పరమ పవిత్రమైన శ్లోకాలను ఆధారంగా చేసుకొని, ఈ కథను మనం అనుసంధానంగా వినండి: పార్వతీదేవి యొక్క మహత్తర శక్తులైన వాక్కు, శ్రీ, సహనం, శ్రద్ధ, జ్ఞానం, స్వాహా, స్వధా తదితరులు—all these divine aspects—అన్ని నా శక్తులే అని ఆ దేవత స్వయంగా ప్రకటించింది. గౌరీ, జగదంబగా, మాయగా ఆమెను ముక్తంగా వర్ణించారు. ఈ మహాశక్తి వల్లే సృష్టి, స్థితి, లయ, చలనం జరుగుతాయనీ, ఈ మాయను దాటి నా వైభవాన్ని గ్రహించమని ఉపదేశించారు. ఈ విధంగా ఆ దేవుడు ఉపదేశం ఇచ్చాక, రాజు వజ్రాంగదుడు మాయ నుంచి విముక్తుడై, ఆ పరాశక్తిని స్వీకరించి భూమిపై అధికారం పొందాడు. అనంతరం పురందరుడిగా దీర్ఘకాలం దేవసుఖాలు అనుభవించాడు. ఆ తరువాత నందికేశ్వరుడు ఇలా వివరించాడు: ‘‘ఇంతవరకు చెప్పినట్లుగా, శివభక్తి ఎలా వికసించిందో నీకు వివరించాను. దీన్ని మించి వేరే మాటలు అవసరం లేదు; శోణపర్వతాన్ని ప్రదక్షిణ చేయడమే చాలును. ఉత్తరాయణం, దక్షిణాయణం, సమకాలం వంటి పవిత్ర సందర్భాల్లో అరుణ క్షేత్రానికి సమానమైన పవిత్ర స్థలం లేదు; అరుణేశ్వరునికి మించిన దైవం లేదు.’’ ఈ విధంగా నందికేశ్వరుడు చెప్పినప్పుడు, మృకండుని కుమారుడు అంతటా ఆనందంతో నిండిపోయాడు. ఇప్పుడు తృతీయ భాగమైన అర్బుదఖండ ప్రారంభమవుతుంది. వ్యాసుడు ఇలా ప్రార్థించాడు: ‘‘ఓం, అనంతుడు, సూక్ష్ముడు, జ్ఞానమార్గంలో పొందదగినవాడు, సృష్టికర్త అయిన నీకు నమస్సులు.’’ అన్ని మన్వంతరములు, సృష్టి విధానాల గురించి చెప్పిన తరువాత, పవిత్ర క్షేత్రాల మహిమను వినాలని కోరారు. పురాతన కాలంలో మూడున్నర కోట్ల పవిత్ర క్షేత్రాలు ఉండేవి. వాటిలో పుణ్యభూములు, నదులు, పర్వతాలు, ప్రవాహాలు కూడా ఉన్నాయి. వాటిలో అర్బుద పర్వతం—పాపాలను తొలగించేది—ప్రత్యేకంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. అన్ని క్షేత్రాలలో స్నానం, దానం తదితర క్రియల ద్వారా పవిత్రత లభిస్తుంది. వసిష్ఠ మహర్షి మహిమ భూమిపై ఎలా ప్రసిద్ధి చెందిందో, అర్బుద పర్వతంపై ముఖ్యమైన క్షేత్రాలు ఏవో వివరించమని కోరారు. అర్బుద మహిమను వినండి: బ్రహ్మదేవుని మనసులో నుంచి జన్మించిన వసిష్ఠ మహర్షి ఒక దివ్య ఋషి. ఆయన నియమశీలి, తక్కువ తిండితో తృప్తి చెందేవాడు, సమస్త భూతకోటికి హితాన్ని కోరేవాడు. వేసవి కాలంలో పంచాగ్ని తపస్సు చేస్తూ, జపహోమాది కర్మలు ఆచరించేవాడు. ఆయన దగ్గర నందిని అనే పవిత్రమైన, కాంక్షలన్నిటినీ తీర్చే ఆవు ఉండేది. ఒకసారి ఆ నందిని భూమిపై గడ్డి మేయుతూ తిరిగింది. అదే సమయంలో భాస్కరుడు భయంకరమైన కిరణాలతో వెలిగిపోయాడు. వసిష్ఠుడు ప్రతి రోజు ఉదయం, సాయంత్రం ఆవు పాలు తీసుకునేవాడు. అప్పుడు బ్రాహ్మణుడు, expiation (ప్రాయశ్చిత్తం) భయంతో ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు. ఆ తరువాత ఆ చీలిక ప్రాంతానికి వెళ్లగా, భూమి భారం తట్టుకోలేక బాధతో గోడుస్తున్న శబ్దం వినిపించింది. ‘‘యజ్ఞాగ్నిలోంచి బయటకు వచ్చాను, నిన్ను దర్శించేందుకు వచ్చాను’’ అని భూమి విన్నవించుకుంది. ‘‘ప్రభూ! నేను ఇక్కడ పడిపోయాను, ఈ భయంకరమైన బాధ నుంచి నన్ను రక్షించు’’ అని ప్రార్థించింది. వసిష్ఠుడు మూడు లోకాలను పవిత్రం చేసే సరస్వతీ నదిని ధ్యానం చేశాడు. సరస్వతీ ఆ చీలికను స్వచ్ఛమైన నీటితో నింపింది. మహర్షితో కలిసి ఆమె ఆశ్రమానికి ఆనందంగా వెళ్లింది. వసిష్ఠుడు ఆ లోతైన చీలికను చూసి, ‘‘అందుకే త్వరగా హిమవంతుని వద్దకు వెళ్ళాలి’’ అని నిర్ణయించుకున్నాడు. ‘‘ఆ పర్వతాధిపతి ఇక్కడికి మరో పర్వతాన్ని పంపిస్తాడు’’ అని భావించాడు. వెంటనే వసిష్ఠుడు హిమవంతుని వద్దకు వెళ్లి, నీరుపచారం చేసి, ‘‘ఓ ఋషిశ్రేష్ఠ! నీవు వచ్చినందుకు సంతోషం. నేడు నా జన్మ సఫలమైంది’’ అని హిమవంతుడు స్వాగతం పలికాడు. ఇలా ఈ పవిత్రమైన కథ శ్లోకాల స్వరూపంలో మన ముందుకు వచ్చింది.