தஸ்மிந்ஸ லிம்கே தேவேஶி ஸமாராதநதத்பரஃ 5.2.1.
அங்கே, தேவர்களின் தேவியே, அவர் அந்த லிங்கத்தை அர்ப்பணிப்புடன் வழிபடத் தொடங்கினார்.
அஹம் துஷ்டஸ்ததா தேவி முநேஸ்தஸ்ய மஹாத்மநஃ
அப்போது, தேவியே, அந்த மகான் முனிவரால் நான் மகிழ்ந்தேன்.
ப்ரோக்தம் மயா மஹாபாக முநே ஶ்ரு'ணு ஸமாஹிதஃ
மிகுந்த பாக்கியவளே, நான் கூறினேன்; முனிவரே, நீ மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேள்.
துஷ்டோऽஹமநயா பக்த்யா தபஸா துஷ்கரேண து
இந்த பக்தியாலும், கடினமான தவத்தாலும் நான் திருப்தியடைந்தேன்.
ப்ரணஷ்டா ப்ரஹ்மஹத்யா தே தாநவோத்தா முநீஶ்வர
முனிவர்களில் தலைவனே, தானவர்களால் உண்டான பாபம் நீக்கப்பட்டது.
யதி தேவ ப்ரஸந்நஸ்த்வம் ஶரணாகதவத்ஸலஃ
தேவனே, நீ தயை கொண்டவராக, சரணடைந்தவர்களுக்கு அருள்புரிவாயாக இருந்தால்—
தபஸ்யத ததா தர்மே ந மே விக்நோ பவேதிதி மயா ப்ரோக்தம் விஶாலாக்ஷி முநே ஏவம் பவிஷ்யதி
நீ தவமும் தர்மமும் கடைப்பிடித்தால், எனக்கு எந்தத் தடையும் வராது என்று நான் கூறினேன், விசாலமான கண்கள் கொண்டவளே; முனிவரே, அது அப்படியே நடக்கும்.
யஸ்த்வயா பூஜிதோ தேவோ ப்ரஹ்மஹத்யாவிநாஶநஃ
நீ வழிபட்ட அந்த தேவன், பாபங்களை அழிப்பவராக இருக்கிறார்.
அகஸ்த்யேஶ்வரதேவோபி விக்யாதோ புவநத்ரயே க்ரு'பயா தஸ்ய லிம்கஸ்ய பம்சமுத்ராவிபூஷிதஃ
அகத்தியேஸ்வரர் என்ற தேவனும் அந்த லிங்கத்துக்காக இரக்கம் கொண்டு ஐந்து முத்திரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றவராக இருக்கிறார்.
யே நராஸ்தந்மஹாலிம்கம் நிரீக்ஷிஷ்யம்தி பக்திதஃ
அந்த மகா லிங்கத்தை பக்தியுடன் காணும் மனிதர்கள்—
பவிஷ்யம்தி மஹாத்மாநஃ புத்ரைஶ்வர்யஸமந்விதாஃ 5.2.1.
அவர்கள் மகான்மாக்கள் ஆகி, பிள்ளைகளும் செல்வமும் பெற்றவர்களாகிறார்கள்.
ஸ்துதா கம்தர்வமுக்யைஶ்ச ருத்ரலோகே ச ஶாஶ்வதே
காந்தர்வர்களில் சிறந்தவர்களால் போற்றப்பட்டு, அவர்கள் எப்போதும் ருத்ரனின் உலகில் வாழ்கிறார்கள்.
க்ரு'தபுண்யா நரா மர்த்த்யாஸ்தே யாம்தி பரமம் பதம்
நல்ல புண்ணியம் செய்த மனிதர்கள் அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.
அஶுபம் க்ஷயமாப்நோதி கஸ்தம் ந ப்ரணமேச்சிவம்
அவன் துன்பங்களை அழிக்கிறான்—அந்த சிவனை வணங்காதவர் யார் இருக்க முடியும்?
முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யாதிபா தகைர்நரகப்ரதைஃ
பிரம்மஹத்தி போன்ற நரகத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் பாவங்களிலிருந்து ஒருவர் விடுவிக்கப்படுகிறார்.
ராஜஸூயஶதேநைவ யத்புண்யம் ச பவிஷ்யதி
இங்கு கிடைக்கும் புண்ணியம் நூறு ராஜசூய யாகம் செய்ததற்குச் சமம்.
