தாரகோऽபி ஸமாலோக்ய தேவாந்ஸ்வயமுபாகதாந்
தாரகன், தேவர்கள் தாமாகவே வந்ததை பார்த்தான்.
ததோऽபூத்ஸுமஹத்யுத்தம் தேவாநாம் தாநவைஃ ஸஹ
அதன்பின், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே பெரிய போர் ஏற்பட்டது.
அத ஸ்கந்தேந ஸம்வீக்ஷ்ய தூரஸ்தம் தாரகம் ரணே
பின்னர், ஸ்கந்தன், தூரத்தில் நிற்கும் தாரகனை யுத்தத்தில் கவனித்தான்.
அதாஸௌ ஹ்ரு'தயம் பித்த்வா தஸ்ய தைத்யஸ்ய தாருணா
அவர், அந்த பயங்கர அசுரனின் இதயத்தைத் துளைத்தார்.
தாரகஸ்து கதோ நாஶம் முக்தஃ ப்ராணைஶ்ச தத்க்ஷணாத்
தாரகன் உடனே உயிர் விட்டு அழிந்தான்.
ஸ்தோத்ரைர்பஹுவிதைஃ ஸ்துத்வா ப்ரோசுஸ்தஸ்மிந்ஹதே ஸதி ॥ கதாஶ்ச த்ரிதிவம் தூர்ணம் ஸஹ ஶக்ரேண நிர்பயாஃ ।௧ ௬.௭௧.
பலவகை புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் அவரை வணங்கி, தாரகன் வீழ்ந்தபின், அவர்கள் இந்திரனுடன் அச்சமின்றி விரைவாக விண்ணுலகம் சென்றார்கள்.
ஸ்கந்தோऽபி தாம் ஸமாதாய ஶக்திம் தத்ர புரோத்தமே
ஸ்கந்தனும் அந்தச் சக்தியை அந்த சிறந்த இடத்தில் எடுத்துக்கொண்டான்.
ரு'ஷய ஊசுஃ ரக்தஶ்ரு'ம்கஃ கதம் தேந நிஶ்சலோऽபி த்ரு'டீக்ரு'தஃ
முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: ரக்தசிருங்கன் அசையாமலிருந்தும், அவர் எப்படி உறுதியாக்கினார்?
ரக்தஶ்ரு'ங்கஃ ப்ரசலிதஃ ஸ்வஸ்தாநாததிவேகதஃ
ரக்தசிருங்கன் தன் இடத்திலிருந்து வலுவாக அசைந்தான்.
தஸ்ய தைத்யஸ்ய பாதேந யதாந்யே பர்வ தோத்தமாஃ
அந்த அசுரன் கீழே விழுந்ததால், மற்ற பெரிய மலைகளில் நடந்ததுபோல்,
ஶீர்ணாநி சலிதே தஸ்மிந்பர்வதே வ்யதிதா த்விஜாஃ
அந்த மலை அசைந்தபோது, அதன் சிகரங்கள் உடைந்தன, மற்றும் இருமுறை பிறந்தவர்கள் துயருற்றார்கள்.
ஹதஶேஷாஸ்ததோ விப்ரா கத்வா ஸ்கந்தம் க்ருதாந்விதாஃ
அப்போது மீதமுள்ள பிராமணர்கள், தாக்கப்பட்டு, கோபத்துடன் ஸ்கந்தரிடம் சென்றார்கள்.
நாஶம் நீதா வயம் ஸர்வே ஸபுத்ரபஶுபாதவாஃ
நாங்கள் அனைவரும், எங்கள் மக்களும், மாடுகளும், உறவினர்களும், அழிந்துவிட்டோம்.
யத்ததோ தாநவோ ரௌத்ரோ நாந்யதா த்விஜஸத்தமாஃ
அந்த கொடிய தானவன் கொல்லப்பட்டதால், வேறு விதமாக நடக்க முடியாது, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.
ப்ரஸாதஃ க்ரியதாம் தஸ்மாந்மாந்யா மே ப்ராஹ்மணாஃ ஸதா
அவர்களுக்கு தயை காட்ட வேண்டும்; பிராமணர்கள் எப்போதும் எனக்கு மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.
புநர்ஜீவிதஸம்யுக்தாந்கரிஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ ௬.௭௧.
நான் அவர்களை மறுபடியும் உயிருடன் கொண்டுவருவேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஏவமுக்த்வா ஸமாதாய தாம் ஶக்திம் ருதிரோக்ஷிதாம்
இவ்வாறு கூறி, அவர் இரத்தம் பூசப்பட்ட அந்த வேலையை எடுத்தார்.
