దేవతలలో ఉత్తముడైన ఇంద్రుడు కోపంతో ఆ అప్సరసను శపించాడు: “నీ తేజస్సు లేకుండా, నీవు మానవ లోకానికి వెళ్లిపో.” ఇంద్రుని ఆగ్రహానికి వణికిపోయిన ఆ అప్సరస భూమికి పడిపోయింది. బాధతో, విచారంగా ఆమె అరవింది: “నేను ఏ తప్పు చేసాను?” ఆమె బాధను చూసి, ఆమెతో పాటు ఉన్న అప్సరసలు అన్నీ కూడా తీవ్ర దుఃఖంలో మునిగిపోయాయి. మేఘాలతో నిండిన ఆకాశంలో కమలపువ్వు ఎలా వెలిగిపోదో, అలాగే ఆమె తేజస్సు కనిపించలేదు. స్నేహితుల వలయంలో ఉన్న రంభా, చంద్రునిలా అందమైన ముఖంతో కనిపించింది. అప్సరసలు ఒక్కసారిగా ఎందుకు ఇలా దుఃఖంలో మునిగిపోయారో ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది. “అప్సరసలలో శ్రేష్ఠులు ఇలా ఎందుకు ఉన్నారు?” అని ఆమె అడిగింది. అప్పుడు వారు ఆ పురాతన కథను ఆమెకు వివరించారు. తర్వాత, అప్సరసలకు మేలుచేసే మార్గాన్ని ఒకరు జాగ్రత్తగా వివరించాడు: “దేవతల అధిపతి అయిన లింగాన్ని, అన్ని కోరికలను తీర్చే పరమేశ్వరుని భక్తితో పూజించండి.” ఉర్వశి మాటలతో పురూరవుడు ఆమె భర్త అయ్యాడు. అందమైన, మహా కాళా అరణ్యంలో, లింగాన్ని పూజించాలనే తపనతో రంభా, నీవు ఉత్తమ భాగ్యాన్ని, స్వర్గాన్ని పొందుతావు. ఈ విధంగా, ఈ సభ ద్వారా గౌరవింపబడి, నీవు స్వర్గానికి వెళ్ళు; అప్సరసల అధిపతి త్రిలೋಕాల్లో ప్రసిద్ధి చెందాడు. అప్సరసల ప్రభువును భక్తితో పూజించే వారు, నీ దర్శనం కోసం ఇతరులను పంపించే వారు – వారికి దానం, తపస్సు, యజ్ఞాలు అవసరం లేదు. ఓ దేవి! ఇది నీ మహిమ, పాపాన్ని నశింపజేస్తుంది. నీ దర్శనంతోనే సంభాషణలు, కలహాలు కలగవు; నీవు అన్ని దుఃఖాలను తొలగించేవాడివి, పాపాలను విమోచించేవాడివి. అయినా, ఓ దేవి, నాతో కూడిన కలహం నీతో కూడా జరిగింది. ఓ హిమవంతుని కుమార్తె, నీవు అందమైనవాడివి. మన వివాహం రద్దు అయినప్పుడు, నీవు నల్లని నీలోత్పలంలా నలుపు జుట్టుతో, మణిపూసలు మెరుపులా తళుక్కున మెరిసే రూపంతో మధ్యలో కూర్చున్నావు, నీలికంటి వంటి ప్రకాశంతో నిండివున్నావు. “ఓ కాళీ! నా ప్రియతమా! నా పక్కన కూర్చో,” అని నేను కోరాను. పాములతో అలంకరించబడినవాడివి, చంద్రచందన వృక్షాల మధ్య నీవు మెరిసిపోయావు. ఇలా నేను, ఓ గిరిజా! నిన్ను చిరునవ్వుతో సంబోధించాను. నా కోసం నీవు వేదాల్లో నిపుణులను పంపించావు. నా కోసం నీవు నా తండ్రిని ప్రార్థించావు. నా కోసం బాధతో, “నారదా! వెళ్ళు,” అని నీవు చెప్పావు. ఈ లోకంలో ఒక మాట నిజమే – అది ఎప్పుడూ అబద్ధం కాదు: కోరేవాడు నిరాకరణ, అవమానం, అపహాస్యం అనుభవించాల్సిందే. ఆమెకు నా నుండి ప్రతి అడుగులోనూ నిరాదరణ తప్పదు. ఆమె ముంగిస వంశానికి చెందలేదు, వ్యర్థంగా ప్రవర్తించేది కాదు, దుష్టురాలు కాదు, అసూయపడేది కాదు. కానీ, ఎవడు మంచి వంశానికి చెందడో, వ్యర్థంగా ప్రవర్తించడో, అతడు ఎప్పుడూ అసూయతో ఉంటాడు. పన్నెండు రూపాలుగల సూర్యదేవుడు నిన్ను గుర్తించాలి. దేవత అయిన పుషా, పన్నెండు రూపాలుగల ప్రకాశవంతుడు నిన్ను తెలుసు. నన్ను “కృష్ణుడు”, “మహాకాలుడు” అని చెప్పినది ఉదాహరణ కోసమే, ద్వేషంతో కాదు; ఇది విని నీవు క్షమించాలి.