ప్రాణయాత్రాం విహాయాపి కదాచిత్స్థిరమానసౌ
ప్రాణాధారాన్ని కూడా వదిలిపెట్టి, కొన్నిసార్లు స్థిరమైన మనసుతో—
తత్రాసకృజ్జనాకీర్ణం ప్రాసాదం పరితోఽవనౌ 5.2.45.
అక్కడ ఆ దేవాలయం ఎప్పుడూ భూమి నలుమూలలా జనసమూహాలతో నిండివుంటుంది.
దేవదక్షిణదిగ్భాగే విష్ణుదేహోద్భవం జలమ్
దేవాలయానికి దక్షిణభాగంలో విష్ణువు శరీరంలో నుంచి ఉద్భవించిన జలము ఉంది.
తయోరిత్థం విచరతోస్త్రిలోచనసమీపతః
అలా ఆ ఇద్దరూ తిరుగుతూ, త్రినేత్రుని సమీపంలో ఉన్నారు.
అథ దేవాలయస్కంధే గవాక్షాంతర్గతౌ చ తౌ
తర్వాత, దేవాలయపు భుజంపై, ఆ ఇద్దరూ ఒక కిటికీ ద్వారా లోపలికి ప్రవేశించారు.
తచ్చ పారావతద్వంద్వం శ్యేనః పరిజిఘృక్షయా
ఆ పావురాల జంటను పట్టుకోవాలనే ఆశతో ఒక గద్ద దాన్ని పట్టుకుంది.
తతో విలోకయామాస తదాగమవినిర్గమౌ
ఆ సమయంలో, వారు లోపలికి వచ్చినదీ, బయటకు వెళ్లినదీ గమనించాడు.
కేనాధ్వనా చ నిర్యాతః కింకాలే కురుతశ్చ కిమ్
ఏ దారిలో వారు వెళ్లారు, ఎప్పుడు వెళ్లారు, వారు ఏమి చేస్తున్నారు?
దుర్బలోఽప్యాకలయితుం సహసారిర్న శక్యతే
బలహీనమైన శత్రువుకైనా కూడా ఇది వెంటనే తెలుసుకోవడం సాధ్యపడదు.
న కర్మ సిద్ధ్యేన్నృపతేర్దుగేణైకేన యద్భవేత్ స్వతంత్రం యది దుర్గం స్యాదపమార్గప్రకాశకమ్
ఒక రాజు పని ఒక్క కోటతో సఫలమవదు; కోట స్వతంత్రంగా ఉంటే, దాగిన మార్గాలు బయటపడతాయి.
ఇతి దుర్గే బలం శంసఞ్ఛ్యేనో రోషారుణేక్షణః
అలా కోటలో, కోపంతో కళ్లకు ఎర్రగా ఉన్న పాము తన బలాన్ని ప్రకటించింది.
అథ పారావతీ దక్షా విపక్షక్షపణేక్షణమ్ 5.2.45.
తరువాత, శక్తి ఉన్న చూపుతో శత్రువులను నాశనం చేయగల తెలివైన పారావతి మాట్లాడింది.
తవ దృగ్విషయం ప్రాప్తః శ్యేనోఽయం ప్రబలో రిపుః
నీ చూపు పరిధిలోకి ఈ శత్రువు, బలమైన పాము వచ్చాడు.
స చ తద్వాక్యమాకర్ణ్య పారావత్యాశ్చ సత్పతిః
ఆ మాటలు విని, పారావతి భర్త కూడా శ్రద్ధగా వినాడు.
పారావత ఉవాచ కతి నామ న సంతీహ సుభగే వ్యోమచారిణః
పారావతుడు చెప్పాడు: సుభగే, ఆకాశంలో ప్రయాణించే వారు ఇక్కడ ఎంత మంది ఉన్నారు?
కతి చైవ న పశ్యంతి నౌ సుఖస్థావిహ ప్రియే
ఇక్కడ మనం సుఖంగా ఉన్నామని ఎంత మంది చూడటం లేదు, ప్రియమైనవా?
