ஸ்கந்தபுராணம்
ஏகைவாத்ர ப்ரகர்த்தவ்யா ஶ்ரத்தா வாऽவ்யபிசாரிணீ
இங்கே ஒரே ஒன்று செய்ய வேண்டியது — அதாவது திடமான நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.
பூஜயிஷ்யதி ஸம்ப்ராப்தே கார்திகே பூர்ணிமாதிநே
கார்த்திகை மாதம் பூர்ணிமா நாளில் யார் பூஜை செய்கிறார்களோ,
ப்ராஹ்மணாந்போஜயித்வா து மிஷ்டாந்நேந ஸ்வஶக்திதஃ
தங்களால் இயன்ற அளவில் பிராமணர்களுக்கு இனிப்பான உணவு வழங்கி,
பூஜயித்வா பதம் தத்ர ப்ரஹ்மலோகம் ஸமாகதாஃ
அங்கே அந்த பாதத்தை வழிபட்டு, அவர்கள் பிரம்மாவின் உலகை அடைகிறார்கள்.
தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பதம் பூஜ்யம் நரோத்தம
எனவே, மனிதர்களில் சிறந்தவரே, இந்த பாதத்தை முழு முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.
அந்யத்கௌதூஹலம் ராஜந்மஹத்த்ரு'ஷ்டம் மஹாத்புதம்
மற்றொரு பெரிய, அதிசயமான விந்தை, அரசே, காணப்பட்டது.
ஆயாமவிஸ்தரேணாऽபி ப்ராப்தே க்ரு'தயுகே ந்ரு'ப
கிருதயுகத்தில், அரசே, அது முழு நீளமும் அகலமும் தோன்றியது.
ததஸ்த்ரேதாயுகே ப்ராப்தே ரக்தவர்ணம் ப்ரத்ரு'ஶ்யதே
அதன்பின், திரேதாயுகத்தில் அது சிவப்பாக தோன்றியது.
த்வாபரே கபிலம் தச்ச லகுமாத்ரம் ப்ரத்ரு'ஶ்யதே 7.3.53.
துவாபரயுகத்தில் அது மஞ்சள் கலந்த நிறத்திலும், சிறிய அளவிலும் தோன்றியது.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகம்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகம்டே ப்ரஹ்மபதோத்பத்திமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம த்ரிபஞ்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதினொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸக் காண்டத்தில், மூன்றாவது அர்புதக் காண்டத்தில், 'பிரம்மாவின் பாதம் தோன்றிய மாட்சிமை' என்ற பெயருடைய ஐம்பத்துமூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ப்ரஹ்மணா தத்ஸமாநீதம் பர்வதேऽர்புதஸம்ஜ்ஞகே
அதை பிரம்மா அர்புதம் எனும் மலையில் கொண்டு வந்தார்.
வஸிஷ்டஸ்ய புரா ஸத்ரே வர்த்தமாநே நராதிப
முன்பு வசிஷ்டரின் யாகம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, அரசே,
ப்ரதிஜ்ஞாதம் மஹாராஜ ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தஜந்மநா வம்தயிஷ்யாமி ஸம்ப்ராப்தே ஸம்த்யாகாலே ஸமாஹிதஃ
அப்பொழுது, வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரம்மா, 'சாயங்காலத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி நான் வழிபடுவேன்' என்று வாக்குறுதி அளித்தார்.
ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ப்ரஸ்திதஃ புஷ்கரம் ப்ரதி
அந்த நேரத்திலேயே அவர் புஷ்கரத்திற்குப் புறப்பட்டார்.
ஸ விநா ந த்வயா தேவ ஸித்திம் யாஸ்யதி கர்ஹிசித்
உன்னைத் தவிர, தேவனே, அவர் ஒருபோதும் வெற்றியை அடையமாட்டார்.
தஸ்மாதாநய சாத்ரைவ பத்மயோநே த்ரிபுஷ்கரம் ப்ரஹ்மத்வம் குரு தேவேஶ ஸத்ரே சாஸ்மிந்தயாநிதே
அதனால், பத்மயோனி, அவரை இங்கே திரிபுஷ்கரத்திற்கு கொண்டு வா; தேவர்களின் தலைவனே, இந்த யாகத்தில் அவருக்கு பிரம்மா பதவியை அளி, கருணைமிகு ஒருவனே.
