ఆదిలో ఆది అంతము లేని, సర్వజ్ఞుడు, సర్వసృష్టికి మూలాధారమైన దేవుడు ఉన్నాడు. ఆయన ఈ జగత్తుకు విత్తనమూ, సృష్టికర్తగా, జగన్నాథుడిగా, సమస్త విశ్వానికి అధిపతిగా వెలుగుచేసాడు. జనార్దనుడు అన్న రూపాలనూ ధరించి, విశ్వమంతటా వ్యాపించి ఉన్నాడు. ఆయన అనేక రూపాలవాడు, ఒకే రూపంలోను, అనేక రూపాలలోనూ, హరునిగా వెలుగుతాడు. ఆ మహాసముద్రంలా, మహామేఘంలా, నీటి బుడగలకు ఆదిగా ఆయన నిలిచాడు. అనంతుడు, వాసుకి, శేషుడు, వరాహమూర్తిగా భూమిని మోయువాడు ఆయనే. హయగ్రీవుడిగా, విస్తృతమైన కళ్ళతో, గుర్రపు చెవులూ, గుర్రపు రూపాన్ని ధరించినవాడిగా కనిపిస్తాడు. నిద్ర లేని, నిద్రించే, నందీ, సునంద, నందనుని ప్రియుడైనా స్వరూపాన్ని ఆయన ధరించాడు. ప్రజాపతికి అర్పితమైనవాడు, దక్షుడిగా సృష్టికర్త, భూతములందరికీ మూలకర్తగా వెలుగుతాడు. వామనుడిగా, వామాచారి, వామమార్గచారిగా, విస్తారమూర్తిగా వెలిసినవాడు. యజ్ఞాన్ని తొలగించేవాడు, యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేవాడు, యజ్ఞేశ్వరుడు, యజ్ఞఫలాన్ని అనుభవించేవాడు, సర్వవ్యాపియైనవాడు. తీవ్రమైన తేజస్సుతో, స్వల్ప తేజస్సుతో, కర్మలకు సాక్షిగా, మనువుగా, యమునిగా కనిపిస్తాడు. అగ్ని, వాయువు మిత్రుడిగా, అగ్నిగా, వరుణుడిగా, జలచరాధిపతిగా ఉన్నాడు. కుబేరుడిగా, ధనవంతుడిగా, వేగవంతుడిగా, సంపదను రక్షించేవాడిగా, ఆనందాన్ని సృష్టించేవాడిగా వెలుగుతాడు. సర్వఔషధుల అధిపతిగా, మహిమగలవాడిగా, చంద్రుడిగా, సూర్యుడిగా ప్రకాశిస్తాడు. నీలకంఠుడిగా, వృషభరూపుడిగా, రుద్రుడిగా, లలాటంపై చంద్రుడితో, ఉమాదేవిని భార్యగా ధరించేవాడుగా ఉన్నాడు. క్రిమికీటకాది రూపాలవాడు, మృగారిడి, మృగహంత, మృగచిహ్నధారి. శ్మశానవాసి, మాంసభక్షకుడు, దుష్ట సంహారకుడు, వరప్రదాతగా వెలిసినవాడు. సేనాధిపతి, సైన్యప్రదాత, స్కందుడు, మహాకాలుడు, గణాధిపతిగా ఉన్నాడు. ఐశ్వర్య, విజయ ప్రదాత, దంతవంతుడు, లలాటంలో చంద్రుడు, గజముఖుడిగా దర్శనమిస్తాడు. ప్రహ్లాదుని కాపాడేవాడు, పోషించేవాడు, అసురకులకన్నా అధిపతిగా ఉన్నాడు. బంగారాన్ని ప్రసాదించేవాడు, బంగారానికి యజమాని, మంచును సృష్టించేవాడు, హిమపర్వతంగా నిలిచాడు. వెలుగు, చీకట్లు మధ్యన నివసించేవాడు, జగత్కర్తా, జగత్ప్రభువు. ఆయన నిరాకారుడూ, సాకారుడూ, రసికుడూ, నృత్యగీత ప్రియుడూ. ఆయన సూర్యుని వంటి పళ్లు కలవాడు, లంకను సంహరించినవాడు, కలకలానికి మూలమైనవాడు, వరప్రదాత. బ్రహ్మను తెలిసినవాడు, బ్రహ్మను ప్రసాదించేవాడు, బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని సంపూర్ణంగా తెలిసినవాడు, బ్రహ్మనుంచి జన్మించినవాడు. ఆయన బంధాలను కలిగించేవాడు, రాగవంతుడు, సర్వాన్ని త్యజించేవాడు, వెలుపల సంచరించేవాడు. పరమానంద స్వరూపుడు, పురాతనుడు, రాజాధిరాజుడు, ఇతరులను ప్రభాప్రదులుగా చేసేవాడు. సముద్రాన్ని మథించినవాడు, మథనకర్త, సమస్త రత్నాలను స్వీకరించేవాడు, హరిగా వెలుగుతాడు. విఘ్నాలను సృష్టించేవాడు, తొలగించేవాడు, నాశనం చేయువాడు, నాయకుడిగా ఉన్నాడు. పూతనాశత్రువు, తన పాదచిహ్నాలను విడిచేవాడు, ఆటగా శకటాన్ని విరిచినవాడు. దివ్యమాలధారి, పవిత్రుడు, అరణ్యపుష్పమాలలతో అలంకృతుడు. లలాటంలో చిహ్నమున్నవాడు, గదాధారి, గాల్వుడు, విశ్వామిత్రుడు, సులభంగా చేరలేనివాడు. వజ్రాయుధాన్ని ధరించినవాడు, వజ్రధారి, వృత్రాసురుని సంహారకుడు, వాసవుని తమ్ముడు. పండితుడు బ్రాహ్మణునిగా జన్మిస్తాడు; క్షత్రియుడు విజేతగా అవతరిస్తాడు. తులసి వనంలో, సరస్సులోని ద్వీపంలో, దేవతల నివాసంలో ఆయన ఉంటాడు. ఒకవైపు సమస్త విద్యాశాఖలు, మరొకవైపు తపస్సు సమస్తమూ ఆయనలోనే ఉన్నాయి. కశ్యపుణ్ణి ఋత్విజుగా, భృగువును ఉత్తమ హోతృవుగా నియమించాడు. పాపరహితుడా! నేను పురాతన కాలంలో వరుణుని యజ్ఞాన్ని చూచాను. అప్పుడు వామనుడు ఇలా పలికిన తరువాత, బలి ఈ విధంగా సమాధానమిచ్చాడు.