ఇత్థం పారావతవరాచ్ఛుత్వా పారావతీ వచః
పారావతుని మాటలు విని, పారావతి కూడా సమాధానం చెప్పింది.
హితవత్యోపదిశ్యాపి ప్రియం ప్రియచికీర్షయా
తన ప్రియుడికి ఇష్టమైనది చేయాలని కోరుతూ, మంచి సలహా ఇచ్చింది.
అన్యేద్యురప్యథాయాతః శ్యేనః పశ్యన్స దంపతీ
తరువాత రోజు, పాము మళ్లీ వచ్చి, ఆ దంపతులను చూశాడు.
అథ మండలగత్యా స ప్రాసాదం పరితో భ్రమన్
అప్పుడు, వలయాకారంగా తిరుగుతూ, ఆ పాము ప్రాసాదాన్ని చుట్టూ ఎగిరాడు.
తస్యా వాక్యం సమాకర్ణ్య పునః కలరవోఽబ్రవీత్ 5.2.45.
ఆమె మాటలు విని, పాము మళ్లీ గట్టిగా అరచి పలికాడు.
దుర్గం చ స్వర్గతుల్యం మే యత్ర నాస్త్యరితో భయమ్
ఈ కోట నాకు స్వర్గంలా ఉంది; ఇక్కడ నాకు ఎలాంటి భయం లేదు.
ప్రడీనోడ్డీనసండీనకాండవ్యాండకపాటికా
గూళ్లు, గుడ్లు, పిల్లలు, గుడ్ల పొరలు చుట్టూ విస్తరించి ఉన్నాయి.
యథైతాసు హి కౌశల్యం మయి వర్త్తతి చ ప్రియే సుఖేన తిష్ఠ కా చించా మయి జీవతి తే ప్రియే
ఇవి ఎంత నైపుణ్యంగా ఉంటాయో, నా దగ్గర కూడా అదే నైపుణ్యం ఉంది, ప్రియమైనవా. నేను ఉన్నంత కాలం, సుఖంగా ఉండి, చింతించకు.
ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా ఆస్థితా మూకవత్సతీ కియదంతరమాసాద్య ఉపవిష్టోఽతిహృష్టవత్।। ఆయామాంతే చ స స్థిత్వా తత్కులాయకులస్య చ
ఆ మాటలు విని, ఆమె మౌనంగా ముక్కువంటి స్థితిలో నిలిచింది. కొంత దూరం చేరిన తరువాత, అతడు ఎంతో ఆనందంగా కూర్చున్నాడు. దగ్గరికి వచ్చి, అక్కడ, వారి కుటుంబ గూళ్లో నిలిచాడు.
పునః శ్యేనో వినిర్యాతః సాపి కాంతాఽబ్రవీత్పునః
మళ్లీ పాము బయటకు వెళ్లాడు, ప్రియమైనవారు మళ్లీ మాట్లాడారు.
అసౌ క్రూరోఽతినికటముపవిష్టోఽతిహృష్టవత్
ఆ క్రూరుడు చాలా దగ్గరగా, ఎంతో ఆనందంగా కూర్చున్నాడు.
మృగాక్షీణాం స్వభావోయం ప్రాయశో భీరువృత్తయః
మృగనయనమైన మహిళలకు ఇది సహజ స్వభావం; ఎక్కువగా వారు భయపడే స్వభావం కలిగి ఉంటారు.
తయోరభిముఖం తత్ర స్థితో యామద్వయావధి
ఆ ఇద్దరినీ ఎదురుగా చూసుకుంటూ, రెండవ యామం ముగిసే వరకు అక్కడ నిలబడి ఉన్నాడు.
గతేథ శకునౌ తస్మిన్సా బభాషే విహంగమమ్ 5.2.45.
ఆ ఇద్దరు పక్షులు అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయిన తరువాత, ఆమె ఆ పక్షితో మాట్లాడింది.