ఏవం భవిష్యతీత్యుక్త్వా మేఘం చోత్తరముక్తవాన్
అలా జరుగుతుందని చెప్పి, ఆయన ఉత్తర అనే మేఘాన్ని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తత్ర హ్యుత్తరః ప్రాహ హర్షితః
ఆ మాటలు అక్కడ వినగానే, ఉత్తర ఆనందంతో ఇలా అన్నాడు.
యదాస్మాకం మహాబాధాం కదా కోపి కరిష్యతి
ఎప్పుడైనా ఎవరో మాకు పెద్ద బాధను కలిగిస్తే—
రక్షా కార్యా చ మేఘానాం రక్షణీయాస్త్వయా వయమ్
మేఘాలకు రక్షణ ఇవ్వాలి; మమ్మల్ని నీవు కాపాడాలి.
అద్యప్రభృతి తే నామ్నా ఖ్యాతిం యాస్యామి భూతలే.
ఈ రోజు నుంచి, నీ పేరుతో నేనూ భూమిపై ప్రసిద్ధి పొందుతాను.
యే మాం సంపూజయిష్యంతి భక్త్యా పరమయా యుతాః
ఎవరైతే పరమ భక్తితో నన్ను పూజిస్తారో—
పశ్యంతి ప్రయతా యే మాం కృత్వా నియమపూర్వకమ్
ఎవరైతే నియమం పాటిస్తూ శ్రద్ధతో నన్ను దర్శిస్తారో—
ఆరూఢాః సూర్యసంకాశైర్విమానైః సార్వకామికైః
వారు సూర్యునిలా ప్రకాశించే, అన్ని కోరికలు తీరే విమానాల్లో ఎక్కుతారు.
నృత్య వాదిత్రనిర్ఘుష్టైరుత్కటధ్వనినాదితైః
నాట్యం, వాద్యాల శబ్దాలతో, గట్టిగా మారుమోగే ధ్వనులతో—
ప్రసంగాద్భక్తిహీనోఽపి యో మాం పశ్యత్యశాఠ్యతః 5.2.44.
భక్తి లేకపోయినా, నిజాయితీగా, మాయ లేకుండా నన్ను దర్శించే వారు కూడా, సత్సంగతివల్ల—
స్మరిష్యతి చ యో నిత్యం ప్రభాతే చోత్తరేశ్వరమ్
ఎవరైతే ప్రతి ఉదయం ఉత్తరేశ్వరుని స్మరిస్తారో—
ఏష తే కథితో దేవి ప్రభావః పాపనాశనః
ఇదే, ఓ దేవి, నేను చెప్పిన నా శక్తి; ఇది పాపాలను నశింపజేస్తుంది.
శ్రీదేవదేవ ఉవాచ । యస్య దర్శనమాత్రేణ సర్వసిద్ధిరవాప్యతే
శ్రీ దేవదేవుడు ఇలా అన్నాడు: అతన్ని కేవలం చూసినంత మాత్రాన అన్ని సిద్ధులు లభిస్తాయి.
ఇతిహాసమిహాసీద్యత్పీఠే విరజసంజ్ఞకే
విరజ అనే స్థలంలో జరిగిన ఈ పురాతన కథ ఇదే.
నానాభంగిగవాక్షాఢ్యే రత్నసానావివాపరే
అనేక రకాల కిటికీలు, గవాక్షాలతో అలంకరించబడినది, అది రత్నాలతో మెరిసే శిఖరాల్లా కనిపిస్తుంది.
పార్వణేన శశాంకేన ఖేదాదివ సమాసితే
పూర్ణచంద్రుడు పై నుండి ప్రకాశిస్తూ, తన వెలుగుతో అలసిపోయినట్టు ఉంది.
ప్రాతః సాయం చ మధ్యాహ్నే కుర్వ న్నిత్యప్రదక్షిణమ్
ప్రతి ఉదయం, సాయంత్రం, మధ్యాహ్నం ఈ స్థలాన్ని ఎల్లప్పుడూ ప్రదక్షిణ చేయాలి.
రజఃప్రాసాదసంలగ్నం దూరీకుర్వద్దిశో దశ త్రివిష్టపేతి చ తథా తయోః కర్ణాతిథీభవేత్
ఆ రాజప్రాసాదానికి అంటుకున్న ధూళి పది దిక్కులను దూరం చేస్తుంది. అందుకే దాన్ని త్రివిష్టపం అంటారు. దాని గురించి వినేవాడు చెవికి అతిథి అవుతాడు.
చతుర్విధాని వాద్యాని శంభుప్రీతికరాణ్యలమ్
నాలుగు రకాల వాద్యాలు అక్కడ సమృద్ధిగా మోగుతుంటాయి, అవి శంభును సంతోషపెడతాయి.
మంగలారాత్రికజ్యోతిస్త్రిసంధ్యం పక్షిణోస్తయోః
ఆ రెండు పక్షులకు మంగళారాత్రి దీపాలు, ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం త్రిసంధ్య పూజలు నిర్వహించబడతాయి.
ప్రాణయాత్రాం విహాయాపి కదాచిత్స్థిరమానసౌ
ప్రాణాధారాన్ని కూడా వదిలిపెట్టి, కొన్నిసార్లు స్థిరమైన మనసుతో—
తత్రాసకృజ్జనాకీర్ణం ప్రాసాదం పరితోఽవనౌ 5.2.45.
అక్కడ ఆ దేవాలయం ఎప్పుడూ భూమి నలుమూలలా జనసమూహాలతో నిండివుంటుంది.
దేవదక్షిణదిగ్భాగే విష్ణుదేహోద్భవం జలమ్
దేవాలయానికి దక్షిణభాగంలో విష్ణువు శరీరంలో నుంచి ఉద్భవించిన జలము ఉంది.
తయోరిత్థం విచరతోస్త్రిలోచనసమీపతః
అలా ఆ ఇద్దరూ తిరుగుతూ, త్రినేత్రుని సమీపంలో ఉన్నారు.
అథ దేవాలయస్కంధే గవాక్షాంతర్గతౌ చ తౌ
తర్వాత, దేవాలయపు భుజంపై, ఆ ఇద్దరూ ఒక కిటికీ ద్వారా లోపలికి ప్రవేశించారు.
తచ్చ పారావతద్వంద్వం శ్యేనః పరిజిఘృక్షయా
ఆ పావురాల జంటను పట్టుకోవాలనే ఆశతో ఒక గద్ద దాన్ని పట్టుకుంది.
తతో విలోకయామాస తదాగమవినిర్గమౌ
ఆ సమయంలో, వారు లోపలికి వచ్చినదీ, బయటకు వెళ్లినదీ గమనించాడు.
కేనాధ్వనా చ నిర్యాతః కింకాలే కురుతశ్చ కిమ్
ఏ దారిలో వారు వెళ్లారు, ఎప్పుడు వెళ్లారు, వారు ఏమి చేస్తున్నారు?
దుర్బలోఽప్యాకలయితుం సహసారిర్న శక్యతే
బలహీనమైన శత్రువుకైనా కూడా ఇది వెంటనే తెలుసుకోవడం సాధ్యపడదు.
న కర్మ సిద్ధ్యేన్నృపతేర్దుగేణైకేన యద్భవేత్ స్వతంత్రం యది దుర్గం స్యాదపమార్గప్రకాశకమ్
ఒక రాజు పని ఒక్క కోటతో సఫలమవదు; కోట స్వతంత్రంగా ఉంటే, దాగిన మార్గాలు బయటపడతాయి.