கிம் தீர்தைர்விவிதைஃ ஸ்நாநைஃ கிம் தாநைர்விவிதைஃ க்ரு'தைஃ
பல தீர்த்தயாத்திரைகள், பலவகை தானங்கள், பலவகை ஸ்நானங்கள்—all இவை எதற்காக?
அஷ்டம்யாம் ச சதுர்த்தஶ்யாம் திநே ஸோமஸ்ய ஶக்திதஃ குலாநாம் தாரயத்யேவ மாத்ரு'கம் பித்ரு'கம் ஶதம்
அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி நாட்களில், தனக்கு இயன்ற அளவில், ஒருவர் நூறு தாய்வழி, தந்தைவழி முன்னோர்களை மீட்க முடியும்.
யே ச பஶ்யம்தி புருஷா பாவஹீநாஃ ப்ரஸம்கதஃ
மனதில் உணர்வு இல்லாமல், வெறும் சந்தர்ப்பத்தால் அதை காணும் மனிதர்களும்—
ஏதத்தே கதிதம் தேவி லிம்கமஹாத்ம்யமுத்தமம்
இது தான், தேவி, உனக்குச் சொன்ன லிங்கத்தின் உயர்ந்த மகிமை.
ஶ்ரீருத்ரஉவாச ஶ்ரு'ணு குஹேஶ்வரம் லிம்கம் த்விதீயம் பாபநாஶநம்
ஸ்ரீ ருத்ரர் சொன்னார்: இப்போது பாவங்களை அழிக்கும் இரண்டாவது குகேஸ்வர லிங்கத்தைப் பற்றி கேள்.
புரா ராதம்தரே கல்பே தேவதாருவநே ஶுபே யோகாப்யாஸரதோ நித்யம் ஶாம்திதாம்திஸமாஸ்திதிஃ
முன்பு ரதந்தர கல்பத்தில், புனிதமான தேவதாரு வனத்தில், யோகாப்யாசத்தில் எப்போதும் ஈடுபட்டு, அமைதியும் அடக்கமும் கொண்ட ஒருவர் இருந்தார்.
ஸித்திகாமஸ்தபஸ்தேபே கதம் ஸித்தோ பவாம்யஹம்
முக்கியமான Siddhi-யை விரும்பி, 'நான் எப்படிச் Siddhi அடைவேன்?' என்று எண்ணி கடும் தவம் செய்தார்.
இதி ஸம்சிம்த்ய ஹ்ரு'தயே ப்ராரப்தம் தப உத்தமம்
இதையெல்லாம் மனதில் சிந்தித்து, உயர்ந்த தவத்தைத் தொடங்கினார்.
கஸ்மிம்ஶ்சிதத காலே து வித்தஸ்ய பர்வதாத்மஜே
ஒரு காலத்தில், மலைமகளுக்கு ஒரு துயரம் ஏற்பட்டது.
ஸ ச த்ரு'ஷ்ட்வா ததாஶ்சர்யம் விஸ்மயம் பரமம் கதஃ
அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து, அவர் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்.
அஹோ தபஃப்ரபாவோऽயம் ப்ராப்தா ஸித்திர்மயாத்ய வை
அஹோ! தவத்தின் வல்லமை எவ்வளவு பெரியது! இன்று நான் உண்மையில் வெற்றியை அடைந்தேன்.
ஶரீரம் குத்ஸிதம் சேதம் மலமூத்ரேண ஸம்யுதம் ஹர்ஷேண மஹதா யுக்தஃ ஸ நநர்த்த த்விஜஸ்ததா
இந்த உடல் இழிவானதும், கழிவுகளால் நிரம்பியதுமானாலும், பேரானந்தத்தில் ஆட்கொண்டு, அந்த இருமுறை பிறந்தவர் மகிழ்ச்சியில் ஆடினார்.
ஏதஸ்மிந்ந்ரு'த்யதி விப்ரே ஜகத்ஸ்தாவர ஜம்கமம்
அந்த பிராமணர் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் போது, நிலைபெற்றதும் அசையும் அனைத்துலகமும் கூட ஆடியது.
ந ஸ்வாத்யாயோ வஷட்காரஃ கர்மகாம்டோ ந ச க்வசித் ।। 5.2.2.
வேதம் படிப்பதும், 'வஷட்' எனும் உச்சரிப்பும், யாகங்கள் எதிலும் எங்கும் நடைபெறவில்லை.