நமஸ்காரம் ப்ரகுர்வதி ஸ்தோத்ரம் குர்வம்தி சாபரே
சிலர் வணங்கினார்கள், மற்றவர்கள் ஸ்தோத்திரம் பாடினார்கள்.
க்ரூராம் புத்திம் ஸமாஸாத்ய கர்வேணதீவ கர்விதஃ
கொடிய மனதை ஏற்று, பெரும் அகம்பாவுடன் மிகுந்த பெருமை கொண்டான்.
ஏகோ தேவோ மஹாதேவஃ ஸ்த்ரியா கிமநயா மம
ஒரே தேவன் மகாதேவன் தான்; எனக்கு இந்த பெண்ணால் என்ன தேவை?
கஸ்மாந்ந குருஷே பூஜாம் ப்ரதக்ஷிணமதோ ஸ்துதிம் இத்தம்பூதகணேஶ த்வம் கிம் வை லௌல்யேந வர்த்தஸே
ஏன் நீ பூஜை செய்யவில்லை, பிரதக்ஷிணம் செய்யவில்லை, அல்லது புகழ்ச்சி பாடவில்லை? கணேசா, இப்படி ஆசையுடன் நடப்பதற்கு என்ன காரணம்?
இதி ப்ரு'ம்கிரிடிஃ ஶ்ருத்வா குத்தஸ்த்வாமாஹ கர்விதஃ
இவ்வாறு கேட்டு, ப்ருங்கிரிடி கோபத்துடன், பெருமையோடு உன்னிடம் பேசினான்.
ஏஷ ஏவ ச மே மாதா ஏஷ ஏவ ச மே பிதா
அவர் தான் எனக்கு தாய்; அவர் தான் எனக்கு தந்தை.
த்வமப்யஸ்யைவ ஶரணம் நநு பார்வதி ஸம்ஸ்திதா 5.2.39.
நீயும், பார்வதி, அவரையே அடைக்கலம் கொண்டிருக்கிறாய் அல்லவா?
இதி ப்ரு'ம்கிரிடேஃ ஶ்ருத்வா வாக்யம் குபிதயா த்வயா
ப்ருங்கிரிடியின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், கோபமடைந்த நீ சொன்னாய்—
ஸுதோ பூத்வா பவாந்கஸ்மாததாக்ஷிண்யம் ப்ரவீஷி மாம்
மகனாக பிறந்துவிட்டு, என்னை தயவில்லாமல் ஏன் பேசுகிறாய்?
நகதம்தாஸ்திஸம்காதஃ ஶிஶ்நம் வாக்ச ஶிரஸ்ததா
நகங்கள், பற்கள், எலும்புகள், பாலியல் உறுப்பும், பேச்சும், தலைவும்—
இதி ப்ரு'ம்கிரிடிஃ ஶ்ருத்வா ஸத்யோ யோகபலேந து
இவ்வாறு ப்ருங்கிரிடியின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், உடனே யோகபலத்தால்—
ததஃ ப்ரப்ரு'தி வாமோரு நகதம்தாஸ்திநாஸிகஃ
அந்த நேரத்திலிருந்து, மெல்லிய தொடையுள்ளவளே, அவனுக்கு நகங்கள், பற்கள், எலும்புகள், மூக்கு ஆகியவை வந்தன.
த்வாம் பரித்யஜ்ய துஃகார்த்த ஆஜகாம மமாம்திகம்
துயரத்தில் அழுந்தி, உன்னை விட்டு விட்டு அவன் என்னிடம் வந்தான்.
க்ரூரா புத்திஃ க்ரு'தா யஸ்மாத்த்வயா குமதிநா ப்ரு'ஶம்
உன் மனம் மிகவும் கொடுமையானது என்பதால், நீ தீய எண்ணத்துடன் நடந்தாய்.
இத்யுக்தஸ்து த்வயா தேவி கணோ ப்ரு'ம்கிரிடிஸ்ததா
அம்மையே, நீ இப்படிச் சொன்னபோது, ப்ருங்கிரிட்டி என்ற கணபடையும் அதைப் போலவே நடந்தான்.
ஸ கத்வா புஷ்கரத்வீபம் தபஸே பாவிதாத்மவாந் தக்தீபூதம் ச தபஸா ஜகத்வை துஷ்கரேண து
அவன் புஷ்கரத் தீவுக்கு சென்று தவம் செய்தான்; அவன் மனம் தூய்மையாகி, கடுமையான தவத்தால் உலகமே எரிந்தது.
