు కొట్టగా, ఆ మహాబలుడు ధైర్యంగా నిలబడి ఇలా అన్నాడు:
తతస్త్వం ఛిద్రమాసాద్య హంతుం మాం దానవాంతక
ఇప్పుడు నువ్వు నా లోపాన్ని గమనించి, నన్ను చంపాలని చూస్తున్నావు, దానవ సంహారకా!
ఏవంవిధో హి మధుభిద్యది త్వం బలవానసి
నువ్వు నిజంగా బలవంతుడివైతే, మధుసూరుడా, అలా ప్రవర్తించు.
త్వయా కపటరూపేణ బలినా కైటభాదయః 5.2.46.
నీవు మాయతో బలవంతుడై కైటభుడు మొదలైన వారిని సంహరించావు.
పశ్యతోఽస్య మహాబాహోః స చ ప్రాణాఞ్జహౌ క్షణాత్ 5.2.46.
ఆ మహాబాహువు చూస్తుండగానే, అతడు ఒక్క క్షణంలో ప్రాణాలు విడిచాడు.
సాపి విద్యాధర్యవంతీం సమృద్ధాం వీక్ష్య దూరతః 5.2.46.
ఆమె దూరంగా ఉన్న, సంపన్నమైన విద్యాధరి యువతిని చూసింది.
తస్యోపరి శుభం పద్మం రవిరశ్మిప్రకాశితమ్ విధిం సంపూజయేద్భక్త్యా రక్తమాల్యాంబరాదిభిః ।। 5.2.46.
ఆమెపై సూర్యకిరణాలతో ప్రకాశించే అందమైన పద్మం మెరిసింది. అక్కడ సృష్టికర్తను భక్తితో, ఎర్ర పూలమాలలు, వస్త్రాలు మొదలైనవాటితో పూజించాలి.
జాతమాత్రో వ్రజేత్స్వర్గం పునరాయాతి చాత్ర వై వినైవ స్తన్యపానేన షోడశాబ్దాకృతిః క్షణాత ।। 5.2.46.
పుట్టిన వెంటనే వాడు స్వర్గానికి వెళ్ళి, వెంటనే తిరిగి వచ్చి, తల్లి పాలే తాగకుండా, ఒక్క క్షణంలో పదహారు సంవత్సరాల వయస్సు కలిగినవాడిగా మారతాడు.
నిన్యుర్గగనమార్గేణ బ్రాహ్మ్యాద్యా యత్ర మాతరః 5.2.46.
బ్రాహ్మీ మొదలైన మాతృదేవతలు అతడిని ఆకాశమార్గంలో తీసుకెళ్లారు.
ఆవిర్బభూవ పురతో లింగరూపేణ శంకరః 5.2.46.
అప్పుడు శంకరుడు వారి ముందు లింగరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః 5.2.46.
దేవి! పాపాలను నశింపజేసే ఈ మహిమను నీకు వివరించాను.
యస్య దర్శనమాత్రేణ ప్రాప్యంతే సర్వసిద్ధయః
వాడిని ఒకసారి చూసిన చాలు, అన్ని సిద్ధులు సులభంగా లభిస్తాయి.
పురా రాథన్తరే కల్పే నూపురోనామ వై గణః
పురాతన రాథంతర కాలంలో, నూపుర అనే ఒక గణం ఉండేది.
స ఏకదా కుబేరస్య సభాయాం ప్రాప్య సంస్థితః
ఒకసారి ఆ గణం కుబేరుని సభలోకి వచ్చి నిలిచింది.
ననృతుశ్చాపరాస్తత్ర హ్యుర్వశీ యోషితాం వరా
అక్కడ యోషితులలో అగ్రగణ్యురాలైన ఉర్వశి ఇతరులతో కలిసి నాట్యం చేసింది.
తాసాం నృత్యం తదా వీక్ష్య నూపురో గణపస్తదా
ఆ సమయంలో, వారి నాట్యం చూసిన నూపురుడు, ఆ గణాధిపతి,
నృత్యమానస్తతో హృష్టః పుష్పగు చ్ఛేన వక్షసి
ఆనందంతో నాట్యం చేస్తూ, పుష్పమాలతో తన వక్షస్సును తాకాడు.
ఉర్వశీ తు తతః క్రుద్ధా పుష్పగుచ్ఛేన తాడితా
అప్పుడు ఉర్వశి, ఆ పుష్పమాల తాకినందుకు కోపంతో నిండిపోయింది.
ఉవాచ ధనదస్తత్ర క్రోధేనాకులమానసః
ఆ కోపంతో మనస్సు కలవరపడి, అక్కడే ధనదుని (కుబేరుని) ఉర్వశి పలికింది.
యస్మాత్త్వయా రంగభంగః కృతః కామార్ద్దితేన వై
"నీవు కామాసక్తుడై రంగాన్ని భంగం చేశావు.
కుబేరస్య చ శాపాత్తు జగామ ధరణీతలమ్ 5.2.47.
కుబేరుని శాపంతో, అతడు భూమికి వచ్చాడు.
విలప్య సుభృశం సోఽథ శరణం పరమేశ్వరీమ్
తర్వాత అతడు బాగా విలపిస్తూ, పరమేశ్వరిని శరణు కోరాడు.
త్వం తుష్టా తు తదా జాతా ప్రత్యక్షా పరమేశ్వరీ
అప్పుడు నీవు సంతుష్టురాలై, ప్రత్యక్షంగా పరమేశ్వరీగా వెలిసావు.
గచ్ఛ పుత్ర మమాదేశాన్మహాకాలవనం శుభమ్
"నా కుమారా! నా ఆజ్ఞతో మహాకాళవనానికి వెళ్ళు.
తస్యా దక్షిణతో వత్స విద్యతే లింగముత్తమమ్
అది దక్షిణదిశలో, ప్రియమా! అతి శ్రేష్ఠమైన లింగం ఉంది.
సా ప్రాచీ స చ దేవేశస్త్వన్నామ్నా ఖ్యాతిమేష్యతి
ఆ ప్రాచ్య లింగం, దేవతాధిపతీ! నీ పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతుంది.
త్వయా చ ప్రేరితో దేవి కీర్త్యర్థం తత్ర గమ్యతామ్
నీ ప్రేరణతో, దేవీ! కీర్తికోసం అక్కడికి వెళ్ళాలి.