க்ஷீரோதஶாயிநம் விஷ்ணும் ஶேஷபர்ய்யம்கஶாயிநம்
பால்கடலில் சேஷன் மீது படுத்து உறங்கும் விஷ்ணு—
நாரதாத்யைர்முநிவரைருத்கீதகுகௌரவம்
நாரதர் மற்றும் பிற முனிவர்கள் அவருடைய மகிமையைப் பாடினர்—
க்ஷீராப்திஜலகல்லோலமதபிந்த்வம்கிதாம்பரம்
பால்கடலின் அலைகளிலிருந்து விழும் துளிகள் ஆடையினை அலங்கரித்திருந்தது.
பீதாம்பரமதிஸ்மேரவிகாஶத்பாவபாவிதம்
மஞ்சள் ஆடை அணிந்து, முகத்தில் பெரும் மகிழ்ச்சி பொலிவோடு, ஒளிவீசும் தன்மை கொண்டவர்.
ரத்நவல்லீமிவ ஸ்வச்சாம் ஶ்வேதத்வீபநிவாஸிநீம் 2.8.6.
முத்து மாலையைப் போலத் தெளிவாக, வெண்தீவில் வாழ்பவளாய் இருந்தாள்.
மித்ரஸ்ய ராஹுவித்ராஸநிவர்த்தநமிவாபரம்
மித்ரன் மீண்டும் வந்தது போல, ராகுவின் பயம் நீங்கிய பின் நிகழும் மற்றொரு அதிசயம்.
பராம் சதுர்முகோத்பத்திகல்பஸம்கல்பநாமிவ
நான்முகனின் உயர்ந்த படைப்பை மனதில் ஆழ்ந்து சிந்திப்பது போல் இருந்தார்.
தஸ்மிந்நவஸரே ஶம்புஃ ஸர்வதேவகணைஃ ஸஹ
அந்த நேரத்தில், சம்பு எல்லா தேவர்களும் உடன் வந்தார்.
மோஹ தீவ்ரதமோ ஹாரி சந்த்ராய ஹரயே நமஃ
மிகுந்த மாயையை அகற்றும் சந்திரனைப் போல் ஒளிரும் ஹரிக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
ஸ்புரத்ஸம்விந்மணிஶிகாம் சித்தஸம்கதிசம்த்ரிகாம்
அறிவின் மணிப்பொன் தீபம் போல் பிரகாசிக்கும், மனம் ஒன்றுபடும் சந்திர ஒளிக்கு வணக்கம்.
ஹேலோல்லஸத்ஸமுத்ஸாஹஶக்திம் வ்யாப்தஜகத்த்ரயாம்
மூன்று உலகிலும் பரவி, ஆனந்தமாக விளையாடும் சக்திக்கு வணக்கம்.
பவநாம்தோலிதாம்போஜதலபர்வாம்தவர்த்திநாம்
காற்றால் அசையும் தாமரை இதழ்களின் முனையில் தங்குபவர்களுக்கு வணக்கம்.
நமஃ ஸூர்ய்யாத்மநே துப்யம் ஸம்வித்கிரணமாலிநே
அறிவின் கதிர்கள் சூடிய சூரியன் போன்ற உமக்கு வணக்கம்.
நமஸ்தஸ்மை யமவதே யோகிநாம் கதயே ஸதா
எப்போதும் யோகிகளுக்கு அடைவான கட்டுப்படுத்துபவருக்கு வணக்கம்.
யஜ்ஞாய புக்தஹவிஷ ரு'க்யஜுஃஸாமரூபிணே 2.8.6.
யாகமாக இருந்து, ஹவிசு ஏற்றுக்கொண்டு, ரிக், யஜுர், சாமம் ஆகிய மூன்று வேதங்களாக இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
ஶாம்தாய தர்மநிதயே க்ஷேத்ரஜ்ஞாயாம்ரு'தாத்மநே கோராய மாயாவிதயே ஸஹஸ்ரஶிரஸே நமஃ
அமைதியானவரும், தர்மத்தின் பொக்கிஷமாகவும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தும், அமரத்துவம் உடையவரும், கொடூரமானவரும், மாயையை நடத்துபவரும், ஆயிரம் தலைகளைக் கொண்டவரும் ஆகிய உமக்கு வணக்கம்.
