ఆలోకితుం వ్యవసితావావామాద్యంతభాగతః
ఆ వెలుగు స్తంభానికి మొదటి చివరలు చూడాలని మనిద్దరం సంకల్పించాం.
తథైవావాం సముద్యుక్తౌ పరిచ్ఛేత్తుం చ తన్మహః
అదే విధంగా, ఆ మహా వెలుగు స్తంభాన్ని కొలవాలని మనిద్దరం ప్రయత్నించాం.
తన్మూలవిచయాఽయాచ్చ భూమిగర్భం వ్యదారయత్ 1.3.1.1.
దాని మూలాన్ని వెతికేందుకు భూమి గర్భాన్ని చీల్చాడు.
దిదృక్షుస్తచ్ఛిరోభాగం వియదూర్ధ్వమగాహిషమ్
దాని పైభాగాన్ని చూడాలని ఆశించి, నేను ఆకాశంలోకి పైకి వెళ్లిపోయాను.
ఆవిర్భూతమివాధస్తాదగ్నిస్తంభమవైక్షత
కింద కనిపించిన అగ్ని, ఆ స్తంభాన్ని చూశాడు.
అపశ్యన్నాదిమక్షయ్యమార్తరూపః స విహ్వలః
ఆది లేని, నశించని స్తంభాన్ని చూసి, బాధతో అయోమయంగా మారిపోయాడు.
శ్రమాతురస్తృషాక్రాంతో నో యాతుమశకద్ధరిః
బాగా అలసిపోయి దాహంతో బాధపడుతూ హరి ముందుకు వెళ్లలేకపోయాడు.
విహంతుమపి విశ్రాంతో విషసాద రమాపతిః
విశ్రాంతి తీసుకున్నప్పటికీ లక్ష్మీదేవి భర్త అలసటతో యుద్ధం చేయలేకపోయాడు.
గలితశ్రీః క్రియాశ్రాంతః శరణ్యం శివమాశ్రయన్ ।। ధిఙ్మమేదం మహన్మౌగ్ధ్యమహంకారసముద్భవమ్
వైభవం పోయి, శ్రమతో అలసిపోయి, నేను శరణ్యుడైన శివుని ఆశ్రయించాను. నా అహంకారంతో వచ్చిన ఈ పెద్ద మూర్ఖత్వానికి నాకే నింద.
అయం హి సర్వవేదానాం దేవానాం జగతామపి
అతనే అన్ని వేదాలకు, దేవతలకు, లోకాలకు కూడా శరణ్యుడు.
యన్మయాన్వేష్టుమారబ్ధం శివం పశువపుర్ధృతా
నేను వెతకడానికి ప్రయత్నించిన ఆ శివుడు, పశువుల రూపంలో ఉన్నాడు.
పునరేవేదృశీ లబ్ధా మతిర్మే స్వాత్మబోధినా 1.3.1.1.
ఇప్పుడు నా స్వంత జ్ఞానోదయంతో, నాకు మళ్లీ ఈ బుద్ధి వచ్చింది.
తస్య సద్యో భవేజ్జ్ఞానమనహంకారమాత్మజమ్
అతనికి, అహంకారం లేని, ఆత్మలో నుండే జ్ఞానం వెంటనే కలుగుతుంది.
నివేదయామి చాత్మానం శరణం యామి శంకరమ్
నేను నా మనసును సమర్పించి, శంకరుని శరణు వెతుకుతున్నాను.
సత్ప్రసాదాద్భూతపతేః పునరేవోద్ధుతః క్షితౌ
భూతపతియైన పరమేశ్వరుని నిజమైన కృపవల్ల, నేను మళ్లీ భూమిపై లేచాను.
ఆఘూర్ణమాననయనః శ్లథపక్షః శ్రమం గతః
తల తిరుగుతూ, కళ్లూ నిలవక, రెక్కలు బలహీనమై, అతడు అలసటతో కుంగిపోయాడు.
తేజఃస్తమ్భం స్థూలలింగాభం శైవం తేజః సురార్చితమ్
దేవతలు పూజించే, లింగంలా పెద్దదైన శైవ తేజస్సుతో కూడిన ప్రకాశస్తంభాన్ని అతడు చూశాడు.
నిత్యాం శంభోః పరాం కోటిం దిదృక్షుం మాం కృతోద్యమమ్
శంభుని ఆ పరమ పరిమితిని చూడాలని ఆశించి, నేను అన్ని ప్రయత్నాలు చేశాను.
ఆసన్నదేహపాతోఽపి నాహంకారోఽస్య వై గతః
శరీరం పడిపోవడానికి దగ్గరైనా, అతని అహంకారం పోనలేదు.
అపారతేజసి వ్యర్థో విమోహోఽయం భవిష్యతి
ఆ తేజస్సు అందని స్థాయిలో ఉన్నప్పుడు, ఈ మాయ వృథా అవుతుంది.
వ్యావర్త్తితః శివేనైవ నిర్వ్యాజకరుణాజుషా
నిస్వార్థమైన కరుణ కలిగిన శివుడు స్వయంగా దాన్ని తొలగించాడు.
యత్తేజఃపరమాణుభ్యస్తస్య పారం దిదృక్షతే 1.3.1.1.
నీ తేజస్సు పరమాణువును కూడా మించిపోయినదిగా, దాని చివర చూడాలని ఎవరు ఆశిస్తారో—
యది బుద్ధిం దదాత్యస్మై తస్య నశ్యేదహంక్రియా
అతడు ఎవరికైనా బుద్ధిని ఇస్తే, వారి అహంకారం నశిస్తుంది.
ఆకర్ణ్య శీర్ణాహంకారో హ్యహమాత్మన్యచింతయమ్
ఇది విని, నా అహంకారం పూర్తిగా పోయింది. నేను నా లోపల ఆలోచించాను.
సంజాయతే శివజ్ఞానమస్యైవానుగ్రహాదృతే
శివుని అనుగ్రహం లేకుండా ఆయన జ్ఞానం కలగదు.
పునరుత్సహతే చేతః స్వాహంకారస్య సంగ్రహే
మనస్సు మళ్లీ తన స్వంత భావాన్ని కూడగట్టేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది.
శివార్పితమనస్కేభ్యః సిద్ధేభ్యః సతతం నమః
శివునికి మనస్సును అర్పించిన సిద్ధులకు ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం.
శివమేనం విజానామి స్వాత్మహేతుం పురఃస్థితమ్
నా ఎదుట నిలిచిన ఈ శివుడే నా ఆత్మకు కారణమని నేను గ్రహిస్తున్నాను.
దేవాః సర్వే భవిష్యంతి సతతం శమితారయః
దేవతలు ఎప్పుడూ తమ శత్రువులను జయించే వారిగా మారతారు.
తమేవ శరణం యామి శంభుం విశ్వవిలక్షణమ్
ఈ విశ్వంలో ప్రత్యేకమైన శంభువుని నేను శరణు పొందుతున్నాను.