ததோ வக்ஷ்யாம்யஶேஷேண ஶ்ரூயதாம் த்விஜஸத்தமாஃ
இப்போது அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள், சிறந்த பிராமணர்களே.
அந்யஸ்மிந்திவஸே ப்ராப்தே ஸ ததா ரகுநம்தநஃ
மற்றொரு நாளில், அப்போது ரகுநந்தனன் அவ்வாறு செய்தான்.
ஏதத்புநர்திநம் சாந்யத்யத்ர தேந ப்ரதிஷ்டிதஃ
மறுநாளும், அவன் அங்கு மீண்டும் நிறுவப்பட்டான்.
ஸம்ப்ராப்தஸ்தஸ்ய கிம் துஃகம் ஸம்ஜாதம் தத்ப்ரகீர்தய
அவன் வந்தபோது, அவனுக்கு என்ன துயரம் ஏற்பட்டது? அதைச் சொல்.
லோகாபவாதஸம்த்ரஸ்தஸ்ததோ ராஜ்யம் சகார ஸஃ ॥ ௬.௯௯.
உலகம் பழிப்பதைப் பயந்து, பின்னர் அவன் ராஜ்யத்தை ஆண்டான்.
தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி தஶவர்ஷஶதாநி ச
பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகளும், பத்து நூறு ஆண்டுகளும் அவன் ஆண்டான்.
தேநோக்தம் தேவராஜேந ப்ரேஷிதோऽஹம் தவாம்திகம்
தேவராஜன் அவனிடம், 'நான் உன்னிடம் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்' என்று கூறினான்.
தஸ்யைவமுபவிஷ்டஸ்ய மம்த்ரஸ்தாநே மஹாத்மநஃ
அந்த மகான், மந்திரசபையில் அமர்ந்திருந்தபோது...
ததஃ கோபபரீதாத்மா தூதஃ ப்ரோவாச ஸாதரம்
அப்போது கோபம் கொண்டு உள்ளம் கலங்கிய தூதர், மரியாதையுடன் பேசினார்.
யதா தம்ஷ்ட்ராச்யுதஃ ஸர்போ நாகோ வா மதவர்ஜிதஃ
விஷம் இல்லாத பாம்பு எப்படிப் பலவீனமாக இருக்குமோ, அதுபோலவே.
ஸேயம் தவ ரகுஶ்ரேஷ்ட நாஜ்ஞாஸ்தி ப்ரதிவேத்ம்யஹம்
ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவரே, எனக்கு உத்தரவு இல்லை, ஆனால் நான் உமக்கு செய்தியை தெரிவிக்கிறேன்.
தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா கோபஸம்ரக்தலோசநஃ ௬.௯௯.
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவனது கண்கள் கோபத்தால் சிவந்தன.
மமாத்ர ஸம்நிவிஷ்டஸ்ய ஸஹாநேந ப்ரஜல்பதஃ ஸ்வஹஸ்தேந ந ஸம்தேஹஃ ஸூதயிஷ்யாமி தம் த்ருதம்
நான் இங்கு இருப்பதாலும், அவனுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பதாலும், சந்தேகமில்லை—என் கையால் அவனை விரைவில் அழிப்பேன்.
ந ஹந்மி யதி தம் ப்ராப்தமத்ர மே த்ரு'ஷ்டிகோசரம்
இங்கு அவன் என் பார்வைக்கு வந்தபோது நான் அவனை கொல்லவில்லை என்றால்,
ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரயத்நேந த்வயா பாவ்யமஸம்ஶயம்
இதைக் கவனத்தில் கொண்டு, நீ முயற்சியுடன் செயல் பட வேண்டும், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
தமோமித்யேவ ஸம்ப்ரோச்ய லக்ஷ்மணஃ ஶுபலக்ஷணஃ
இவ்வாறு கூறி, நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்ட இலக்குமணன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னான்.
தேவதூதோऽபி ராமேண ஸமம் சக்ரே ததஃ பரம்
பின்னர் அந்த தெய்வ தூதரும் இராமனுடன் இணைந்தான்.
ஸ ச வ்யாபாதிதோ துஷ்டஃ பாபஸ்த்ரைலோக்யகம்டகஃ
அந்த தீயவன், மூவுலகுக்கும் இடையூறாக இருந்தவன், அழிக்கப்பட்டான்.
க்ரு'தம் ஸர்வம் மஹாபாக தேவ க்ரு'த்யம் த்வயாऽதுநா
மிகுந்த பாக்கியசாலியே, தேவனே, உன்னால் எல்லா கடமைகளும் இப்போது முடிந்துவிட்டன.
யதி தே ரோசதே சித்தே நோபரோதேந ஸாம்ப்ரதம் ஸ்வர்கலோகம் பரித்யஜ்ய மர்த்யலோகம் ஸுநிம்திதம்
உன் மனதில் விருப்பம் இருந்தால், இப்போது எந்தத் தடையும் இல்லை; வானுலகை விட்டு, புகழப்பட்ட மனிதுலகில் செல்லலாம்.
ப்ரோவாசாத க்ஷுதாவிஷ்டஃ க்வாஸௌ க்வாஸௌ ரகூத்தமஃ
பின்னர், பசிக்காக வாடியவன், 'அவன் எங்கே? அவன் எங்கே, ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவரே?' என்று கேட்டான்.
தஸ்மாதத்ரைவ விப்ரேம்த்ர முஹூர்தம் பரிபாலய ॥௬.௯௯.
ஆகையால், பிராமணர்களில் தலைவரே, இங்கு ஒரு கணம் காத்திருக்கவும்.
யாவத்ஸாம்த்வயதே ராமோ தூதம் ஶக்ரஸமுத்பவம்
இந்திரனிடமிருந்து பிறந்த தூதரை இராமன் சமாதானப்படுத்தும் வரை,
ஶாபம் தத்த்வா குலம் ஸர்வம் தத்தக்ஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ
சாபம் வழங்கி, அந்த குடும்பத்தை முழுவதும் விழுங்குவேன்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.
மமாபி தர்ஶநாதந்யந்ந கிம்சித்வித்யதே குரு
என்னை காண்பதைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை, ஆசானே.
தச்ச்ருத்வா லக்ஷ்மணஶ்சித்தே சிம்தயாமாஸ துஃகிதஃ
இதை கேட்ட இலக்குமணன், மனதில் துக்கமுடன் சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
ஏவம் ஸ நிஶ்சயம் க்ரு'த்வா ததோ ராமமுபாத்ரவத்
அவ்வாறு உறுதி செய்து கொண்டு, பின்னர் அவர் இராமரிடம் சென்றார்.
துர்வாஸா முநிஶார்தூலோ தேவ தே த்வாரி திஷ்டதி
அய்யா, முனிவர்களில் சிறந்தவர் துர்வாசா உங்கள் வாசலில் நிற்கிறார்.
தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ததோ தூதமுவாச தம் அஹம் ஸம்வத்ஸரஸ்யாம்த ஆகமிஷ்யாமி தேம்ऽதிகே
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர் தூதரிடம் சொன்னார்: 'வருட முடிவில் நான் உன்னிடம் வருவேன்.'
ஏவமுக்த்வா விஸ்ரு'ஜ்யாத தம் தூதம் ப்ராஹ லக்ஷ்மணம்
இவ்வாறு கூறி, தூதரை அனுப்பி வைத்து, அவர் லக்ஷ்மணனை நோக்கி உரைத்தார்.