யோகநித்ராத்மநே நாபிபத்மோத்பூதஜகத்ஸ்ரு'ஜே
யோக நித்திரையாக இருந்து, நாபியில் தோன்றிய தாமரை மலரில் இருந்து உலகை படைத்தவருக்கு வணக்கம்.
கார்யமேயாய பலிநே ஜீவாய பரமாத்மநே
செயல்களின் பொருளும் அளவும் ஆன, வலிமைமிக்க, உயிரும் பரமாத்மாவும் ஆனவருக்கு வணக்கம்.
த்ரு'ப்தாய ஸிம்ஹவபுஷே தைத்யஸம்ஹாரகாரிணே
பெருமிதம் கொண்ட, சிங்க வடிவம் உடைய, அசுரர்களை அழிப்பவருக்கு வணக்கம்.
ஸம்ஸாரகாரணாஜ்ஞாநமஹாஸம்தமஸச்சிதே
இவ் உலக வாழ்க்கையின் காரணமான அறியாமை எனும் பெரும் இருளை துண்டிப்பவருக்கு வணக்கம்.
ஶாந்தாய ஶாந்தகல்லோலகைவல்யபததாயிநே
அமைதியானவரும், அலைகளில்லாத சாந்தி நிலையான முத்தியை அளிப்பவரும் ஆன உமக்கு வணக்கம்.
இந்தீவரதலஶ்யாமம் ஸ்பூர்ஜத்கிம்ஜல்கவிப்ரமம்
நீலக் குமுத இதழைப் போல் இருண்ட நிறம் உடைய, அசையும் ரேஷ்மங்கள் ஒளிரும் உமக்கு வணக்கம்.
வவர்ஷ த்ரு'ஷ்டிஸுதயா ஸர்வாந்தேவாந்க்ரு'பாந்விதஃ
அவர் தன் கருணை நிறைந்த பார்வையால் எல்லா தேவர்களையும் அமுதம் போல அருளால் நனைத்தார்.
தைதேயைர்விக்ரமாக்ராந்தம் பதம் ஸமரதர்பிதைஃ
போரில் வெற்றிகொண்ட அசுரர்களால் பிடிக்கப்பட்ட இடம்.
ஸபலைர்பலஹீநாநாம் ப்ரதாபோ விஜிதஃ பரைஃ 2.8.6.
வலிமை உடையவர்கள் தங்கள் சக்தியால் பலஹீனர்களை அடக்கினர்; ஆனால் அவர்களும் பிறரால் வெல்லப்பட்டார்கள்.
அயோத்யாநகரே கத்வா கரிஷ்யே தப உத்தமம்
நான் அயோத்யா நகரத்திற்குச் சென்று உயர்ந்த தவம் செய்யப்போகிறேன்.
பவந்தோऽபி தபஸ்தீவ்ரம் குர்வம்த்வமலமாநஸாஃ
நீங்களும் தூய மனதுடன் கடுமையான தவம் செய்ய வேண்டும்.
அகஸ்த்ய உவாச இத்யுக்த்வாம்தர்ததே தேவாந்தேவோ கருடவாஹநஃ
அகஸ்தியர் சொன்னார்: இப்படிச் சொல்லி, கருடன் மீது ஏறிய தேவன் திடீரென தேவர்களின் கண்களுக்கு மறைந்தார்.
குப்தோ பூத்வா யதா வித்வந்ஸுரதேஜோபிவ்ரு'த்தயே
அந்த இறைவன் மறைந்து, தேவர்களுக்கு தெய்வீக சக்தி அதிகரிக்கும்படி இருந்தபோது—
ஆகதஸ்ய ஹரேஃ பூர்வம் யத்ர ஹஸ்ததலாச்ச்யுதம்
ஹரியின் வருகைக்கு முன்பு, அவர் கையிலிருந்து கீழே விழுந்த இடத்தில்—