మదీయం చింతితం జ్ఞాత్వా మమపార్శ్వముపాగతః
నా ఆలోచనలను తెలుసుకొని, అతడు నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
ప్రస్థితస్తత్క్షణాచ్ఛీఘ్రం గణైర్నానావిధైః సహ
వివిధ రకాల గణులతో కలిసి, అతడు వెంటనే త్వరగా బయలుదేరాడు.
రణద్వలయబాహుభ్యాం గాఢమాలింగితో హ్యహమ్
ఒడికట్టిన వజ్రాలతో కూడిన చేతులతో అతడు నన్ను గట్టిగా ఆలింగనం చేశాడు.
వృషో మయా విశాలాక్షి స కృష్టో గణపైస్తదా 5.2.40.
విశాలనేత్రా! ఆ సమయంలో నేను గణులతో కలిసి వృషభాన్ని లాగాను.
శ్రాంతాస్మి సాంప్రతం దేవ వేగేనానేన భీషితా
దేవా! ఈ వేగానికి భయపడి, ఇప్పుడు నేను అలసిపోయాను.
క్షణం పద్భ్యాం గమిష్యామి విషమోయం గిరిర్మహాన్
ఈ గొప్ప కొండ దాటి పోవడం కష్టం. కొంతసేపు కాలినడకన పోతాను.
ముహూర్త్తం చారుజఘనే శైలపాదముపాశ్రితా
కొంతసేపు నా అందమైన నడుమును విశ్రాంతిపెట్టి, కొండపాదంలో ఆశ్రయం తీసుకున్నాను.
పంథాన త్వత్సుఖం యత్ర తం వయం మృగయావహే త్వదాజ్ఞావశవర్త్తీ చ కింకరః స్థాపితో మయా
నీకు సౌకర్యంగా ఉండే మార్గాన్ని మనం వెతుకుదాం. నీ ఆజ్ఞకు లోబడి ఉండే సేవకుడిని నేను నియమించాను.
ఏవముక్త్వా తతో దేవి సంస్థాప్య గణరక్షకమ్
ఇలా చెప్పి, అమ్మా! ఆ గణరక్షకుడిని అక్కడ ఉంచింది.
తతోఽవలోకితోఽత్యర్థం రమణీయో మహా గిరిః
అప్పుడతడు చుట్టూ చూసినప్పుడు, ఆ మహాగిరి ఎంతో అందంగా కనిపించింది.
పశ్యతో మమ శైలేంద్రం గతాః సంవత్సరా దశ
నేను ఆ శైలేంద్రుడిని చూస్తూ ఉండగా, పది సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
నూనం న మదనాతప్తాం వేత్తి మాం రతివర్జితామ్
ప్రేమవల్ల తాపత్రయపడని, ఆనందం లేకుండా ఉన్న నన్ను అతడు ఖచ్చితంగా గుర్తించడు.
హరస్య క్వాపి యాతస్య వైరం సంస్మృత్య చిత్తజః విలోకయంతీం హా దృష్ట్వా విలపంతీం పునః పునః
హరుడు ఎక్కడికో వెళ్ళినప్పుడు, తన శత్రుత్వాన్ని గుర్తుచేసుకున్న మనసులో పుట్టిన దేవుడు, నన్ను పదే పదే విలపిస్తూ చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
తతః కుణ్డో గణాధ్యక్షో జ్ఞాత్వా భావం త్వదీయకమ్ 5.2.40.
అప్పుడు గణాధ్యక్షుడైన కుండుడు, నీ మనసులోని భావాన్ని తెలుసుకొని,
ఆయాత ఏష తే భర్త్తా మా చేతః కలుషం కురు
'నీ భర్త వచ్చాడు. నీ మనసు కలవరపడనివ్వకు' అని చెప్పాడు.
దుఃఖార్త్తయా త్వయా ప్రోక్తః కుణ్డ వేద్మి న శంకరమ్ దర్శయస్వ మహాదేవమిత్యుక్తోఽ సౌ పునఃపునః
'కుండా! నేను బాధతో నీకు చెప్పాను. శంకరుడిని చూడటం లేదు. మహాదేవుడిని చూపించు' అని ఆమె మళ్లీ మళ్లీ అతనితో చెప్పింది.
యదా న దర్శితస్తేన కుణ్డేనాహం వరాననే
ఓ సుందరివా, ఆ కుండం ద్వారా నేను నీకు కనబడలేదు.
గచ్ఛ త్వం మానుషం లోకం యస్మాన్న కథితో హరః
హరుడి గురించి చెప్పకపోయినందువల్ల, నువ్వు ఇప్పుడు మానవ లోకానికి వెళ్ళు.
పృష్టశ్చాహం త్వయా దేవి విహాయ క్వ గతోఽసి మామ్
దేవీ, నువ్వు నన్ను అడిగావు — 'నన్ను వదిలి, నీవెక్కడికి వెళ్ళావు?' అని.
గత్వాగ్రే భూధరస్యాస్య కిం కృతం చ త్వయా విభో
ఈ పర్వతాన్ని దాటి ముందుకు వెళ్లి, నీవు ఏమి చేశావు ప్రభూ?
దురాధర్షతరః శైలః సమంతాద్దురతిక్రమః
ఈ పర్వతం చాలా దాటి పోవడం కష్టమైనది, అన్ని వైపులా దాటి వెళ్లడం అసాధ్యం.
యేన మార్గేణ విశ్రబ్ధం గమిష్యామః సుమధ్యమే
ఓ సున్నిత నడుము కలదానివా, మనం ధైర్యంగా ఏ దారిలో వెళ్లాలి?
త్వయాప్యుక్తం మహాదేవ కుణ్డః శప్తో మయా గణః । మమాజ్ఞా న కృతా యస్మాద్విఫలం న వచో మమ
నీవు కూడా ఇలా అన్నావు మహాదేవా — 'ఆ కుండాన్ని నేను శపించాను; నా ఆజ్ఞ పాటించకపోవడంతో నా మాట ఫలించలేదు.'
భైరవం రూపమాస్థాయ యత్ర త్వం చోత్తరే స్థితః 5.2.40.
భైరవ రూపంలో నీవు ఉత్తర దిశలో నిలిచావు.
తస్య దర్శన మాత్రేణ గణపోఽయం భవిష్యతి
అతన్ని కేవలం చూసినంత మాత్రాన, ఈ గణుడు గణాధిపతిగా మారతాడు.
ఇత్యుక్తః స త్వయా దేవి సమాసాద్య పునఃపునః
దేవీ, నీవు ఇలా చెప్పిన తరువాత, అతడు మళ్లీ మళ్లీ దగ్గరికి వచ్చాడు.
మహాకాలవనం శీఘ్రం లింగమారాధ్య సత్వరమ్
అతడు మహాకాలవనంలో వెంటనే శివలింగాన్ని భక్తితో పూజించాడు.
ఇత్యుక్తస్తత్క్షణాత్ప్రాప్తో దృష్ట్వా లిఙ్గం తు శాశ్వతమ్
ఇలా చెప్పిన వెంటనే, అతడు అక్కడికి చేరి, శాశ్వతమైన లింగాన్ని దర్శించాడు.
తతో దేవాః సగంధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః
తర్వాత దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు అక్కడికి వచ్చారు.
అథాహం తత్క్షణాత్ప్రాప్తస్త్వయా సార్ద్ధం గణైర్వృతః
ఆ సమయంలో నేను కూడా నిన్ను, గణులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాను.