ப்ரோக்தவ்யோ பகவாந்வாக்யம் த்வயா தேவோ ஜநார்தநஃ
முனிவரே, இந்த செய்தியை பகவான் ஜனார்த்தனரிடம் நீ சொல்ல வேண்டும்.
தஸ்மாத்பூபிதலே தேவ க்ரு'த்வா ஜந்ம ஸ்வயம் விபோ
அதனால், பிரபுவே, நீயே பூமியில் பிறக்க வேண்டும்.
பாராவதரணம் பூமேஃ ஸாகம் தேவைஃ ஸவாஸவைஃ
தேவர்களும் இந்திரனும் சேர்ந்து பூமியின் பாரத்தை நீக்க வேண்டும்.
ஏவமுக்த்வாऽத தம் விஷ்ணுர்நாரதம் முநிபும்கவம்
இவ்வாறு கூறி விஷ்ணு, முனிவர்களில் சிறந்த நாரதரிடம் பேசினார்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஷஷ்டே நாகரகண்டே ஶ்ரீஹாடகேஶ்வரக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யே ஸுபர்ணாக்யமாஹாத்ம்யே விஷ்ணுதர்ஶநமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாமாஶீதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், எண்பதாவது அதிகாரம், 'விஷ்ணுவை தரிசிப்பதன் மகிமை' எனும் தலைப்பில், ஸுபர்ணர் பெருமை கூறும் பகுதியில், ஸ்ரீ ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்திரத்தின் வரலாற்றிலும், ஆறாம் நாகரகண்டத்திலும் நிறைவு பெறுகிறது.
ஶ்ரீகருட உவாச மமாஸ்தி தயிதம் மித்ரம் ப்ராஹ்மணோ ப்ரு'குவம்ஶஜஃ
ஸ்ரீ கருடன் கூறினார்: எனக்கு மிகவும் प्रियமான நண்பன் ஒருவர் உள்ளார்; அவர் ப்ருகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த பிராமணர்.
ந தஸ்யாஃ ஸத்ரு'ஶஃ காம்தஃ ப்ராப்தஸ்தேந மஹாத்மநா அநுரூபம் த்விஜஶ்ரேஷ்ட யத்யஹம் ஸம்மதஸ்தவ
அந்த மகானுக்கு, அவளுக்கு ஒத்த கணவர் கிடைக்கவில்லை; சிறந்த த்விஜனே, நான் உனக்குப் பொருத்தமானவன் என்றால்—
ததோ மயாऽகிலா பூமிஸ்தத்வரார்தம் விலோகிதா
அந்த கல்யாணத்திற்காக நான் முழு பூமியையும் தேடியேன்.
ததஸ்த்வம் புண்டரீகாக்ஷ மம சித்தே வ்யவஸ்திதஃ
அப்போது, தாமரைக் கண்களையுடையவனே, நீ என் மனதில் நிலைத்திருக்கின்றாய்.
தஸ்மாத்பாணிக்ரஹம் தஸ்யாஃ ஸ்வீகுருஷ்வ ஸுரேஶ்வர
ஆகையால், தேவர்களின் தலைவனே, அவளின் கையை மணமாக ஏற்று கொள்ளும்.
யேந த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வயம் பஶ்சாத்ப்ரகரோமி யதோதிதம்
நானும் பின்னர் அதை பார்த்து, சொல்லப்பட்டபடி நடக்க முடியும்.
மயா தூரே விநிர்முக்தா தத்கதம் தாமிஹாநயே
நான் அவளை தொலைவில் விடுதலை செய்தேன்; எப்படி இங்கே கொண்டு வர முடியும்?
ந ஹி தக்ஷ்யதி தஸ்மாத்த்வம் ஶீக்ரம் த்விஜவராऽऽநய
அவளுக்கு எந்த தீங்கும் நேராது; ஆகையால், சிறந்த பிராமணர்களை விரைவாக அழைத்து வா.
ஏவமுக்தஸ்ததஸ்தேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா
அவ்வாறு வலிமைமிக்க விஷ்ணுவால் சொல்லப்பட்டபோது, அவன் பின்னர் பேசினான்.
அதாஸௌ ப்ரணிபத்யோச்சைர்ப்ராஹ்மணோ மதுஸூதநம் ௬.௮௧.