ஏவமுக்தோ வஸிஷ்டேந ப்ரஹ்மா லோக பிதாமஹஃ புஷ்கரத்ரிதயம் சாகாத்ஸுபுண்யே ஸலிலாஶயே
வசிஷ்டர் இப்படிச் சொன்னபோது, உலகுக்குத் தந்தைபோலிய பிரம்மா, மிகவும் புனிதமான நீர்நிலைகளான மூன்று புஷ்கரங்களை அடைந்தார்.
ததஃப்ரப்ரு'தி ஸம்ஜாதமர்புதேऽஸ்மிம்ஸ்த்ரிபுஷ்கரம்
அந்த நேரத்திலிருந்து இங்கு அர்புதத்தில் அந்த மூன்று புஷ்கரங்கள் தோன்றின.
தத்ர யஃ கார்திகே மாஸி பௌர்ணமாஸ்யாம் ஸமாஹிதஃ
அங்கே, கார்த்திகை மாதம் பௌர்ணமி நாளில், ஒருவன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வழிபட்டால்,
தஸ்ய சோத்தரதிக்பாகே ஸாவித்ரீகுண்டமுத்தமம் 7.3.54.
அந்த இடத்தின் வடபுறத்தில் சிறந்த சாவித்ரி குளம் உள்ளது.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகம்டே த்ரிபுஷ்கரமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம சதுஷ்பம்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாசக் காண்டத்தின் மூன்றாவது அர்புதக் காண்டத்தில், 'மூன்று புஷ்கரங்களின் மகிமை' என்ற ஐம்பத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யத்ர ஸ்நாதோ நரோ பக்த்யா கணாதீஶத்வமாப்நுயாத்
யாராவது பக்தியுடன் அந்த இடத்தில் स्नானம் செய்தால், அவன் கணங்களின் தலைமைப்பதவியை அடைவான்.
புரா ஹத்வாம்ऽதகம் தைத்யம் ஸகணோ வ்ரு'ஷபத்வஜஃ
முன்னொரு காலத்தில், அந்தகன் என்ற அசுரனை, காளை கொடியைத் தாங்கியவர் தன் அணிகளுடன் சேர்ந்து அழித்தார்.
சதுர்த்தஶ்யாம் மஹாராஜ யஸ்தத்ர குருதே நரஃ
அங்கே, நாற்பதினான்காம் நாளில் யார் யாகம் செய்தாலும், அரசே,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே ருத்ரஹ்ரதமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம பஞ்சபஞ்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாசக் காண்டத்தின் மூன்றாவது அர்புதக் காண்டத்தில், 'ருத்ர ஹ்ரதம் என்ற குளத்தின் மகிமை' என்ற ஐம்பத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
குஹாமத்யே கதம் லிம்கம் ஸித்தைஃ ஸம்பூஜிதம் புரா
ஒரு மலைக்குகையின் உள்ளே, சித்தர்கள் பழைய காலத்தில் வழிபட்ட லிங்கம் நிறுவப்பட்டது.
யம்யம் காமமபித்யாய ஸம்பூஜயதி மாநவஃ
யார் எந்த விருப்பத்தை நினைத்து அந்த லிங்கத்தை வழிபட்டாலும்,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகம்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே குஹேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம ஷட்பஞ்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாசக் காண்டத்தின் மூன்றாவது அர்புதக் காண்டத்தில், 'குகேஸ்வரர் மகிமை' என்ற ஐம்பத்தாறுாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யஸ்மிந்த்ரு'ஷ்டே நரோபீஷ்டைர்ந வியுஜ்யேத கர்ஹிசித்
அதைப் பார்த்தால், மனிதன் விரும்பும் ஆசைகள் எப்போதும் பிரியாது நிறைவேறும்.
தத்ர பூர்வம் ஶசீ ராஜந்ப்ரவிஷ்டா துஃகஸம்யுதா
அங்கே, முன்பு சசி தேவி, அரசே, துயரத்துடன் உள்ளே சென்றாள்.