ரதம் தேநைவ மார்கேண யத்ர ஸா திஷ்டதே த்ருவம் 7.3.36.
அவள் நிச்சயமாக நிற்கும் அந்த வழியே ரதத்தை ஓட்டு.
பஹவஸ்தேந மார்கேண யேநாஸௌ ப்ரஸ்திதோ ந்ரு'ப
அந்த வழியில், அவள் சென்ற பாதையில், அரசே, பலர் சென்றுள்ளனர்.
பபாத மஹதீ சோல்கா நிஹத்ய ரவிமம்டலம்
ஒரு பெரிய ஜோதிடம், சூரியனைத் தாக்கி, கீழே விழுந்தது.
உபவிஷ்டாஸ்ததா வாம்தா பஹுமூத்ரம் ப்ரஸுஸ்ருவுஃ
அவர்கள் அங்கு அமர்ந்தபடி, பயத்தில் அதிகமாக சிறுநீர் கழித்தார்கள்.
ஸ தாந்ஸர்வாநநாத்ரு'த்ய மஹோத்பாதாந்ஸுதாருணாந்
அவன் அந்த பயங்கரமான தீங்கு குறிக்கும் அறிகுறிகளை எல்லாம் பொருட்படுத்தவில்லை.
விமும்சம்ஶ்ச ஶராந்நாதாம்ஸ்திஷ்டதிஷ்டேதி ச ப்ருவந்
அம்புகளை விடும் அவன், பெரிதாக ஆரவாரம் செய்து, 'நில், நில்!' என்று கத்தினான்.
மஹிஷம் ரோஷஸம்யுக்தம் யோ வாரயதி ஸம்கரே
போரில் கோபமுள்ள மகிஷனை யார் அடக்குகிறாரோ—
ததோ தேவீ ஸமாஸாத்ய ப்ரோக்தா கர்வேண பார்திவ
பின்னர், தேவியை அணுகி, அவன் பெருமையுடன் பேசினான், அரசே.
ந ச பாலிஶி மே வீர்யம் ந ஸௌபாக்யம் ந வா தநம்
என் வலிமை, அதிர்ஷ்டம், செல்வம்—இவை எதுவும் குழந்தைபோல் இல்லை.
நூநம் தத்த்வேந ஜாநாமி அவலிப்தாஸி பாமிநி
உண்மையில், நீ அகம்பாவுடன் இருப்பதை நான் நன்கு அறிகிறேன், அழகியே.
ஸ்த்ரியம் த்வாம் நோத்ஸஹே ஹம்தும் பௌருஷே ச வ்யவஸ்திதஃ 7.3.36.
நான் ஆண்மையோடு இருக்கினும், பெண்ணான உன்னை கொல்ல என் மனம் வரவில்லை.
த்ரைலோக்யே நாஸ்தி மத்துல்யஃ புமாந்கஶ்சிச்ச பாலிஶி
மூவுலகிலும் எனக்கு சமமான ஆண் யாரும் இல்லை, பைத்தியமே.
ப்ரக்ரு'ஹ்ய ஸஶரம் சாபம் வாக்யமேததுவாச ஹ
அவன் அம்புகளுடன் வில்லைக் கையில் பிடித்து, இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
குமார்யாஃ காமயுக்தேந ததாபி ஶ்ரு'ணு மே வசஃ
அந்த கன்னிகையை விரும்பினாலும், என் சொற்களை நீ கேள்.
பிதாமஹ வரம் தேவா மந்யம்தே தாநவாதம
பெரியவர், தேவர்கள், அந்த அசுரரைத் தகுதியுள்ளவனாக எண்ணுகிறார்கள்.
முக்த்வைகாம் காமிநீம் பாப த்வம் க்ரு'தஃ பத்மயோநிநா
ஒரு காதலியை விட்டுவிட்டு, நீ, பாவி, தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரால் உருவாக்கப்பட்டாய்.
பிதாமஹவரஃ ஸோऽத்ர ஜயஶீலோऽஸி தாநவ
இங்கு உனக்கு பிதாமகனின் வரம் கிடைத்துள்ளது; நீ போரில் வெற்றி பெற்றவன், தானவா.
ஏஷா த்வாமிஷுபிஸ்தீக்ஷ்ணைர்நயாமி யமஸாதநம்
ஆனால் இப்போது, இந்த கூர்மையான அம்புகளால் உன்னை யமலோகத்திற்கே அனுப்புவேன்.
சதுர்பிஶ்சதுரோ வாஹாநநயத்யமஸாதநம்
நான்கு அம்புகளால் அவள் அவன் நான்கு குதிரைகளையும் யமலோகத்திற்குப் பறக்க விட்டாள்.
த்வஜம் சிச்சேத சைகேந ததோऽந்யேந ஹ்ரு'தி க்ஷதஃ
ஒரு அம்பால் அவன் கொடியை வெட்டினாள்; மற்றொன்றால் அவன் இதயத்தில் காயம் செய்தாள்.
மூர்சயா ஸஹிதோ ராஜந்கிம்சித்காலமதோமுகஃ 7.3.36.
மயக்கம் ஏற்பட்டு, அந்த அரசன் சிறிது நேரம் தலையை குனிந்து நின்றான்.
தேவீ ஸகீஸமாயுக்தா ஸர்வதேஶேஷ்வதாடயத்
தேவி தன் தோழிகளுடன் சேர்ந்து எல்லா திசைகளிலும் தாக்கினாள்.
சிந்நதந்வா ததோ தைத்யஶ்சர்மகங்கஸமந்விதஃ
பின்னர், அவன் வில்லும் உடைந்து, கவசமும் வாளும் எடுத்தான்.
தஸ்ய சாபததஸ்தூர்ணம் கட்கம் த்வாப்யாம் ஹ்யக்ரு'ந்தயத்
அவன் விரைவாக பாய்ந்தபோது, அவள் இரண்டு அம்புகளால் அவன் வாளை இரண்டாக வெட்டினாள்.
விஶஸ்த்ரோ விரதோ ராஜந்ஸ ததா தாநவாதமஃ
அந்த தானவனுக்கு ஆயுதமும் ரதமும் இல்லாமல், அரசே, அவன் அங்கே நின்றான்.
ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம் மநஸி த்யாயம்ஸ்த்ரு'ணம் தஸ்யை முமோச ஸஃ
பிரம்மாஸ்திரத்தை மனதில் நினைத்து, அவள் மேல் ஒரு புல்தண்டை எறிந்தான்.
ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ஸ ப்ரஹ்மாஸ்தே திவௌகஸஃ
அதே நேரத்தில், வானவர்களே, அவன் பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினான்.
ததோ தேவீ க்ஷணம் த்யாத்வா ததஸ்த்ரம் பார்திவோத்தம
அப்போது, சிறிது நேரம் தியானித்து, அந்த ஆயுதத்தை நினைத்தாள், அரசர்களில் சிறந்தவரே.
ப்ரஹ்மாஸ்த்ரே விபலே ஜாதே ஹ்யாக்நேயம் தாநவோத்தமஃ
பிரம்மாஸ்திரம் பயனில்லாமல் போனபோது, அந்த சிறந்த தானவன் அக்னியாயுதத்தை ஏவினான்.
ஏவம் நாநாப்ரகாராணி தேந முக்தாநி ஸா ததா
அந்த நேரத்தில் அவன் பலவிதமான ஆயுதங்களை விடுத்தான்.