ததோ ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ்ச ஶக்ரஶ்ச த்ரிதஶைஃ ஸஹ 5.2.39.
அப்போது பிரமா, விஷ்ணு, இந்திரன் மற்றும் தேவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்தனர்.
உபகம்ய ததஸ்தஸ்ய கதிதம் புரதோ மயா
அவர்கள் அருகில் வந்து நின்றபோது, நான் எல்லாவற்றையும் அவர்களுக்கு விளக்கியேன்.
த்ரைலோக்யமபி நிஃஸம்ஜ்ஞம் ஜாதமேவம் ஸ்திதே த்வயி
உன் நிலைமையால், மூன்று உலகங்களும் உணர்விழந்தன.
ப்ரார்த்யதாம் பார்வதீ புத்ர ஸா தாஸ்யதி வரம் ச தே ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ப்ரார்திதா த்வம் மஹேஶ்வரி
பார்வதி தேவியை வேண்டு, மகனே; அவள் உனக்கு வரம் அளிப்பாள். அவன் இப்படிச் சொன்னபோது, நீயும், பரமென்ற தேவியே, வேண்டப்பட்டாய்.
த்வயா ப்ரோக்தம் விஶாலாக்ஷி புத்ர கச்ச மமாஜ்ஞயா
விசாலமான கண்களையுடையவளே, நீ சொன்னாய்: 'மகனே, என் கட்டளையின்படி புறப்படு.'
புநஃ ப்ராப்ஸ்யஸி கைலாஸம் ஸித்தகம்தர்வஸேவிதம் யஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண ஶுபா புத்திஃ ப்ரஜாயதே
நீ மீண்டும் சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள் வழிபடும் கைலாயத்தை அடைவாய்; அதை பார்த்தவுடன் நல்ல அறிவு பிறக்கும்.
க்ரு'தக்நா நாஸ்திகாஃ க்ரூரா யே ச விஶ்வாஸகாதகாஃ தர்ஶநாத்தஸ்ய லிம்கஸ்ய தேऽபி ஸ்வர்க புஜோ நராஃ
நன்றி இல்லாதவர்களும், கடவுளை மறுப்பவர்களும், கொடுமை செய்பவர்களும், நம்பிக்கையை துரோகம் செய்பவர்களும்—even அவர்கள் அந்த லிங்கத்தை பார்த்தால் சொர்க்கத்தை அனுபவிப்பார்கள்.
க்ரூராம் புத்திம் ஸமாஸாத்ய கம்ஸம் ஹத்வா ச கேஶிஹா
கொடுமையான எண்ணத்துடன், கேசிஹா கம்சனை கொன்றான்.
மஹாகாலவநம் கத்வா தோஷ யித்வா மஹேஶ்வரம்
அவன் மகாகால வனத்திற்கு சென்று மகேஸ்வரனை திருப்திப்படுத்தினான்.
த்வதீயம் வசநம் ஶ்ருத்வா கணோ ப்ரு'ம்கிரிடிஸ்ததா தேவமாராதயாமாஸ தபஸா துஷ்கரேண து ।। 5.2.39.
அப்போது, உன் வார்த்தைகளை கேட்ட ப்ருங்கிரிட்டி கணபடை கடுமையான தவத்தால் தேவனை வழிபட்டான்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே தேவி லிம்கமத்யாத்த்வமுத்திதா பணீம்த்ரபத்தஜூடார்த்தமர்த்ததமில்லபூஷிதம்
அந்த நேரத்தில், அம்மையே, நீ லிங்கத்தின் நடுவிலிருந்து எழுந்தாய்; பாம்பரசன் கட்டிய சுருளும், பாதி முடியும் உன் அலங்காரமாக இருந்தது.
பத்ரவல்லீவிசித்ரார்தமர்த்தசம்த்ரவிராஜிதம்
உன் உடலின் ஒரு பகுதி இலைகள், கொடிகள் மாலையாலும், பிறைச்சந்திரனாலும் ஒளிவீசியது.
ததோ ப்ரு'ம்கிரிடிர்தேவி த்ரு'ஷ்ட்வா தந்மஹதத்ருதம்
பின்னர், அம்மையே, ப்ருங்கிரிட்டி அந்த பெரிய அதிசயத்தை பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டான்.
உமா ச ஶம்கரஶ்சைவ தேஹமேகம் ஸநாதநம்
உமையும் சங்கரனும் ஒரே சனாதன உடலாக இருந்தனர்.