இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா காலவஸ்ய மஹாத்மநஃ பப்ரச்ச பரயா பக்த்யா ஶாபாம்தோ ஹி கதம் பவேத் ।। 5.2.21.
காலவனுடைய உயர்ந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவள் மிகுந்த பக்தியுடன், "இந்த சாபம் எப்படி முடிவடையும்?" என்று கேட்டாள்.
காலவஃ கதயாமாஸ த்யாநேநாலோக்ய யத்நதஃ
காலவன், மனதை ஒருமைப்படுத்தி கவனமாக தியானித்து பார்த்து, பேசத் தொடங்கினார்.
மஹாகால வநே லிம்கம் பக்ஷியோநிவிமோசநம் தஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண ஶாபஸ்யாம்தோ பவிஷ்யதி
மகாகால வனத்தில் இருக்கும், 'பறவையினும் பிறவி விடுவிக்கும்' என்று அழைக்கப்படும் அந்த லிங்கத்தை ஒருமுறை பார்த்தாலே, உன் சாபம் தீரும்.
ஸா ப்ரணம்ய முநிஶ்ரேஷ்டமாஜகாம த்வராந்விதா
அவள் அந்த முனிவருக்கு வணங்கி, விரைவாக அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.
ப்ரபுல்லநயநாப்யாம் ஸா த்ரு'ஷ்டா லோலேக்ஷணா ப்ரியா
அவளது கண்கள் மலர்ந்திருந்தன; அவளது கண்களை ஆர்வமுடன் பார்த்த அவளது காதலன் அவளை கண்டான்.
ததஸ்தேந ததா ராஜ்ஞா ப்ரோக்தா ஸா ம்ரு'கலோசநா
அப்போது அந்த மான் போன்ற கண்கள் கொண்டவளிடம் அரசன் பேசினான்.
தயா ப்ரோக்தம் மஹாராஜ கம்யதேऽத்ய மயா ஸஹ
அவள், "மகாராஜா, இன்று நான் உன்னுடன் வருகிறேன்," என்று சொன்னாள்.
தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா த்வரமாணோ முதாந்விதஃ
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் மகிழ்ச்சியுடன் விரைந்து சென்றான்.
பூஜயித்வாத தல்லிம்கம் பக்ஷியோநிவிமோசநம்
பிறகு, அந்த 'பறவையினும் பிறவி விடுவிக்கும்' லிங்கத்தை அவர்கள் ஆராதனை செய்தார்கள்.
தஸ்யாம் ராத்ரௌ ந ஸம்ஜாதஃ குக்குடோ யாத்ரு'ஶஃ ஸதா
அந்த இரவில், எப்போதும் வந்தது போல் அந்த சேவல் தோன்றவில்லை.
ரூபேண நிர்ஜிதஃ காமஸ்தேநாப்ரதிமதேஜஸா கோऽயம் ப்ரபாவோ யேநாஹம் ஶாபாந்முக்தஃ ஸுதுஸ்தராத் ।। 5.2.21.
அழகும், அளவில்லா காமத்தின் ஒளியாலும் வென்றுவிட்ட அரசன், "இந்த சக்தி என்ன? எவ்வாறு இந்த கடினமான சாபத்திலிருந்து நான் விடுபட்டேன்?" என்று ஆச்சரியப்பட்டான்.
ப்ரியாம் பப்ரச்ச ந்ரு'பதிஃ பூர்ணேந்துவதநாம் ப்ரு'ஶம்
முழு நிலா போன்ற முகம் கொண்ட தனது காதலியிடம் அரசன் ஆர்வமுடன் கேட்டான்.
அத ஸா கதயாமாஸ வ்ரு'த்தாம்தம் விஸ்தராந்முதா
அவள் மகிழ்ச்சியுடன் நடந்த நிகழ்வுகளை முழுமையாக விரிவாக கூறினாள்.
ராஜஞ்சாபாத்விமுக்தோऽஸி லிம்கஸ்யாஸ்ய ப்ரபாவதஃ
"அரசே, இந்த லிங்கத்தின் சக்தியால் நீ சாபத்திலிருந்து விடுபட்டுள்ளாய்," என்று அவள் சொன்னாள்.
தயா ஸார்த்தம் யயௌ ராஜா ஸ்வர்கம் ஸுரகணைஃ ஸ்துதஃ
அவளுடன் சேர்ந்து, அரசன் தேவர்களால் போற்றப்பட்டு சுவர்க்கத்திற்கு சென்றான்.
