யதா வயம் த்வயா ஸார்த்தமஸத்யா ந சதுர்முக
நாம் உன்னுடன் சேர்ந்து பொய்யாக இல்லாதது போல், நான்முகனே,
அத ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா தம் முநிதாரகம்
பின்னர் பிரம்மா, அந்த முனிவர்குழந்தையை பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் ஆன்மா நிறைந்தார்.
ததஸ்தே முநயோ ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தமாதாய க்ரு'ஹம் ப்ரதி 7.3.41.
அப்போது அந்த மகிழ்ச்சியடைந்த முனிவர்கள் அவனை அழைத்து தங்கள் இல்லத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள்.
அத தஸ்ய பிதா தத்ர ம்ரு'கம்டோ முநிஸத்தமஃ
அப்போது அங்கு அவன் தந்தை, சிறந்த முனிவர் மிருகண்டு இருந்தார்.
ஹா புத்ரபுத்ர கருணம் ருதித்வா தர்மவத்ஸலஃ
ஐயோ என் மகனே, என் மகனே! என்று தர்மத்தை விரும்பி துக்கத்துடன் அழுதார்.
அக்ரு'த்வாபி க்ரியாஃ கார்யாஃ கதம் ம்ரு'த்யுவஶம் கதஃ
தேவையான கிரியைகள் செய்யாமல், எப்படி அவன் மரணத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கு சென்றான்?
ஏவம் விலபதஸ்தஸ்ய பஹுதா ந்ரு'பஸத்தம
இவ்வாறு பலவகையாக அவர் புலம்பியபோது, அரசர்களில் சிறந்தவரே,
அதாஸௌ ப்ரயயௌ பாலஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாம்தராத்மநா
பின்னர் அந்த சிறுவன், உள்ளம் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
பப்ரச்சாம்கம் ஸமாரோப்ய சிராகமந காரணம் தர்ஶநம் ப்ரஹ்மலோகஸ்ய பத்மயோநேர்வரம் ததா
அவனை மடியில் அமர்த்தி, நீ ஏன் இவ்வளவு நாட்கள் தாமதமாக வந்தாய் என்று கேட்டார்; மேலும் தாமரைப்பிறந்த பிரம்மாவின் உலகத்தை காணும் வரத்தையும் கேட்டார்.
தஸ்மாத்ஸத்யம் மதர்தே தே வ்யேத்வஸௌ மாநஸோ ஜ்வரஃ
எனக்காக நீ உண்மையைச் சொல்; இதனால் என் மன வேதனை நீங்கும்.
ஸோऽஹமாராதயிஷ்யாமி ததைவ சதுராநநம்
நானும் அதேபோல் நான்முகனை வழிபடுவேன்.
அம்ரு'தஸ்ராவி தத்வாக்யம் ஶ்ருத்வா புத்ரஸ்ய ஸ த்விஜஃ
மகனின் அமுதுபோல் இனிய வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த இருமுறை பிறந்தவர்,
மார்க்கம்டோऽபி த்ருதம் கத்வா ரம்ய மர்புதபர்வதம் 7.3.41.
மார்க்கண்டுவும் விரைவாக அழகிய அர்புத மலையினை அடைந்தார்.
தஸ்யாஶ்ரமபதே புண்யே ஶ்ராவணே மாஸி பார்திவ பித்ரு'மேதபலம் தஸ்ய ஸகலம் ஸ்யாதஸம்ஶயம்
அந்த புனித ஆசிரமத்தில், சிராவண மாதத்தில், அரசனே, அங்கு பித்ரு கர்மாவின் முழு பலனும் நிச்சயமாக கிடைக்கும்.
ரு'ஷியோகேந யஸ்தத்ர தர்பயேத்ப்ராஹ்மணோத்தமாந்
அங்கு முனிவர்களின் வழியில் சிறந்த பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்தும் ஒருவர்,
யஃ ஸ்நாநம் குருதே தத்ர ஸம்யக்ச்ரத்தாஸமந்விதஃ
அங்கு முழு பக்தியுடன் நீராடும் ஒருவர்,
ததோ கச்சேந்ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட லிம்கம் பாபஹரம் பரம்
அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவரே, பாவங்களை நீக்கும் உயர்ந்த லிங்கத்தைச் செல்ல வேண்டும்.
தஸ்மிந்ஸ்ப்ரு'ஷ்டேऽத வா த்ரு'ஷ்டே பூஜிதே ச விஶேஷதஃ
அந்த லிங்கத்தைத் தொடினாலும், பார்த்தாலும், குறிப்பாக வழிபட்டாலும்,
ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ஶிவலோகே மஹீயதே
அனைத்து பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகம்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்ட உத்தாலகேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம த்விசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, உத்தாலகேஸ்வரர் மகிமை விளக்கப்படும் நாற்பத்திரண்டுாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ஸித்தைஸ்து ஸ்தாபிதம் லிம்கம் ஸர்வபாதகநாஶநம்
சித்தர்கள் நிறுவிய லிங்கம், எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கிறது.
தத்ராஸ்தி ஶோபநம் குண்டம் ஸுநிர்மலஜலாந்விதம்
அங்கே அழகான ஒரு குளம் உள்ளது; அதில் தூய்மையான நீர் நிரம்பியுள்ளது.
யம்யம் காமமபித்யாயம்ஸ்தத்ர ஸ்நாதி நரோ ந்ரு'ப
அங்கே நீராடும் போது, மனதில் எந்த விருப்பத்தை நினைத்தாலும், அரசே,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே ஸித்தேஶ்வரமஹிமவர்ணநம்நாம த்ரயஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, சித்தேஸ்வரர் மகிமை விளக்கப்படும் நாற்பத்திருமூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
புலஸ்த்ய உவாச யத்ர பூர்வம் தபஸ்தப்தம் திக்கஜைர்பாவிதாத்மபிஃ
புலஸ்த்யர் கூறினார்: முன்பு திசை யானைகள் தங்கள் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி தவம் செய்த இடம்,
பூபாரதரணைஶ்சாந்யைரைராவணமுகைர்ந்ரு'ப
மற்றும் பூமியின் பாரத்தைத் தாங்கும் ஏராவதம் முதலான யானைகளும் தவம் செய்த இடம், அரசே,
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகம்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே கஜதீர்தப்ரபாவவர்ணநம்நாம சதுஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, கஜ தீர்த்தத்தின் மகிமை விளக்கப்படும் நாற்பத்தைநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யத்க்யாதிர்விபுதைஃ ஸர்வைஃ ஸ்வயமேவ வ்யதீயத
அந்த இடத்தின் புகழை எல்லா தேவர்கள் தாமே நிலைநிறுத்தினர்.
தத்ர யஃ குருதே ஶ்ராத்தமமாவாஸ்யாம் விஶேஷதஃ பித்ரூ'ந்ஸ தாரயத்யேவ ப்ராப்தாநபி ஸுதுர்கதிம்
அங்கே யார் அமாவாசை நாளில் குறிப்பாக ஸ்ராத்த்தம் செய்தாலும், தங்கள் பித்ருக்களை—even மிகக் கடினமான நிலைக்கு சென்றவர்களையும்—தப்பிக்கச் செய்கிறார்கள்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஸப்தமே ப்ரபாஸகண்டே த்ரு'தீயேऽர்புதகண்டே ஶ்ரீதேவகாதோத்பத்திமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம பம்சசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், ஏழாவது பிரபாஸ பகுதியின் மூன்றாவது அர்புத காண்டத்தில் உள்ள, ஸ்ரீ தேவகா தோற்றத்தின் மகிமை விளக்கப்படும் ஐம்பத்தைந்துாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.