ஸித்தைஸ்து ஸ்தாபிதம் லிம்கம் ஸர்வபாதகநாஶநம்
சித்தர்கள் நிறுவிய லிங்கம், எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கிறது.
தத்ராஸ்தி ஶோபநம் குண்டம் ஸுநிர்மலஜலாந்விதம்
அங்கே அழகான ஒரு குளம் உள்ளது; அதில் தூய்மையான நீர் நிரம்பியுள்ளது.
யம்யம் காமமபித்யாயம்ஸ்தத்ர ஸ்நாதி நரோ ந்ரு'ப
அங்கே நீராடும் போது, மனதில் எந்த விருப்பத்தை நினைத்தாலும், அரசே,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே ஸித்தேஶ்வரமஹிமவர்ணநம்நாம த்ரயஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, சித்தேஸ்வரர் மகிமை விளக்கப்படும் நாற்பத்திருமூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
புலஸ்த்ய உவாச யத்ர பூர்வம் தபஸ்தப்தம் திக்கஜைர்பாவிதாத்மபிஃ
புலஸ்த்யர் கூறினார்: முன்பு திசை யானைகள் தங்கள் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி தவம் செய்த இடம்,
பூபாரதரணைஶ்சாந்யைரைராவணமுகைர்ந்ரு'ப
மற்றும் பூமியின் பாரத்தைத் தாங்கும் ஏராவதம் முதலான யானைகளும் தவம் செய்த இடம், அரசே,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகம்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே கஜதீர்தப்ரபாவவர்ணநம்நாம சதுஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, கஜ தீர்த்தத்தின் மகிமை விளக்கப்படும் நாற்பத்தைநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யத்க்யாதிர்விபுதைஃ ஸர்வைஃ ஸ்வயமேவ வ்யதீயத
அந்த இடத்தின் புகழை எல்லா தேவர்கள் தாமே நிலைநிறுத்தினர்.
தத்ர யஃ குருதே ஶ்ராத்தமமாவாஸ்யாம் விஶேஷதஃ பித்ரூ'ந்ஸ தாரயத்யேவ ப்ராப்தாநபி ஸுதுர்கதிம்
அங்கே யார் அமாவாசை நாளில் குறிப்பாக ஸ்ராத்த்தம் செய்தாலும், தங்கள் பித்ருக்களை—even மிகக் கடினமான நிலைக்கு சென்றவர்களையும்—தப்பிக்கச் செய்கிறார்கள்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே ஶ்ரீதேவகாதோத்பத்திமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம பம்சசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, ஸ்ரீ தேவகா தோற்றத்தின் மகிமை விளக்கப்படும் ஐம்பத்தைந்துாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜாயதே மர்த்யோ மேதாவீ மதிமாஞ்சுசிஃ
அவரை ஒருவர் பார்த்தவுடன், மனிதன் புத்திசாலி, அறிவாளி, தூய்மையானவராகிறார்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே வ்யாஸதீர்தமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம ஷட்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, வியாச தீர்த்தத்தின் மகிமை விளக்கப்படும் அறுபத்தைந்துாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யத்ர பூர்வம் தபஸ்தப்தம் கௌதமேந மஹாத்மநா
முன்பு, மகான் கௌதமர் அந்த இடத்தில் தவம் செய்தார்.
புராऽऽஸீத்கௌதமோ நாம முநிஃ பரமதார்மிகஃ
பழைய காலத்தில், கௌதமர் என்ற ஒரு முனிவர் இருந்தார்; அவர் மிகவும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்.
பக்த்யாऽऽராதயமாநஸ்ய நிர்பித்ய தரணீதலம்
அவன் பக்தியுடன் வழிபட்டபோது, பூமி உடைந்து திறந்தது.
ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து வாகுவாசாஶரீரிணீ வரம் வரய பத்ரம் தே யத்தே மநஸி வர்ததே
அந்த நேரத்தில் உடலில்லா ஓர் குரல், "நல்லவனே, உன் மனதில் என்ன விருப்பமோ அதைத் தேர்ந்தெடு" என்று கூறியது.
