త్వదంగసంగసంస్పర్శసుఖస్వాదాతిమేదురః
నీ దేహసంగమం, స్పర్శ వల్ల కలిగే ఆనందానికి నా మనసు బలంగా ఆకర్షితమైంది.
మనోరథాశ్చిరం యావద్యే మే హృది సమేధితాః
నా హృదయంలో ఈ కోరికలు చాలా కాలంగా పెరిగిపోతున్నాయి.
జిత్వా దేవాన్రణే సర్వానింద్రాదీన్మృగలో చనే
ఇంద్రుడు మొదలుకొని అందరు దేవతలను యుద్ధంలో జయించి, జంతువుల్లో సింహంలా నిలిచాను.
ఆధాయాంకే త్రిశూలం చ సుష్వాపేతి ప్రలప్య సః
తన మోకాలిపై త్రిశూలాన్ని పెట్టుకొని, నిద్రపోతూ ఏమోనని మురుమురులాడాడు.
వరం స్మరంతీ సా గౌర్యా విద్యాధరకుమారికా ఆహూయ తం నరవరం వరం సర్వాంగసుందరమ్
వరం గుర్తు చేసుకుంటూ, గౌరీదేవిని భజించే విద్యాధరకుమారిక ఆ అందమైన పురుషుణ్ని పిలిచింది.
విష్ణుభక్తికృతత్రాణం ప్రాణనాథేతి జల్ప్య చ
విష్ణుభక్తితో రక్షణ కలిగించేవాడా, నా ప్రాణప్రియుడా అని ఆమె మురుమురులాడింది.
తమాదాయ త్రిశూలం చ స తదామిత్రజిన్నృపః 5.2.46.
అప్పుడు ఆ శత్రువులను సంహరించే రాజు తన త్రిశూలాన్ని తీసుకున్నాడు.
జగాదోత్తిష్ఠ రే దుష్ట కన్యాదూషణలాలస
అతడు, "ఎదురు నిల్చు, దుష్టుడా! కన్యలను అపహరించాలనే కోరికతో ఉన్నవాడా!" అని అన్నాడు.
ఇతి సంశ్రుత్య సంప్రాప్తః కస్య దృష్టోద్య చాంతకః
అది విని, మరణం ఇప్పుడు ఎవరికోసం వచ్చిందో తెలుసుకోవాలని అతడు దగ్గరకు వచ్చాడు.
మమ ప్రచండదోర్దండకండూకండూయనక్షమః
నా భయంకరమైన బలమైన భుజానికి కలిగిన మంటను తట్టుకునే శక్తి ఇతనికి ఉంది.
మా భైర్మే కౌతుకం పశ్య భక్షోయం మమ సాంప్రతమ్
భయపడవద్దు; ఈ వినోదాన్ని చూడు—ఇప్పుడు ఇతను నన్ను చేతిలో పడతాడు.
ఇత్యుక్త్వా ముష్టిఘాతేన తేనోచ్చైర్దండసూనునా
అలా చెప్పి, దండుని కుమారుడు అతడిని గట్టిగా ముష్టితో కొట్టాడు.
స చక్రిణా కృతత్రాణః పీడాం నాల్పీయసీమపి
చక్రధారి రక్షణతో అతడికి చిన్న బాధ కూడా కలగలేదు.
అథ కోపవతా రాజ్ఞా హతో వక్త్రే చపేటయా ఉవాచ చ వచో ధైర్యమవష్టభ్య మహాబలీ
ఆ తర్వాత కోపంతో ఉన్న రాజు ముఖంపై చెంపపెట్టు కొట్టగా, ఆ మహాబలుడు ధైర్యంగా నిలబడి ఇలా అన్నాడు:
తతస్త్వం ఛిద్రమాసాద్య హంతుం మాం దానవాంతక
ఇప్పుడు నువ్వు నా లోపాన్ని గమనించి, నన్ను చంపాలని చూస్తున్నావు, దానవ సంహారకా!