விக்யாதம் தேவி லோகேऽஸ்மிந்ஸர்வகாமபலப்ரதம் திர்யக்யோநிம் ந யாஸ்யம்தி ந வியோகோ பவிஷ்யதி
"தேவி, இது உலகில் எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும் என்று புகழ்பெற்றது; இதை வணங்குபவர்கள் யாரும் பிறவியிலோ பிரிவிலோ சிக்கமாட்டார்கள்."
ந சாபி நரகாவாப்திர்ந துஃகம் ந ஜரா பயம்
"அவர்களுக்கு நரகம் கிடையாது, துயரம் இல்லை, முதுமை இல்லை, பயமும் இல்லை."
ரூபஸௌபாக்யஸம்பந்நா பவிஷ்யம்தி யுகேயுகே தேஷாம் குலே ச யே கேசித்பிதரோ நிரயஸ்திதாஃ
"அவர்கள் யுகம் யுகமாக அழகும், அதிர்ஷ்டமும் பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள்; அவர்களது குலத்தில் யார் இருந்தாலும்—even நரகத்தில் இருக்கும் பிதாக்கள் கூட—"
திர்யக்யோநிகதா யே ச பஶுயோநிம் து யே கதாஃ
விலங்குகளாகப் பிறந்தவர்கள், மிருகங்களின் உடம்பில் பிறந்தவர்கள்,
யஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண திர்யக்யோநிர்ந த்ரு'ஶ்யதே
அவரை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே, விலங்கு பிறவி எவருக்கும் ஏற்படாது.
ஆஸீத்புரா ப்ரு'ஹத்கல்பே தர்ம மூர்திர்ஜநாதிபஃ
பெரிய ஒரு கல்பத்தில், தர்மத்தை உருவாகக் கொண்ட ஒரு மன்னன் இருந்தான்.
ஸோமஸூர்யாதயோ யஸ்ய தேஜஸா நிஷ்ப்ரபாஃ க்ரு'தாஃ
அந்த மன்னனின் ஒளியால் சந்திரனும் சூரியனும் மற்றவர்களும் தங்கள் பிரகாசத்தை இழந்தார்கள்.
யதேச்சாரூபதாரீ ச ஸம்க்ராமேஷ்வபராஜிதஃ
அவன் விரும்பியபடி எந்த உருவமும் எடுத்துக்கொண்டான்; போர்களில் ஒருபோதும் தோற்கவில்லை.
ராஜ்ஞஸ்தஸ்யாக்ரமஹிஷீ ப்ராணேப்யோऽபி கரீயஸீ
அந்த மன்னனுக்கு முதன்மை அரசி, அவன் உயிரைவிட மேலானவளாக இருந்தாள்.
ந்ரு'போ ந்ரு'பஸஹஸ்ரேண ந கதாசித்ப்ரமுச்யதே விஸ்மயேநாவ்ரு'தமநா வஶிஷ்டம்ரு'ஷிஸத்தமம்
ஆயிரம் மன்னர்களுக்குள்ளும் அவன் எப்போதும் விடுபடவில்லை; வசியஷ்டர் என்ற பெரிய முனிவரைப் பார்த்து அவன் மனம் ஆச்சரியத்தில் மூடப்பட்டது.
பகவந்கேந தர்மேண மம லக்ஷ்மீரநுத்தமா
பெருமான், நான் எந்த தர்மத்தால் இந்த உயர்ந்த செல்வத்தை அடைந்தேன்?
வஶிஷ்ட உவாச புரா த்வமவநீபாऽऽஸீஃ ஶூத்ரஜாதிஸமுத்பவஃ
வசியஷ்டர் சொன்னார்: நீ முன்னொரு காலத்தில் ஒரு மன்னனாக இருந்தாய்; சுத்ரர் இனத்தில் பிறந்தவன்.
நிவஸந்துஷ்டஹ்ரு'தயோ வர்ஷாணி ஸுபஹூந்யபி
நீ பல வருடங்கள் தீய மனதுடன் வாழ்ந்தாய்.
ஸதா ப்ரஹ்மஸ்வஹாரீ த்வம் ஸதா வேதவிநிம்தகஃ 5.2.22.
நீ எப்போதும் பிராமணர்களின் பொருளை திருடினாய்; எப்போதும் வேதங்களை இகழ்ந்தாய்.
அத பம்சத்வமாபந்நஃ காலே நரகமாப்தவாந்
பின்னர், உன் ஆயுள் முடிந்தபோது, காலத்திற்கேற்றபடி நரகத்திற்குச் சென்றாய்.