பிராமணன், ஆழமாக வணங்கி, மதுசூதனனை உரையாடினான்.
ஸாபி கந்யா வராரோஹா பால்யபாவாதநிந்திதா
அந்த இளம்பெண், அழகான உருவமுடையவள், பிள்ளைத்தனத்தால் குற்றமற்றவள்.
அத கோபபரீதாம்கீ மஹிஷ்யாதர்மமாஶ்ரிதா
பின்னர், கோபத்தால் உடல் நடுங்கிய மனைவி, தவறான வழியில் சென்றாள்.
யஸ்மாந்மே புரதஃ பாபே காம்தஸ்ய மம ஹர்ஷிதா தஸ்மாதஶ்வமுகீ நூநம் விக்ரு'தா த்வம் பவிஷ்யஸி
பாவி, என் கண்முன் என் கணவருடன் மகிழ்ந்ததால், நீ நிச்சயம் குதிரை முகமுடையவளாக மாறுவாய்.
ஏவம் ஶாபே ஶ்ரியா தத்தே ஹாஹாகாரோ மஹாநபூத்
இவ்வாறு ஶ்ரீயால் சாபம் வழங்கப்பட்டபோது, பெரிய அலறல் எழுந்தது.
வாங்மாத்ரேண ந தஸ்யாஃ ஸ்யாத்பத்நீபாவஃ கதம்சந
வாக்கால் மட்டும் அவளுக்கு மனைவியின் நிலை கிடைக்க முடியாது.
யாவந்நாக்நித்விஜாதீநாம் ப்ரத்யக்ஷம் குருஸம்நிதௌ
அக்கறையில், தீயும் பிராமணர்களும் ஆசானின் முன்னிலையில் இருக்கும்வரை.
ஏவமுக்த்வா ஸ விப்ரேம்த்ரஸ்ததஃ ப்ரோவாச கேஶவம் தஸ்மாத்தத்ர ப்ரயாஸ்யாமி யத்ர ஸ்யாத்தாத்ரு'ஶீ ஸுதா
இவ்வாறு கூறி, அந்த சிறந்த பிராமணன் கேசவனிடம் சொன்னான்: 'அதனால், அத்தகைய மகள் இருக்கும் இடத்திற்கு நான் செல்கிறேன்.'
தஸ்மாந்நாஶ்வமுகீ ஹ்யேஷா ஜந்மந்யஸ்மிந்பவிஷ்யதி ௬.௮௧.
ஆகையால், இந்த பிறவியில் அவள் குதிரை முகமுடையவளாக இருக்கமாட்டாள்.
ஸேயம் தவ ஸுதா விப்ர பம்துஸ்தாநம் ஸமாஶ்ரிதா
இந்தவள் உன் மகள், பிராமணா; உறவினரின் இடத்தில் நிலைத்திருக்கிறாள்.
அவதீர்ணஸ்ய பூப்ரு'ஷ்டே தேவகார்யேண கேநசித்
ஒரு தெய்வீகக் காரியத்துக்காக பூமியில் அவதரித்திருந்தாள்.
ததோऽஹம் ஸுமஹத்க்ரு'த்வா தபஶ்சைவாநயா ஸஹ
பின்னர், அவளுடன் சேர்ந்து நான் பெரிய தவம் செய்தேன்.
ஏவம் ஸ பகவாந்விப்ரம் தம் ஸந்தோஷ்ய ததா கிரா
அப்போது அந்த பகவான், அந்த முனிவரை இனிய வார்த்தைகளால் மகிழ்வித்து,
அத தஸ்மிந்கதாம்தே ஸ கருடஃ புருஷோத்தமம்
அந்த உரையாடல் முடிந்ததும், கருடன் அந்த பரமபுருஷனை நோக்கி,
அபூர்வேயம் ஸுரஶ்ரேஷ்ட ஸ்த்ரீ வ்ரு'த்தா தவ பார்ஶ்வகா
தேவர்களில் சிறந்தவரே, உம்மிடம் இருக்கிற இந்த வயதான பெண் முன்பு யாரும் காணாதவர்.
ஶாம்டிலீநாம ஸர்வஜ்ஞா ப்ரஹ்மசர்யபராயணா
அவரை சாண்டிலி என்று அழைப்பர்; எல்லாம் அறிந்தவள், தவம் மேற்கொள்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்டவள்.