ఏవంవిధో హి మధుభిద్యది త్వం బలవానసి
నువ్వు నిజంగా బలవంతుడివైతే, మధుసూరుడా, అలా ప్రవర్తించు.
త్వయా కపటరూపేణ బలినా కైటభాదయః 5.2.46.
నీవు మాయతో బలవంతుడై కైటభుడు మొదలైన వారిని సంహరించావు.
పశ్యతోఽస్య మహాబాహోః స చ ప్రాణాఞ్జహౌ క్షణాత్ 5.2.46.
ఆ మహాబాహువు చూస్తుండగానే, అతడు ఒక్క క్షణంలో ప్రాణాలు విడిచాడు.
సాపి విద్యాధర్యవంతీం సమృద్ధాం వీక్ష్య దూరతః 5.2.46.
ఆమె దూరంగా ఉన్న, సంపన్నమైన విద్యాధరి యువతిని చూసింది.
తస్యోపరి శుభం పద్మం రవిరశ్మిప్రకాశితమ్ విధిం సంపూజయేద్భక్త్యా రక్తమాల్యాంబరాదిభిః ।। 5.2.46.
ఆమెపై సూర్యకిరణాలతో ప్రకాశించే అందమైన పద్మం మెరిసింది. అక్కడ సృష్టికర్తను భక్తితో, ఎర్ర పూలమాలలు, వస్త్రాలు మొదలైనవాటితో పూజించాలి.
జాతమాత్రో వ్రజేత్స్వర్గం పునరాయాతి చాత్ర వై వినైవ స్తన్యపానేన షోడశాబ్దాకృతిః క్షణాత ।। 5.2.46.
పుట్టిన వెంటనే వాడు స్వర్గానికి వెళ్ళి, వెంటనే తిరిగి వచ్చి, తల్లి పాలే తాగకుండా, ఒక్క క్షణంలో పదహారు సంవత్సరాల వయస్సు కలిగినవాడిగా మారతాడు.
నిన్యుర్గగనమార్గేణ బ్రాహ్మ్యాద్యా యత్ర మాతరః 5.2.46.
బ్రాహ్మీ మొదలైన మాతృదేవతలు అతడిని ఆకాశమార్గంలో తీసుకెళ్లారు.
ఆవిర్బభూవ పురతో లింగరూపేణ శంకరః 5.2.46.
అప్పుడు శంకరుడు వారి ముందు లింగరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః 5.2.46.
దేవి! పాపాలను నశింపజేసే ఈ మహిమను నీకు వివరించాను.
యస్య దర్శనమాత్రేణ ప్రాప్యంతే సర్వసిద్ధయః
వాడిని ఒకసారి చూసిన చాలు, అన్ని సిద్ధులు సులభంగా లభిస్తాయి.
పురా రాథన్తరే కల్పే నూపురోనామ వై గణః
పురాతన రాథంతర కాలంలో, నూపుర అనే ఒక గణం ఉండేది.
స ఏకదా కుబేరస్య సభాయాం ప్రాప్య సంస్థితః
ఒకసారి ఆ గణం కుబేరుని సభలోకి వచ్చి నిలిచింది.
ననృతుశ్చాపరాస్తత్ర హ్యుర్వశీ యోషితాం వరా
అక్కడ యోషితులలో అగ్రగణ్యురాలైన ఉర్వశి ఇతరులతో కలిసి నాట్యం చేసింది.
తాసాం నృత్యం తదా వీక్ష్య నూపురో గణపస్తదా
ఆ సమయంలో, వారి నాట్యం చూసిన నూపురుడు, ఆ గణాధిపతి,
నృత్యమానస్తతో హృష్టః పుష్పగు చ్ఛేన వక్షసి
ఆనందంతో నాట్యం చేస్తూ, పుష్పమాలతో తన వక్షస్సును తాకాడు.