ஸோமவாரேர்கவாரே ச ஸ்நாத்வா தஸ்யாம் ஸமாஹிதஃ
திங்கட்கிழமை அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமை அங்கு மனதை ஒருமைப்படுத்தி குளித்து—
ராஜஸூயஸஹஸ்ரஸ்ய வாஜபேயஶதஸ்ய ச 5.2.14.
ஆயிரம் ராஜசூய யாகங்களுக்கும் நூறு வாஜபேய யாகங்களுக்கும் சமமான புண்ணியம் பெறுவார்கள்.
ஏஷ தே கதிதோ தேவி ப்ரபாவஃ பாபநாஶநஃ
தேவி, இதன் மகிமையை உனக்கு சொன்னேன்; இது பாவங்களை நீக்கும் சக்தி உடையது.
யஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண யஶஃ கீர்திஶ்ச ஜாயதே
யாரை பார்த்தாலே புகழும் கீர்த்தியும் எழுகின்றதோ—
ஆஸீத்ராஜா புரா தேவி இம்த்ரத்யும்நோ மஹீபதிஃ
முன்னொரு காலத்தில் இந்திரத்யும்னன் என்ற மன்னன், பூமியின் அரசன் இருந்தான், தேவி.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽத பஹூந்யஜ்ஞாந்பூமௌ ப்ரசுரதக்ஷிணாந்
அவன் பூமியில் பல யாகங்கள், மிகுந்த தானங்களுடன் நடைபெறுவதை கண்டான்.
ஸ சாத ப்ரத்யுதஃ ஸ்வர்காந்நஷ்டகீர்திர்யதா க்ஷிதௌ பதிதஶ்சிம்தயாமாஸ ப்ரஶம் ஶோகபரிப்லுதஃ
பின்னர் அவன் சொர்க்கத்தில் இருந்து வீழ்ந்து, புகழ் இல்லாமல், துக்கத்தில் மூழ்கி சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
க்ரு'தஸ்ய கர்மணஸ்த்வத்ர புஜ்யதே யத்பலம் திவி
இங்கே செய்த காரியத்தின் பலனை சொர்க்கத்தில் அனுபவிக்கிறோம்.
ஸோऽத்ர தோஷோ மதஸ்தஸ்யாமதஸ்தத்பதநம் ச யத்
இதுவே இங்கு குறையாகக் கருதப்படுகிறது; அதனால் தான் அவன் வீழ்ந்தான்.
ஸ்வர்கபாஜோ பவம்தீஹ யாவத்கீர்திஶ்ச ஜாயதே யாவத்ஸ ஶப்தோ பவதி தாவத்புருஷ உச்யதே
இங்கே சொர்க்கம் அடைவோர், அவர்களின் புகழ் நிலைக்கும் வரைதான்; பெயர் இருக்கும் வரை மனிதர் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்.
அகீர்திஃ கீர்த்த்யதே யஸ்ய லோகே பூதஸ்ய கஸ்யசித்
உலகில் ஒருவர் மறைந்த பிறகு அவரைப் பற்றி கெடுபெயர் பேசப்பட்டால்—
தஸ்மாத்கல்யாணவ்ரு'த்தஃ ஸ்யாதந்யதா பதநம் புவி
ஆகவே நல்லொழுக்கம் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் பூமியில் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.
அத்யம்தம் ஶ்லாகயாம்யத்ர கீர்த்திம் ஸ்வர்ககராம் பராம் 5.2.15.
சொர்க்கத்தை தரும் உயர்ந்த புகழை இங்கு நான் மிகையாகப் புகழ்கிறேன்.
யாவத்கீர்த்திர்மநுஷ்யாணாம் வர்த்ததே புவி சாக்ஷயா
மனிதர்களின் புகழ் பூமியில் குறையாமல் நிலைக்கும் வரை—
ந ஸ்வேதோ ந ச தௌர்கம்த்யம் புரீஷம் மூத்ரமேவ வா உஹ்யம்தே தே விமாநைஶ்ச நாநாபரணபூஷிதாஃ
அங்கே வியர்வியும், துர்நாற்றமும், மலமும், சிறுநீரும் எதுவும் இல்லை; அவர்கள் பலவகை ஆபரணங்கள் அணிந்து, வானில் பறக்கும் ரதங்களில் ஏற்றி அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
ஏவம் விம்ரு'ஶ்ய ந்ரு'பதிரிம்த்ரத்யும்நோ வராநநே
இவ்வாறு யோசித்தபின், அழகிய முகமுடையவளே, அரசன் இந்திரத்யும்னன்,
யத்ர தேபே தபஸ்தீவ்ரம் மார்கண்டேயோ மஹாமுநிஃ பப்ரச்ச விநயோபேதஸ்தம்ரு'ஷிம் ஶம்ஸிதவ்ரதம்
மகா முனிவரான மார்கண்டேயர் கடுமையான தவம் செய்த அந்த இடத்திற்கு சென்று, உறுதியான விரதம் கொண்ட அந்த முனிவரிடம் பணிவுடன் கேள்வி கேட்டான்.
