యశోధనో వదాన్యశ్చ సుధీర్బ్రాహ్మణదైవతః
ఆయనకు మంచి పేరు, ధనం, దానగుణం, తెలివి ఉండేవి; బ్రాహ్మణులకు, దేవతలకు రక్షకుడయ్యేవాడు.
వినీతో నీతిసంపన్నః కుశలః సర్వకర్మసు
ఆయన వినయంతో, మంచి నడవడికతో, అన్నిటిలోను నైపుణ్యంతో ఉండేవాడు.
కృతజ్ఞో మధురాలాపః పాపకర్మపరాఙ్ముఖః
ఆయన కృతజ్ఞుడు, మధురంగా మాట్లాడేవాడు, పాపకార్యాల వైపు తిరగడు.
రణాంగణే కృతాంతస్య సంఖ్యావాంశ్చ సదోజిరే
పోరుబీదిలో పడినవారి సంఖ్యను లెక్కపెట్టేవాడు, సభలో స్థిరంగా ఉండేవాడు.
ధర్మార్థ ధనకోశశ్చ సమృద్ధబలవాహనః
ఆయన ధర్మం, ధనం, కోశం, సమృద్ధిగా సైన్యం కలిగి ఉండేవాడు.
స్థైర్యధైర్యసమాపన్నో దేశకాలవిచక్షణః
ఆయన స్థిరత, ధైర్యం కలవాడు; ఏ స్థలం, ఏ సమయం అనేది బాగా తెలుసు.
వాసుదేవాంఘ్రియుగలే చేతోవృత్తిం నిధాయ చ 5.2.46.
వాసుదేవుని పాదయుగలపై తన మనస్సును నిలిపేవాడు.
అలంఘ్యశాసనః శ్రీమాన్విష్ణుభక్తిపరాయణః
ఆయన ఆజ్ఞను ఎవరూ అతిక్రమించలేరు; శ్రీమంతుడు, విష్ణుభక్తిలో నిబద్ధుడయ్యేవాడు.
హరేరారాధనాన్యుచ్చైః ప్రతిసౌధం పదేపదే
హరిదేవుని ఆరాధనను ప్రతీ ద్వారం, ప్రతీ అడుగులో గొప్పగా చేసేవాడు.
గోవృన్దగోపగోపాలగోపీజనమనోహర
ఆయన ఆవులను, గోపులను, గోపాలులను, గోపికలను ఆనందింపజేశాడు.
కేశిహన్కైటభారాతే కంసారే కమలాపతే
కేశిని, కైటభుడిని సంహరించినవాడు, కంసుని శత్రువు, పద్మాల అధిపతి.
కృష్ణ కేశవ కంజాక్ష కీనాశభయనాశన
ఓ కృష్ణా, కేశవా, కమలనేత్రుడా, మరణ భయాన్ని తొలగించేవాడా!
పీతకౌశేయవసన పద్మనాభ పరాత్పర
పసుపు పట్టు వస్త్రాలు ధరించినవాడా, పద్మనాభా, పరములలో పరముడా!
జన్మినాం జన్మహరణ జంజపూకౌఘనాశన
పుట్టినవారికి జననాన్ని తొలగించేవాడు, పాపకర్మల సముదాయాన్ని నశింపజేసేవాడు.
శ్రీరంగ శార్ఙ్గకోదండ శౌరే శీతాంశులోచన
శ్రీరంగా, శారంగం, కోదండం ధరించినవాడా, శౌరీ, చందమామ వంటి చల్లని కళ్లుగలవాడా,
దేవకీహృదయానంద దందశూకేశ్వరేశయ
దేవకీ హృదయానికి ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా, దండ, శుక అనే ప్రభువా,
విష్వక్సేన విభో వీర వనమాలిన్బలిప్రియ 5.2.46.
విశ్వక్షేణా, అన్నింటిలోనూ వ్యాపించినవాడా, వీరుడా, అడవి పువ్వులతో అలంకరించుకున్నవాడా, బలి కి ప్రియమైనవాడా,
ఇత్యాదీని పవిత్రాణి నామాని ప్రతి మందిరే
ఇలాంటి పవిత్రమైన పేర్లు ప్రతి గుడిలో వినిపిస్తాయి,
శ్రూయంతే యత్ర కుత్రాపి రమ్యాణి మధువిద్విషః
మధువును శత్రువుగా చేసుకున్న వాడి అందమైన పేర్లు ఎక్కడ వినిపించినా,
విచిత్రాణి చరిత్రాణి గీయంతే చ గృహేగృహే
అతని అద్భుతమైన కార్యాలు ప్రతి ఇంట్లో పాడబడతాయి,
ఋతే హరికథాయాస్తు నాన్యా వార్త్తా నిశమ్యతే
హరి కథలు తప్ప ఇంకేమీ మాటలు వినిపించవు,
తస్య రాజ్ఞో భయాద్వ్యాధైరరణ్యే సుఖచారిణః
ఆ రాజు భయంతో అడవిలో సంతోషంగా తిరిగే జంతువులు కూడా,
హన్యంతే క్వాపి తద్భీత్యా మత్స్యమాంసాశినాఽపి వ
అతని భయంతో ఎక్కడా చంపబడవు, చేపలు, మాంసం తినేవాళ్లచేత కూడా కాదు,
స్తనపానం న కుర్వంతి సంప్రాప్య హరివాసరమ్ ఉపోషణపరా జాతా అన్యేషాం కా కథా నృణామ్
హరి వ్రతదినం వచ్చినప్పుడు చిన్నపిల్లలు కూడా తల్లి పాలను పీల్చరు, ఉపవాసంలో మునిగిపోతారు; మరి మిగతా మనుషుల సంగతి ఏమిటి?
మహామహోత్సవః సర్వైః పురౌకోభిర్వితన్యతే
అందరు పట్టణవాసులు కలిసి గొప్ప పండుగను జరుపుకుంటారు,
యో విష్ణుభక్తిరహితః ప్రాణైరపి ధనైరపి
విష్ణువు భక్తి లేని వాడు, ప్రాణాలతోనైనా, ధనంతోనైనా,
అన్త్యజా అపి తద్రాష్ట్రే శంఖచక్రాంకధారిణః 5.2.46.
ఆ రాజ్యంలో చిత్తశుద్ధి లేని వారు కూడా శంఖం, చక్రం గుర్తులు ధరించేవారు,
శుభాని యాని కర్మాణి క్రియంతేఽనుదినం జనైః
ప్రజలు ప్రతి రోజు చేసే శుభకార్యాలు ఏవైనా,
వినా ముకుందగోవింద పరమానందమచ్యుతమ్ కృష్ణ ఏవ పరో బంధుస్తస్యాసీదవనీపతేః
ముకుందుడు, గోవిందుడు, పరమానందమైన అచ్యుతుడు లేకుండా, కృష్ణుడే ఆ రాజుకు నిజమైన మిత్రుడయ్యాడు,
ఏవం తస్మిన్మహీపాలే రాజ్యే సమ్యక్ప్రశాసతి
అలా ఆ మహారాజు ధర్మంగా పాలించేటప్పుడు,