ததஃ ப்ரோவாச ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டோ தேவதாநாம் சதுஷ்டயம்
பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன், அவர் தேவதைகளின் நான்கு குழுக்களையும் நோக்கி பேசினார்.
யுஷ்மாபிர்நிஶ்சலஃ கார்யோ பூயோऽயம் நகஸத்தமஃ
நீங்கள் இந்த பெரிய மலையை மீண்டும் அசையாததாக ஆக்க வேண்டும்.
யுஷ்மாகம் ப்ராஹ்மணாஃ ஸர்வே பூஜாம் தாஸ்யம்தி ஸர்வதா
எல்லா பிராமணர்களும் எப்போதும் உங்களுக்கு வழிபாடு செய்வார்கள்.
பாடமித்யேவ தாஃ ப்ரோச்ய சதுர்திக்ஷு ததஶ்ச தம் ததஶ்சாம்ரு'தமாதாய ம்ரு'தாநபி த்விஜோத்தமாந்
'அப்படியே' என்று சொல்லி, அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் அமிர்தத்தை எடுத்துக் கொண்டு, இறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களையும் உயிர்ப்பித்தார்கள்.
ததஸ்தே ப்ராஹ்மணாஸ்தத்ர ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா வரமுத்தமம் ஸதைவ க்யாதிமாயாது ஏதந்மே ஹ்ரு'தி வாம்சிதம்
அப்போது அந்த பிராமணர்கள் அங்கு மகிழ்ச்சியுடன், உயர்ந்த வரம் கேட்டார்கள்: 'எங்களுக்கு எப்போதும் புகழ் கிடைக்க வேண்டும் — இதுவே என் மனதின் ஆசை.'
சமத்காரபுரம் தத்வத்ஸாம்ப்ரதம் ஸுரஸத்தம
தேவர்களில் சிறந்தவரே, இப்போது சமத்காரபுரமும் அப்படியே இருக்க வேண்டும்.
பூஜாம் தவ கரிஷ்யாமஃ க்ரு'த்வா ப்ராஸாதமுத்த மம்
நாங்கள் உன்னுடைய வழிபாட்டை செய்வோம்; உயர்ந்த கோயிலை கட்டி, அதை முடித்தபின்.
ஸர்வாஃ ஸம்பூஜயிஷ்யாமஃ ஸர்வக்ரு'த்யேஷு ஸாதரம் விஶேஷாத்பூஜயிஷ்யாமஃ ஷஷ்ட்யாம் ஶ்ரத்தாஸமந்விதாஃ ॥ ௬.௭௧.
எல்லா காரியங்களிலும் அனைவரையும் மரியாதையுடன் போற்றி, குறிப்பாக ஆறாம் நாளில் நம்பிக்கையுடன் சிறப்பு வழிபாடு செய்வோம்.
ஸ்திதஸ்தத்ரைவ தத்வா க்யாஜ்ஜ்ஞாத்வா தத்க்ஷேத்ரமுத்தமம்
அவர் அங்கேயே இருந்து, அந்த சிறந்த புனித ஸ்தலத்தை அறிந்தார்.
யஸ்தம் பூஜயதே பக்த்யா சைத்ரஷஷ்ட்யாம் ஸுபாவதஃ
சைத்ர மாதத்தின் ஆறாம் நாளில், தூய மனதுடன் பக்தியோடு அவனை வணங்குகிறவன்,
தஸ்யாம் ஶக்தௌ நரோ யஶ்ச குர்யாத்ப்ரு'ஷ்டிநிகர்ஷணம் ஸ ந ஸ்யாத்ரோகஸம்யுக்தோ யாவத்ஸம்வத்ஸரம் த்விஜாஃ
அந்த நாளில் அந்த சக்தியில், ஒருவர் முதுகை உரசினால், அந்த ஆண்டுக்குள் நோய்கள் எதுவும் அவரை அணுகாது, மறைஞர்களே.
ஏவம் தத்ர த்ரு'தா ஶக்திஸ்தேந ஸ்கந்தேந தீமதா
அவ்வாறு அந்த இடத்தில் அந்த ஞானி ஸ்கந்தன் அந்த சக்தியை நிறுவினார்.
இதி ஶ்ரீஸ்காந்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஷஷ்டே நாகரகண்டே ஹாடகேஶ்வரக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யே ஸ்கந்தஸ்தாபிதஶக்திமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாமைகஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தில், எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட தொகுப்பில், ஆறாம் நூலில், நாகர காண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வரக் க்ஷேத்திர மகிமையில், ஸ்கந்தன் நிறுவிய சக்தியின் பெருமை கூறும் எழுபத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.