விதிதாஸ்தவ தர்மஜ்ஞ தேவதாநவராக்ஷஸாஃ
தர்மத்தை அறிந்தவரே, தேவர்கள், அசுரர்கள், ராட்சதர்கள் எல்லோரும் உமக்கு தெரிந்தவர்கள்.
ந தேऽஸ்த்யவிதிதம் கிஞ்சிதஸ்மிँல்லோகே த்விஜோத்தம கதம் கீர்த்திர்த்ருவா லோகே ஜாயதே கிம் தபஃபலாத்
இவ்வுலகில் உமக்கு தெரியாதது ஒன்றும் இல்லை, சிறந்த பிராமணனே; உலகில் நிலையான புகழ் எவ்வாறு பிறக்கிறது? தவத்தின் பலன் என்ன?
யாவத்கீர்திர்பூமிஸம்ஸ்தா தாவத்வஸ ஸுரைஃ ஸஹ
பூமியில் புகழ் இருக்கும் வரை, அவர் தேவர்களுடன் வாழ்வார்.
கல்கலேஶ்வரதேவஸ்ய ஸமீபே வாம பாகதஃ
கல்கலேஸ்வரர் அருகில், இடப்புறத்தில்,
தஸ்யாப்யர்சநமாத்ரேண லப்ஸ்யஸே கீர்திமுத்தமாம்
அவரை வழிபடுவதால் மட்டும் உனக்கு உயர்ந்த புகழ் கிடைக்கும்.
கத்வா ஸ பூஜயாமாஸ தல்லிம்கம் கீர்திதம் த்விதம் 5.2.15.
அங்கு சென்று, அந்த புகழ்பெற்ற லிங்கத்தை அவர் பக்தியுடன் வழிபட்டார்.
அந்தரிக்ஷே விமாநஸ்தா ப்ரோசுர்வாசம் நராதிபம்
வானில் விமானங்களில் இருந்தவர்கள் அரசனை நோக்கி இப்படிச் சொன்னார்கள்:
அத்யப்ரப்ரு'தி ராஜேம்த்ர லிம்கம் த்வந்நாம நாமதஃ
இன்று முதல், ராஜனே, இந்த லிங்கம் உன் பெயரால் அழைக்கப்படும்.
இந்த்ரத்யும்நேஶ்வரம் தேவம் பூஜயிஷ்யம்தி யே நராஃ
இந்திரத்யும்னேஸ்வரர் எனும் தேவனை யார் யார் வழிபடுகிறார்களோ,
ஸ்வர்கம் யாஸ்யம்தி தே ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸ்தூயமாநாஃ ஸுரர்ஷிபிஃ
அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் புகழப்பட்டு, சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.
தர்ஶநம் யே கரிஷ்யம்தி லோபாத்வாபி ப்ரஸம்கதஃ
அந்த லிங்கத்தை ஆசையாலோ, தவறுதலாகவோ பார்த்தவர்கள் கூட,
ந ஸ்வர்காத்பதநம் தேஷாம் யாவதிம்த்ராஶ்சதுர்த்தஶ தே குலம் தாரயிஷ்யம்தி மாத்ரு'கம் பைத்ரு'கம் ஸதா
பதினான்கு இந்திரர்கள் இருக்கும் வரை அவர்கள் சுவர்க்கத்திலிருந்து விழமாட்டார்கள்; தங்கள் தாய்வழி, தந்தைவழி குடும்பத்தினரையும் எப்போதும் மீட்பார்கள்.
இத்யுக்தா த்ரிதஶாஃ ஸர்வே லிம்கம் ஸம்பூஜ்ய யத்நதஃ
இவ்வாறு கேட்டதும், எல்லா தேவர்களும் அந்த லிங்கத்தை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபட்டார்கள்.