ஸதா கார்யம் ஹி ஸாந்நித்யம் யதி துஷ்டோ மம ப்ரபோ
"என் இறைவா, நீங்கள் திருப்தியடைந்தால், எப்போதும் இங்கே உங்கள் இருப்பு நிலைத்திருக்க வேண்டும்" என்று வேண்டினான்.
யஸ்த்வாம் பஶ்யதி ஸத்பக்த்யா ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சது
உண்மையான பக்தியுடன் உம்மை காண்பவன், பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்லுவான்.
க்ரு'ஷ்ணாயாம் ப்ராஹ்மணஶ்ரேஷ்ட ஸ யாஸ்யதி பராம் கதிம்
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அமாவாசை நாளில் அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.
ஏவமுக்த்வா ததோ வாணீ விரராம மஹீபதே தத்ர ஸ்நாதோ நரஃ ஸத்யஃ குலம் தாரயதேऽகிலம்
இவ்வாறு அந்தக் குரல் நிறுத்தியது, அரசனே; அங்கு நீராடும் மனிதன் உடனே தன் முழு வம்சத்தையும் மீட்டுவான்.
யஸ்தத்ர குருதே ஶ்ராத்தம் விஶேஷாதிந்துஸம்க்ஷயே
அங்கே யார் ஸ்ராத்தம் செய்கிறார்களோ, குறிப்பாக சந்திரன் குறையும் நாள்களில்,
தத்ர தாநம் ப்ரஶம்ஸம்தி திலாநாம் முநிபும்கவாஃ 7.3.47.
அங்கே எள்ளு தானம் செய்வதை முனிவர்கள் மிகவும் புகழ்கிறார்கள்.
அர்புதே கௌதமீ யாத்ரா ஸிம்ஹஸ்தே ச ப்ரு'ஹஸ்பதௌ
அர்புதத்தில், கௌதமி யாத்திரையில், மற்றும் ப்ருஹஸ்பதி சிம்ம ராசியில் இருக்கும் போது,
ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி பாகீரத்யவகாஹநே
அங்கே பாகீரதி நதியில் நீராடுவது ஆறாயிரம் ஆண்டுகள் புண்ணியத்திற்கு சமம்.
இதி ஶ்ரீஸ்காந்தே மஹாபுராண ஏகாஶாதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே கௌதமாஶ்ரமதீர்தமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம ஸப்தசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், எண்பத்தொன்று ஆயிரம் அதிகாரங்களுள், ஏழாம் ப்ரபாச காண்டத்தில், மூன்றாம் அர்புத காண்டத்தில், 'கௌதம ஆசிரம தீர்த்தத்தின் மகிமை' என்ற பெயருடைய நாற்பத்தேழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
யத்ர ஸ்நாதோ நரஃ ஸம்யக்குலம் தாரயதேऽகிலம்
யார் அங்கே முறையாக நீராடுகிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் முழு வம்சத்தையும் மீட்டுவார்கள்.
தஶ பூர்வாந்பவிஷ்யாம்ஶ்ச ததாத்மாநம் ந்ரு'போத்தம
அரசர்களில் சிறந்தவரே, பத்து முன்னோர், பத்து பின்வரும் சந்ததிகள், அவரே தன்னைச் சேர்த்து மீட்கப்படுவார்கள்.
ஆஸீதப்ரஸ்துதோ நாம ராஜா பூர்வம் ஸ பாபக்ரு'த்
முன்னொரு காலத்தில் அப்பிரஸ்துதன் என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவன் பாவம் செய்தவன்.
தஸ்மிஞ்சாஸதி லோகாநாம் நாஸீத்ஸௌக்யம் கதாசந
அவன் ஆட்சி செய்தபோது, மக்களுக்கு ஒருபோதும் சந்தோஷம் இல்லை.
ந்யாயதோऽந்யாயதோ வாபி கரோதி தநஸம்க்ரஹம்
அவன் நீதியோ அல்லது அநியாயமாகவோ செல்வம் சேர்த்தான்.